دربارهٔ قطعهٔ «نیم» از سیاوش کامکار
یا
خوشا درّ رخشندهٔ کامکار
ضمن اظهار شعف (و ابراز خرسندی و دیگر طرق مجاز برای اعلام سرور) از مواجهه با قطعهٔ فوقالعادهٔ «نیم»، عرض شود که بیتوجهی به نیمهٔ مهجور ماندهٔ ادبِ فارسی، مطایبات (اعم از هجو و هزل و… که معادل و ادامهٔ دقیق امروزیاش میشود موثرترین، پررونقترین و انسانمحورترین امر فرهنگی-اقتصادی-هنری دنیا یعنی صنعت سرگرمی) فقط از کمذوق و خایگی حضرات جهان #موسیقی_ایرانی نیست به نظرم؛ حتما به بیشعوری و کممایگی تولیدکنندگان آثار شنیداریمان هم مربوط میشود.
پس خوشا فعالیت موزیسینِ رباعی از قرن ششم برگزیدهمان سیاوش کامکار که برگزیده خوب هم برگزیده از مهمترین شاعر هزال از شیخ شوخ #ادبیات_فارسی حضرت سوزنی سمرقندی (ع) که هنوز حتی یک تصحیح کمی سالم هم از دیوانش در نیاوردهاند جنابان ادبا (و تازه هر دو تصحیح [/چاپ پر غلط] موجود هم حاصل لطف و سعی یک نفر است. یک نفر از این همه بقیه؛ بقیهای که علاوه بر اکثریت موجود بودنشان، در اسگل به نظر رسیدن هم شبیهاند به بزرگواران بیفرهنگ موسیقی ایران… ایران که لابد باید مظفرالدینشاهی بیاید چیزهاش به هم |سبحان گنجی
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.