پیش از انقلاب ۱۹۵۹ در کوبا همجنسگرایان مورد سرکوب دولت قرار داشتند و آنها را به اردوگاههایی منتقل میکردند تحت بازپروری اخلاقی قرار بگیرند، بعد از انقلاب ۱۹۵۹ که جنبش ۲۶ ژوئیه به رهبری فیدل کاسترو انجام داد که یک جنبش ناسیونالیستی بود سرکوب همجنسگرایان به عنوان اخلاقی مغایر با مردانگی و زنانگی در جامعه کوبا مورد سرکوب قرار گرفت.
پس از آن که دولت آمریکا درخواست حمایت فیدل کاسترو را رد کرد، شوروی با حمایت از انقلاب ۱۹۵۹ باعث شد که جنبش ۲۶ ژوئیه تبدیل به حزب کمونیست کوبا شود و بدین شکل از ناسیونالیسم به سمت مارکسیسم-لنینیسم تغییر جهت دهند و تمام سیاست هوموفوبیک سوسیال-امپریالیسم شوروی را اجرا کردند.
در سال ۱۹۶۰ کمیته دفاع از اخلاق در کوبا شکل گرفت و با شناسایی همجنسگرایان و حتی کسی مظنون به همجنسگرایی بود آنها را بازداشت میکردند! در سال ۱۹۶۵ وزارت بهداشت کوبا اعلام کرد هیچ فردی همجنسگرا به دنیا نمیآید بلکه همجنسگرایی آموخته میشود تا جامعه به انحطاط کشیده شود! همچنین حزب کمونیست کوبا در محوطه دانشگاه هاوانا یک تابلو برافراشت و نوشت که هیچ همجنسگرایی نمیتواند انقلابی باشد چرا که انقلاب وظیفه مردان است!
در سال ۱۹۶۶ فیدل کاسترو دبیرکل حزب کمونیست کوبا، تنها حزب قانونی حاکم بر کشور اعلام کرد هیچ همجنسگرایی نمیتواند الزامات واقعی به عنوان یک کمونیست را تجسم کند! حزب کمونیست کوبا همچنین در سال ۱۹۶۸ کمپین سرکوب همجنسگرایان را تحت عنوان ساختن جامعه اخلاقی سوسیالیستی پیش گرفت و همجنسگرایان بازداشت شده را به کمپ کار اجباری جهت بازپروری اخلاقی منتقل میکردند!
همچنین کنگره آموزشی و فرهنگی کوبا در آوریل ،۱۹۷۱ همجنس گرایی به عنوان انحراف ناسازگار با انقلاب اعلام کرد! اما در سال ۱۹۷۵ آغاز فصل جدیدی از تغییرات برای همجنسگرایان بود! در سال ،۱۹۷۵ دادگاه عالی خلق به نفع گروهی از هنرمندان همجنسگرا به حاشیه رانده شد که مدعی غرامت و بازگرداندن آنها به محل کار خود بودند حکم داد! حکمی که باعث شد دولت در مورد همجنسگرایان سیاستهایش را تغییر دهد که با تلاش و مقاومت همجنسگرایان هنرمند برای پاسخگو کردن دولت رخ داد!
به دنبال این حکم وزارت فرهنگ جدید به رهبری آرماندو هارت داوالوس تشکیل شد که نتیجه آن سیاست فرهنگی آزادتر بود. علاوه بر این، کمیسیونی برای بررسی همجنسگرایی تشکیل شد که پس از بررسی و تایید بر این مورد که همجنسگرایی باعث آسیب به جامعه نمیشود و یک تفاوت در علایق انسانها است رابطه بین دو همجنس بالای ۱۶ سال در سال ۱۹۷۹ جرم زدایی شد.
در سال ۱۹۸۱ وزارت فرهنگ در نشریهای با عنوان “در دفاع از عشق” اعلام کرد که همجنس گرایی گونهای از تمایلات جنسی انسان است. این وزارتخانه استدلال کرد که تعصب همجنسگراهراسی یک نگرش غیرقابل قبول است که انقلاب به ارث برده است و باید با تمام تحریمها علیه همجنسگرایان برداشته شود و کمیته بهداشت دولت کوبا هم علنا بر طبیعی بودن گرایش به همجنس تاکید کرد.
همچنین فیدل کاسترو در مصاحبه ای با تلویزیون گالیسی در سال ۱۹۸۸ از نگرش های سفت و سختی که نسبت به همجنس گرایی اعمال شده بود انتقاد و از همجنسگرایان عذرخواهی کرد و به نخستین رهبر سیاسی در جهان تبدیل شد که نسبت به سرکوبی علیه همجنسگرایان انجام داده عذرخواهی میکند!
فیدل کاسترو همچنین در مصاحبهای در سال ۱۹۹۳ با یکی از مقامات دولتی سابق نیکاراگوئه، توماس بورگه ، اعلام کرد که با سیاستهای ضد همجنسگرایان مخالف است زیرا همجنسگرایی را یک گرایش طبیعی میداند که باید به آن احترام گذاشت. در همان سال، مجموعهای از کارگاههای آموزش جنسی در سراسر کشور برگزار شد که حاوی این پیام بود که همجنسگرا هراسی یک تعصب است. در همان سال، دولت ممنوعیت خود را برای اجازه دادن به افراد همجنسگرا از خدمت آشکار در ارتش لغو کرد. از سال ۱۹۹۳ افراد الجیبیتی میتوانند آشکارا در نیروهای مسلح انقلابی کوبا خدمت کنند.
در سال ،۱۹۹۴ فیلم بلند توت فرنگی و شکلات ، محصول سینمای دولتی کوبا و توماس گوتیرز آلئا ، یک شخصیت اصلی همجنسگرا را به نمایش گذاشت. این فیلم به انتقاد از طرز فکر محدود و دکترین کشور در دهه ۱۹۷۰ پرداخت و در مورد تعصب ضد همجنسگرایان و رفتار ناعادلانهای که همجنسگرایان از آن رنج میبردند بحث کرد.
در سال ،۱۹۹۵ درگکوینهای کوبایی راهپیمایی سالانه روز اول ماه مه را رهبری کردند و دو هیئت همجنسگرا از ایالات متحده به آنها پیوستند.در همان سال، فیدل کاسترو احساسات ضد همجنسگرایان قبلی خود را رد کرد و گفت: با هر گونه ظلم، تحقیر، تحقیر یا تبعیض در مورد همجنسگرایان کاملآ مخالف هستم”
در دسامبر ،۲۰۰۰ نیمی از تمام فیلمهای آمریکای لاتین که در جشنواره فیلم هاوانا به نمایش درآمدند ، دارای مضامین همجنسگرایان بودند. جشنوارههای فیلمهای همجنسگرا اکنون در تعدادی از شهرهای کوبا برگزار میشود و در اکتبر ۲۰۰۵ هفته سینمای تنوع جنسی در پینار دلریو برگزار شد.
همچنین فیدل کاسترو در مصاحبه ای با روزنامه مکزیکی Jornada La در سال ۲۰۱۰ ، آزار و اذیت همجنسگرایان را بیعدالتی بزرگی خواند که در زمانی که در قدرت بوده رخ داده، وی ضمن پذیرفتن مسئولیت این آزار و شکنجه گفت: “اگر کسی مسئول است، این من هستم… ما خیلی مشکلات وحشتناک، مشکلات زندگی یا مرگ داشتیم. در آن لحظات، من قادر به مقابله با آن موضوع نبودم. من خودم را عمدتا در بحران اکتبر ، در جنگ، در مسائل سیاسی غوطهور بود! کلسترو همچنین گفت نگرش منفی به همجنسگرایان در کوبا ناشی از نگرشهای پیش از انقلاب این کشور نسبت به همجنسگرایی بود.
در سال ۲۰۱۸ مجلس ملی قدرت خلق به قانونی کردن ازدواج همجنس گرایان رأی داد و همه پرسی قانون اساسی در فوریه ۲۰۱۹ از پیش نویس قانون اساسی حذف شد. در ماه مه ،۲۰۱۹ دولت اعلام کرد که اتحادیه حقوقدانان کوبا در حال کار بر روی قانون خانواده جدید است که به ازدواج همجنسگرایان میپردازد. در ۷ سپتامبر ،۲۰۲۱ دولت اعلام کرد که قانون جدید خانواده برای تصویب به مجلس شورای ملی ارائه میشود و سپس در صورت تصویب در همه پرسی، برای قانونی شدن ازدواج همجنسگرایان به رأی مردم گذاشته میشود، همه پرسی در آوریل ۲۰۲۲ تصویب شد و در سپتامبر ۲۰۲۲ با تصویب همه پرسی برگزار شد که بیش از ۷۰ درصد از مردم کوبا رای به قانونی شدن ازدواج همجنسها دادند.
مجلس ملی و ماریلا کاسترو دختر رائول کاسترو و دبیر اول حزب کمونیست کوبا اعلام کرده اند که ازدواج همجنسگرایان از طریق اصلاحیه قانون خانواده قانونی خواهد شد. قانون جدید خانواده توسط رئیس جمهور کوبا میگل دیاز-کانل در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲ امضا شد و پس از انتشار در روزنامه رسمی روز بعد به اجرا درآمد.
بدین ترتیب کوبا از سرکوب همجنسگرایان به سوی قانونی شدن ازدواج همجنسها، حق سرپرستی گرفتن فرزند گام برداشت که خود نشان میدهد که اگر مقاومت و مبارزه باشد میتوان به حقوق برابر دست پیدا کرد! شاید اگر هنرمندان همجنسگرا کوبایی در سال ۱۹۷۵ بر حق و حقوق مدنی خود اعتراض نمیکردند دولت کوبا مجبور نبود که قوانین خود در مورد همجنسگرایی را مورد مطالعه مجدد قرار دهد.
همچنین قابل ذکر است کمپین های آموزشی در مورد مسائل الجیبیتی در حال حاضر توسط مرکز ملی آموزش جنسی (به طور محلی به عنوان “CENESEX” شناخته میشود) صورت میگیرد ، که توسط ماریلا کاسترو ، دختر رئیسجمهور سابق و دبیر اول حزب کمونیست کوبا، رهبری میشود، این مرکز با دربر گرفتن ۵۰۰ هزار تن بزرگترین سازمان مدافع الجیبیتی در قاره آمریکا است که فعالیتهایش تنها اختصاص به کوبا ندارد و به صورت مشخص حقوق جامعه کوئیر مخصوصا جامعه ترنس را در قاره آمریکا دنبال میکند!
همچنین رژههای افتخار در هاوانا همزمان با روز جهانی مبارزه با همجنسگراهراسی، دوجنسگراهراسی و ترنسهراسی برگزار میگردد شود که هر سال تعداد آنها افزایش مییابد. در سال ،۲۰۲۲ کوبا اولین کشور آمریکای لاتین بود که ماه افتخار الجیبیتی را وارد تقویم رسمی کشور کرد و آن را رسمی جشن گرفت.
✍کارن ایزدی (ووکا)
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.