ریوار آبدانان، عضو شورای رهبری حزب حیات آزاد کوردستان ـ پژاک

پس از نسل‌کشی وحشیانه‌ای که رژیم خونخوار خامنه‌ای در دی‌ماه ۱۴۰۴به‌راه انداخت، زندگی‌هامان به‌کلی از روال عادی خارج شده‌اند. در سرزمینی که خیابان‌هایش از خون آزادیخواهان سرخ شده است مگر می‌توان عادی زیست! زندگی ما به‌عنوان فرد و جامعه، وقتی دوباره معنا پیدا می‌کند که در مقابل خون‌های ریخته‌شده‌ی یاران و عزیزان و هموطنان‌مان وظیفه‌ی اخلاقی و سیاسی خود را انجام دهیم. از این رو می‌بایست سوگ‌مان را به خشم و خشم‌مان را به سازماندهی مبدل کنیم. می‌بایست خود را برای به‌اوج‌رساندن مبارزه و روز واپسین پیکار آماده سازیم. در خیزش سرتاسری دی‌ماه، بار دیگر درستی و توانمندی فلسفه‌ی مبارزاتی «همزیستی و اتحاد دموکراتیک ملت‌ها» اثبات شد. همچنانکه «ژن ژیان ئازادی» همه‌ی ملت‌های ایران را علیه دیکتاتوری خامنه‌ای همدل و متحد گرداند، خیزش دی‌ماه نیز هم‌سرنوشت‌بودن ما و لزوم همبستگی‌مان تا به‌ثمرنشستن این انقلاب مردمی را اثبات کرد. در روز جشن پیروزی بر دیکتاتور و برافراشتن پرچم آزادی، خون‌های ریخته‌شده‌ی یاران‌مان‌ را در حافظه‌ی جمعی‌مان به کلمه مبدل خواهیم کرد و آن‌ها را قطره به قطره در صفحات تاریخ زنده‌ی سرزمین‌مان خواهیم نوشت. خواهیم نوشت، تا جهان بداند بر ما چه گذشت. تنها این‌گونه می‌توانیم انسانیت‌مان را رعایت کنیم و بامعنا زندگی کنیم.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)