۲۵ شهریور ۱۴۰۳ دومین سالگرد قتل حکومتی مهسا، فرزند کردستان، میهمان تهران و دختر ایران است که نامش، اسم رمز جنبشی ملی شد که برای تحقق حق زن، حق زندگی و حق آزادی، رفتن نظام جمهوری اسلامی را فریاد زد.

دو سال پیش مهسا با غریب خواندن خود در تهران، غربت ۴۵ ساله ملت ایران در سرزمین مادری و با ایستادگی خود، مقاومت ۴۵ ساله ملت ایران و بویژه زنان در استیفای حقوق از دست رفته شان را فریاد زد و سرانجام با پروازش، حلقه پیوند تلاشهای هر چند جداگانه ولی پیوسته دو دهه اخیر ملت ایران برای تحقق حقوق اولیه خود و در راس انها حق حاکمیت ملی اش  گشت.

۲۵ خرداد سال ۱۳۸۸ و در پی مشاهده نبود توان و اراده در نزد مدعیان اصلاح امور کشور، به تنگ آمدگان از سریال انتخابات مهندسی شده و متقلبانه، جنبش سبز را آفریدند تا مطالبه خود مبنی بر استیفای حق “آزادی” انتخابات را راساً و بدون تمسک به واسطه های فریبکار فریاد بزنند.

۲۴ آبان سال ۱۳۹۸ پس از آنکه دهها و بلکه صدها میلیارد دلار از ثروت آزاد شده کشور در ادامه سیاست ویرانگر هسته ای و اسراییل ستیزی به چاه ویل غنی سازی و نیروهای نیابتی سرازیر شد و سهم ملت ایران از گشایش اقتصادی وعده داده شده توسط دولتی دیگر از فریبکاران اصلاح طلب،  افزایش سه برابری قیمت بنزین شد، مردم به تنگ آمده از فقر و تورم افسار گسیخته به خیابان آمدند تا خود راساً و بدون تمسک به واسطه های فریبکار حق “زندگی” خود را مطالبه کنند.

۲۵ شهریور سال ۱۴۰۱ وقتی نجوای معصومانه “من در این شهر غریبم” دختر ایران دل گزمگان بیگانه صفت را نرم نکرد و کردند آنچه را که نباید میکردند، دلهای گر گرفته از بیداد ظالمان برآن شدند تا نجوای معصومانه مهسا را به فریادی بلند جهت مطالبه حقوق اولیه “زن” تبدیل کنند.

و بدینگونه بود که نام مهسا اسم رمزی شد برای جنبش زن، زندگی ،آزادی.

ما اساتید لیبرال دانشگاههای ایران در دومین سالگرد جنبش مهسا با گرامیداشت یاد و خاطره  همه جاویدنامان جنبش مردم ایران از ۱۳۸۸ تا ۱۴۰۱ و حمایت از خانواده های دادخواه، بار دیگر شعار پر طنین “زن زندگی آزادی” را فریاد زده و بر این نکته تاکید میکنیم که همه مطالبات معوق مانده این جنبش تنها با رفتن نظام جمهوری اسلامی و تاسیس یک نظام سکولار دمکراتیک محقق خواهد شد.

و اکنون این حاکمان نظام استبداد دینی اند که باید تصمیم بگیرند که یا با تن دادن به برگزاری “رفراندم تعیین نوع  نظام تحت نظارت ناظران بین المللی” به ماندن خود و رفتن نظامشان رضایت بدهند و یا با ادامه جنبش مدنی مردم ایران، خود به همراه نظامشان  به تاریخ سپرده شوند.

حاکمان بدانند که جنبش “زن زندگی آزادی” تا تحقق مطالبه محوری ملت ایران متوقف نخواهد شد.

 

اساتید لیبرال دانشگاههای ایران

۲۵ شهریور ۱۴۰۳

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)