امپریالیسم نمیتواند یک نظم جهانی باثبات را حفظ کند.
مبارزات بیوقفه برای تقسیم بازارها و حوزههای نفوذ، زندگی میلیاردها انسان را به لرزه درمیآورد و دگرگون میکند. اوکراین، ونزوئلا، غزه، سودان، یمن، تایوان و امروز ایران، هم بازیگران و هم قربانیان نبردی بیامان میان آمریکا، چین، روسیه، اروپا و هند هستند؛ قدرتهای بزرگ قارهای که از منابع استراتژیک، انرژی و موشکها برای تصاحب سهم بزرگتری از ثروت جهان استفاده میکنند.
ایران، علیٰرغم رژیمی مذهبی و ارتجاعی، از جهاتی به کشوری بزرگ و مدرن بدل شده است؛ قدرتی متوسط با بیش از ۹۲ میلیون جمعیت. رژیم آیتاللهها با بهرهگیری از جنگهای فاجعهبار آمریکا و متحدان اروپاییاش در عراق و افغانستان، نفوذ خود را در خاورمیانه گسترش داد و شبکهٔ نفوذش را بر رژیمها و شبهنظامیان شیعه وسیعتر کرد. اما احتمالاً بیش از توان خود پیش رفت و واکنش اسرائیل و آمریکا آن را به لبهٔ فروپاشی کشانده است. تورم افسارگسیخته و کاهش درآمدهای نفتی، همراه با نارضایتی سیاسی علیه حاکمان فاسد، جرقهٔ اعتراضات را زده است. در حال حاضر، اربابان نفت با سرکوبی خونین و هزاران قربانی پاسخ دادهاند. بورژوازی تهران از دیرباز به جناحهای متمایل به آسیا و جناحهای متمایل به غرب تقسیم شده است و اغلب با رقابتهای قومی میان فارسها، کردها، آذریها، بلوچها و عربها بازی میکند. برخی خواهان بازگشت سلطنت هستند، و الگوی اسپانیا، که خروج از فرانکیسم و بازگشت به اجماع بینالمللی را ممکن ساخت، مطرح میکنند؛ شاید چنین شود، اما به یاد داشته باشیم که در سال ۱۳۵۷ شاه پس از دههها سلطهٔ غارتگرانه و خونین، با بدنامی سقوط کرد. ترامپ نیز به نوبت خود میکوشد بر موج اعتراضات سوار شود و تهدید به مداخلهٔ نظامی برای نابودی جمهوری اسلامی میکند؛ شاید برای اینکه پس از ونزوئلا، یک «دولت نفتی» دیگر را به مجموعه متحدان خود اضافه کند تا با چینِ امپریالیست مقابله کرده و بقیهٔ جهان را تحت فشار بگذارد.
همبستگی انترناسیونالیستی ما با دختران، پسران، و کارگرانی است که علیه رژیم مبارزه میکنند. حقوقبگیران در ایران نزدیک به ۳۰ میلیون نفر هستند؛ نیرویی عظیم که باید خود را از دسیسههای بورژوازی که آتش رقابتهای کهن قومی و مذهبی را شعلهور میکند یا اسطورههای دموکراتیک را علم میکند، رها سازند. بنگرید که دموکراسیهای لیبرال قدیمی در غرب به کجا رسیدهاند: آنها که از ترس، خواستار حضور ارتش در خیابانها و بمبهای اتمی در زرادخانهها هستند.
رهایی تنها از راه مبارزه برای جامعهای بیطبقه، علیه استثمار و درگیریهای سرمایه، ممکن است. کارگران سراسر جهان باید علیه همهٔ استثمارگران بورژوا و مزدورانشان در هر کجا متحد شوند.
پرولتاریای همهٔ کشورها، علیه سرکوب و جنگ، متحد شوید!
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.