اول ماه مه (روز جهانی کارگر) در راه است. در سراسر جهان، این روز گواهی عینی بر این حقیقت است که متحد کردن کارگران بر پایه‌ی تعلق طبقاتی مشترک – فراتر از هرگونه وابستگی ملی، قومی یا مذهبی – نه تنها ممکن، بلکه بیش از هر زمان دیگری ضروری است. هیچ کشوری در جهان وجود ندارد که این تاریخ، که ریشه در وقایع سال ۱۸۸۶ شیکاگو دارد، بر تقویم آن حک نشده باشد.

با این حال، هر بخش از طبقه‌ی کارگر در شرایط متفاوتی با اول ماه مه روبرو می‌شود. کارگران ایران بدون شک در وضعیتی سخت و دشوار به سر می‌برند. آتش‌بس کنونی، تا زمانی که دوام داشته باشد، پیامدهای فاجعه‌بار تجاوز امپریالیستی ایالات متحده و اسرائیل را از بین نمی‌برد؛ کارزاری خونین که هدف آن دفاع از منافع غارتگرانه‌ی خاص آن‌هاست که توسط امپریالیسم‌های نوظهور، و در رأس آن‌ها چین، به خطر افتاده است. از سوی دیگر، کارگران ایران باید هر روز با سرکوب رژیم آیت‌الله‌های اعدام‌گر دست و پنجه نرم کنند؛ رژیمی که همین ژانویه‌ی گذشته، موج دیگری از اعتراضات را با رعب، وحشت و کشتار بی‌رویه سرکوب کرد.

در این چارچوب، ما وظیفه‌ی خود می‌دانیم که تمام همبستگی انترناسیونالیستی خود را نثار مبارزاتی کنیم که توسط سندیکاهای مستقل موجود در ایران – تکرار می‌کنیم، در شرایطی بسیار طاقت‌فرسا – پیش برده می‌شود. گروهی از این تشکل‌ها اخیراً «بیانیه‌ی مشترکی» صادر کرده‌اند که ما واژه به واژه آن را تأیید می‌کنیم. در این بیانیه، خواستار پایان فوری جنگ (جنگی که در راستای منافع اربابان تهران، واشینگتن و تل‌آویو و متحد علیه طبقه‌ی کارگر بین‌المللی پیش برده می‌شود)، آزادی تشکل، آزادی بیان، آزادی تمامی زندانیان سیاسی، و دفاع از حقوق کارگران و دستمزدها شده‌اند که امروز زیر چکمه‌های آهنین تورم ناشی از جنگ قرار دارد.

همان‌طور که رفقای ایرانی در پایان بیانیه‌ی خود می‌نویسند: «هیچ نیرویی بر روی زمین نیست که بتواند میلیون ها کارگری را که بیش از پیش به آگاهی طبقاتی دست می یابند، متحد می شوند و سازمان می یابند، درهم بشکند. هر شکستی که کارگران متحمل می شوند، مبارزین جدیدی را برای صفوف مبارزه به ارمغان می آورد، چشم توده های وسیع تری را به یک زندگی جدید باز می کند و آنها را برای مبارزات تازه آماده می سازد. تنها کارگران سازمان یافته و برخوردار از آگاهی طبقاتی می تواند آزادی حقیقی و نه ساختگی را برای مردم به ارمغان بیاورد. تنها طبقۀ کارگر سازمان یافته و برخوردار از آگاهی طبقاتی است که می تواند هرگونه تلاش را برای فریفتن مردم، محدود کردن حقوق آنها و تبدیل آنها به ابزاری صِرف در دستان بورژوازی، در نطفه خفه کند.»

در آستانه‌ی اول ماه مه سرخ و پرولتری، امروز بیش از هر زمان دیگری، مبارزه‌ی آن‌ها مبارزه‌ی ماست.

پرولتاریای همه کشورها، متحد شوید!

رفقای «لوتتا کمونیستا» (Lotta Comunista)

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)