بیانیه شماره ۸
ملت بزرگ ایران
در وضعیت فوقاضطراری کنونی که در نتیجهی حکمرانی نابخردانهی رهبر غیرقانونی و منعزل، کشور در بنبست دوسَرهی «تسلیم یا جنگ» قرار گرفته، و رهبری که رجز میخواند که مذاکره با آمریکا نه عاقلانه، نه هوشمندانه، نه شرافتمندانه و نه غیرتمندانه میباشد و تنها راهحل مشکل با آن کشور را باج دادن مکرر دانسته بود، ناگهان جامهی بیغیرتی و بیعقلی و بیهوشی و بیشرافتی پوشید تا مملکت را تسلیم نتانیاهو و ترامپ کند.
و آنچنان که وزیر خارجهی خائن و بیلیاقتش اعلام کرد، دغدغهاش «رسانهای» شدن مذاکرات است، و الّا در «نهان» آمادهی هرگونه خیانت به ملت میباشد؛ همچنانکه به اذعان آقای ترامپ، مذاکرات باب دل وی پیش میرود؛ یعنی در گزینهی «تسلیم»، آقا چنان مشغول «باج» دادن است که رضایت خاطر ترامپ و نتانیاهو تأمین گردد.
مثل همیشه، از خاکستر بهجا مانده از آتش عشق، میهنپرستانی «ققنوسوار» به پرواز درآمده تا افتخار «ماندگاری سرافرازانهی ایران» را نصیب خویش نمایند. و اینبار، صنعت حملونقل کشور، از جمله کامیونداران، رانندگان، لنجداران، نانوایان، کشاورزان، مالباختگان، کارگران و دیگر اصناف، «طلایهداری» این مبارزات را بهعهده گرفتهاند تا به گروههای مرجعیتدار اجتماعی، مانند حقوقدانان، وکلای دادگستری، استادان، دانشجویان، ورزشکاران، معلمان، هنرمندان، بازاریان و دیگران، درس مبارزه و ایفای مسئولیت ملی، اخلاقی و انسانی دهند و حقانیت نظریهی «قدرت بیقدرتان» را در عمل و در میدان اثبات نمایند و بگویند چون «هنگام مبارزه» فرا رسد، نمیتوان در انتظار صدور بخشنامه از این نخبگان نشست.
تا کی در انتظار قیامت توان نشست؟
برخیز تا هزار قیامت به پا کنیم.
بنابراین، از طریق اعتصابات و اعتراضاتی که از آغاز با گسترهی چشمگیر خود توجه ناظران بینالمللی را برانگیخته است، در کار «انقلابی سترگ» برآمدهایم.
شورای انقلاب ملی ایران ضمن تهنیت به این پیشقراولان و پیشتازان، و دعوت از دیگر اصناف و اقشار به پیوستن به این اعتصابات و اعتراضات، نکاتی را به استحضار ملت بزرگ ایران میرساند:
۱. همانطور که بهدرستی تشخیص دادهاید، تنها راه برونرفت از انحطاط کنونی کشور «قیام ملی» به قید «ضرورت و فوریت» میباشد تا مادهی این انحطاط و نزاع، یعنی جمهوری ضد اسلامی و ضد ایرانی حاکم بر سرزمین مقدس ایران، را ریشهکن نماییم.
۲. پیشنیاز و پیششرط پیروزی این قیام، «همبستگی ملی» میباشد. بنابراین، پیوستن فوری دیگر اقشار و اصناف ضرورتی غیرقابل اجتناب است.
۳. با عبرت از تجارب قیامهای ربع قرن گذشته که عمدتاً به علت فقدان مدیریت به شکست انجامیدند، ضرورت مدیریت قیام را مورد تأکید قرار میدهیم.
۴. علاوه بر گسترهی قیام در چارچوب همبستگی ملی، «نقشهی راه»، «استمرار در مبارزه»، «سازماندهی» و «نظم و دیسیپلین» نیز ضرورتی اجتنابناپذیر میباشند.
۵. از جوانان میخواهیم با تشکیل کمیتههای سه یا پنجنفرهی «خودجوش مردمی» از قبیل کمیتهی اعتصابات، انتظامات، خدمات، تبلیغات، لجستیک و غیره، در هر محله و کوچه، و تأمین مایحتاج اعتصابیون و سازماندهی اعتصابات، از بینظمی جلوگیری کرده و «قیام ملی» را در شأن ملت تمدنساز و فرهنگآفرین ایران سامان دهند.
۶. از نیروهای مسلح ملی ایران میخواهیم با اغتنام از فرصت بهدستآمده به مردم بپیوندند. بدیهی است هرگونه برخورد با اعتصابیون، اقدامی «مجرمانه و ضد ملی» تلقی و موجب «پیگرد قاطع قانونی» قرار خواهد گرفت.
۷. اعتصابات و اعتراضات آرام شما از موارد حقوق بنیادین و طبیعی و «آزادیهای مشروع» شما میباشند. و طبق اصل نهم قانون اساسی، حفظ این حقوق و آزادیها «وظیفهی شهروندی» شماست. و هیچ مقامی حق ندارد بهنام «حفظ استقلال و تمامیت ارضی» کشور، «آزادیهای مشروع» را «هرچند با وضع قوانین و مقررات» سلب نماید. و اگر نیروهای دولتی بخواهند از اعمال این حقوق و آزادیهای مشروع ممانعت نمایند، مصداق خطر یا تجاوز فعلی یا قریبالوقوع نسبت به نفس، عرض، ناموس، مال یا آزادی تن خود یا دیگری خواهد بود که طبق مواد ۱۵۶ و ۱۵۷ قانون مجازات، حق دفاع دارید که «ذاتا اقدامی پیشدستانه» بهمنظور «خنثی کردن» خطر و تجاوز میباشد.
۸. به آقای ترامپ و نتانیاهو هشدار میدهیم از هرگونه اقدام، و نیز هرگونه مذاکره و معامله در مورد ایران، جدا اجتناب نمایند. از یکسو، جمهوری اسلامی ایران «فاقد نمایندگی از جانب ملت ایران» است و از سوی دیگر، ملت ما در کار «انقلابی سترگ» میباشد تا پس از سرنگونی جمهوری اسلامی، با استقرار رژیمی سکولار، دموکراتیک، مبتنی بر اعلامیهی جهانی حقوق بشر و پیام «صلح و دوستی» به جهان، و بازگشت به «جامعهی جهانی و هویت ملی» خود در سیاست خارجی و داخلی، و در راستای تأمین «منافع ملی» خود، از موضع «احترام متقابل» و «انتفاع متوازن» با همه کشورها، از جمله ایالات متحده، اسرائیل و همسایگان خود، طرحی نو دراندازد.
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
از سوی شورای انقلاب ملی ایران
قاسم شعله سعدی
۱۴۰۴/۳/۵
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.