فرا رسیدن ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس را به همه ی هم میهنان ِ یهودی، زرتشتی و عیساوی های ایران و به همه ی آنان که به زمان ِ مجد ِ ما به تاریخ رأی دادند تا نود و هشت در صد شود و توحید و وحدت پیروز بگردد، شادباش می گویم. کریثطمس بر دو قسم است، که ما پیشتر در کتاب هامان شرح ِ هر دو قسمش را آورده ایم و آن بحث ِ تداخلت در مبحث ها را بر ملاتاریا بست و ملت پیروز شد. اینجا هم آن را خلاصه وار می گوییم تا اندریافته شود: یک قسم ِ کریثطمس آن باشد که در ممالک ِ غرب ِ غربی می آید و آن پیش از سال ِ نو ِ عیساوی باشد و دیگر آن است که در ممالک ِ غرب ِ شرقی می آید و آن گاهنبارش نزدیکتر به نخستین گاهنبار زرتشتی است. این کریثطمس ِ ثانی در ششم روز ِ ژانویه یا همان السادس ِ ژانویه حادث می شود. من به یُمن ِ روش شناسی ی نوینی که آورده ام، در تبیین ِ تاریخ و جامعه شناسی نگاهی مبذول داشته ام به غبارهایی که “مبهمات” از آن ها می زداید و”حل نشده” ها را “حل شده” گردانیده ام. شخص ِ من امیدوار است که کریثطمس ِ

امسال و سال نو ِ عیساوی سال ِ تحول بشود بر مردم و دریافت شود این فهم که دین ها همه برای وحدت ِ کلمه هستند و حق هم همین است. اینکه در سرمای زمستان در جهان ِ عیساوی تحولی فرخنده می شود و پس از آن هم عید ِ سعیدی بیاید خود دلالت دارد بر رسالت بشر که همانا عدالت و قسط است. بشر محکوم است که سرانجام به خوشبختی ی توحیدی برسد. دانش ِ اقتصاد که ما می گوییم همین دانش ِ تحول است و با اقتصادی که مسأله اش نرخ ِ ارز باشد در تفاوت است. تحول باید در معنویت آدمی بشود. یکی از اختلاف های من با ژان پل سارتر، و ماکس وبر، که این اواخر حتا به خانه ام راهشان نمی دادم بحث بر سر ِ جایگاه ِ معنویت بود. بحث ِ ما با ایشان این بود که ما می گفتیم اگر چه عیسا مسیح در بیت لحم زاده شده و لی “بیت” در لغت از عرب است و نه از غرب و روم، پس غرب بتمرگد سر ِ جایش و زیادت مسیح، مسیح نکند، که او از ما است و حقیقت او هم همان نظام قسط ِ الهی است که ما پیشتر گفته ایم، با دلیل ها. دیدم که خیر این دو آدم بشو نیستند. به لحاظ ِ همین ایستاده گی بر پیمان است که شرط گذاشتیم برای ساکوزی و اولاندغ، برای شرفیابی به حضور ما.

دوستان پیشنهاد کردند و گفتند مصالح ِ دیپلماتیک ایجاب می کند که زیاد بر این دو سختگیری نکنیم. گفتیم این نشد که فردا تاریخ بگوید شخص ِ منتخب ِ تاریخی بر سر ِ مصالح کوتاه آمد و بر تاریخ ایستاده گی نکرد. این ها باید پیش از شرفیابی مواضع ِ اصولی داشته باشند در برابر ِ ملاتاریا. همه ی دوستان صلوات هوا کردند و تکبیرات گفتند. دیگر این بود که این پاپ ژان پُل ِ ٢٠١٣ که به تازه گی پاپ شده است، تقاضای شرفیابی کرده بود برای بعثت ِ کریثطمس. گفتیم این هم باید مواضع اش را در برابر ِ ملاتاریا روشن کند و از فراماسونری انزجار کند، تا فردا جهانیان نگویند اگر کوشش فراماسونرها نبود، اگر احسان نراقی و دیگر فراماسونر ها نبودند منتخب تاریخی نمی توانست از دربار بورس بگیرد، برود فرانسه و چه و چه و چه ها، که آن مهرکوهی هی بنشیند و زیادت کند بر علیه ما. از آن گذشته ما نود و هشت درصد هستیم. پس نماینده عیساوی های ایران هم هستیم. آن ها که نرفتند به دیگری رأی بدهند. پس دیدار با پاپ ژان پُل ٢٠١٣ به چه معنا باشد اگر زنهار نکند؟ همگان که جمع بودند به هوش و رشادت ما الله اکبر گفتند. در اینجا فرصت مغتنم شد تا عید ِ کریثطمس که سعید است، انشالله بر عیساوی ها مبارک باشد

 رییس جمهور ِ منتخب کل ِ تاریخ
پاریس.  ٢٢/ ١٢ – سنه ی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)