حامیان فلسطین همیشه عنوان میکنند که اسرائیل مانع صلح است چرا که مانع تشکیل کشور فلسطینی میشود! اما این یک ادعا نادرست و اشتباه است چرا که فلسطینیان هیچگاه هدفشان تشکیل کشور نبوده بلکه آنها نابودی یهودیان را دنبال کردهاند!
فلسطینیان و حامیان آنها معتقدند که از روز نخست این یهودیان بودند که باعث خشم فلسطینیان شدند و به حمله دو گروه شبهنظامی راست-افراطی یهودی ایرگون و لحی به روستای دیریاسین در اورشلیم در سال ۱۹۴۷ اشاره میکنند! اما این افراد آشکارا در حال سانسور تاریخ هستند!
چرا که یهودیان به مردمان عرب این سرزمین هیچگاه آغاز کننده تعدی نبودند بلکه برعکس در این مدت (از ۱۸۸۲ تا ۱۹۴۷)، این اعراب بودند که همواره به محلات و روستاهای یهودی حمله کرده و آنها را قتل عام میکردند، مانند شورش نبی موسا و قتلعام یافا در ۱۹۲۱ و قتلعام یهودیان در هبرون و صفد در سال ۱۹۲۹!
تا پیش از این حمله اعراب به یهودیان حتی یهودیان و جنبش صهیونیسم سلاح و گروه نظامی نداشتند که به دنبال آن یهودیان و جنبش صهیونیسم تصمیم گرفتند که واحدهای نظامی تحت نام هاگانا برای دفاع از خود تشکیل دهند! به عبارت دیگر این اعراب بودند که با حملات خود یهودیان را به سمت نظامیگری بردند!
حتی یهودیان بارها حسن نیت خود را به فلسطینیها نشان دادند! در دهه ۱۹۳۰ یهودیان و جنبش صهیونیسم خواهان آن شدند در مناطق یهودی نشین یک منطقه خودمختار یهودی در چارچوب کشور فلسطین را تشکیل دهند تا در کنار عربها زندگی کنند اما با مخالفت صریح عربها مواجه شدند!
همچنین پس از واقعه روستای دیریاسین باز یهودیان پیام صلح را به عربها ارسال کردند! آژانس جهانی یهود، جنبش صهیونیسم و سازمان نظامی هاگانا به صراحت حمله یهودیان راست-افراطی به روستای دیریاسین در اورشلیم را محکوم کردند و دو گروه راست-افراطی ایرگون و لحی را تروریستی اعلام و به کشورهای اتحادیه عرب پیام عذرخواهی ارسال کردند!
همچنین زمانی که سازمان ملل متحد طرح تقسیم مناطق تحت قیومت بریتانیا را به علت درگیری که اعراب با یهودیان آغاز کرده بودند و دیگر کنترل نمیشد اعلام کردند یهودیان به تشکیل دو کشور یهودی و عربی کنار هم رای میدهند! اما عربها این را نپذیرفتند و در سال ۱۹۴۸ لژیونهای آزادیبخش عرب با حمایت ۱۱ کشور به یهودیان حمله کردند!
این حمله در حالی صورت میگرفت که بریتانیا و ایالات متحده به عنوان دو قدرت جهانی اسرائیل تازه تاسیس را تحریم تسلیحاتی کرده بودند و به عربها یاری میرساندند و تنها شوروی و چکسلواکی از اسرائیل حمایت میکردند! که در نهایت در سال ۱۹۴۹ با شکست کشورهای عربی آتشبس اعلام شد!
بر پایه آتشبس علاوه بر مناطق سازمان ملل، غرب اورشلیم و استان ناصره هم به کنترل اسرائیل درآمد و اسرائیل اعلام کرد که تمامی عربهای این مناطق شهروند اسرائیل هستند و میتوانند بمانند اما متاسفانه اکثریت عربها با این منطق که خواهان نابودی یهودیان هستند خودشان تصمیم به کوچ اجباری گرفتند! همچنین غزه به تحت کنترل مصر و کرانه باختری و شرق اورشلیم تحت کنترل اردن درآمد!
حتی با این موارد باز هم فلسطینیان از سالهای ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۷ در غزه، کرانه باختری و شرق اورشلیم کشور خود را تشکیل ندادند و در سال ۱۹۶۷ با حمایت شش کشور عربی به اسرائیل حمله کردند که با شکست عربها همین مناطق هم از دست دادند!
همچنین اسرائیل با وجود شکست قرارداد صلح اسلو در سال ۱۹۹۰ به دلیل ترور اسحاق رابین نخست وقت اسرائیل از حزب کارگر توسط جریانات راست-افراطی یهودی و اغاز انتفاضه فلسطینیان به دستور یاسر عرفات رهبر وقت سازمان آزادیبخش فلسطین، باز سیگنال صلح را ارسال کرد و سال ۲۰۰۳ غزه را به عربها تحویل داد اما همان غزه سال ۲۰۰۵ تحت کنترل سازمان تروریستی حماس درآمد و علیه اسرائیل به فعالیت درامد!
در سال ۲۰۰۸ نیز ایهود اولمرت نخستوزیر وقت اسرائیل در دیدار با محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی هم پیشنهاد اداره ۹۴ درصدی کرانه باختری را به فلسطینیها داد که ابومازن با این حال آن را رد کرد و تمام کرانه باختری و شرق اورشلیم را خواستار شد و به جنگ با اسرائیل ادامه دادند!
به وضوح مشخص است که اعراب و فلسطینیان هیچگاه تلاشی برای تشکیل کشور مستقل فلسطینی نکردهاند اما به جای آن تمام تلاش خود را برای نابودی اسرائیل انجام دادهاند! از همین رو تا زمانی که به این درک نرسند که یهودیان و اسرائیل یک واقعیت سیاسی و تاریخی منطقه است و به زندگی مسالمتآمیز با یهودیان روی نیاورند هیچگاه به صلح و تشکیل کشور مستقل فلسطینی دست پیدا نخواهند کرد!
✍ووکاشین پاکروان
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.