قانون اساسی بهعنوان مهمترین سند مربوط به حقوق عمومی وحقوق اساسی در هر جامعهای محسوب میشود. از اینرو، برای نگارش و تصویب یک قانون اساسی عام الشمول در دوران پس از سرنگونی جمهوری اسلامی، باید همه اقشار جامعه اعم از فعالان مدنی، احزاب و سازمانهای سیاسی، حقوقدانان، کارگران و سایر طبقات و نهادهای اجتماعی دیگر در نگارش و تصویب آن مشارکتِ برابر داشته باشند.
بهبیان دیگر، بیش از برانداختن استبداد در ایران، تدوین و تصویب یک قانون اساسی که متضمن تحقق دموکراسی و دوام آن باشد، اهمیت دارد.
در این شماره از مجله حقوق ما در گفتوگو با حسن شریعتمداری، فروغ شیخ الاسلامی، پگاه بنی هاشمی و کوروش پارسا تلاش شده است تا به پرسشهای پیرامون چگونگی نگارشِ قانون اساسیِ آینده ایران پاسخ داده شود.
تحریریه: آفاق ربیعی زاده، محمد مقیمی و جواد عباسی توللی
شماره ۲۲۶ مجله حقوق ما را در سایت سازمان حقوق بشر ایران بخوانید:
https://iranhr.net/media/files/226.pdf
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.