آبله اِم، آیا قوی سیاه دیگری در راه است؟

بیماری «آبله اِم»، که به نام آبله میمون شناخته می‌شود، اولین‌بار سال ۱۹۵۸ پس از مشاهده بیماری‌های مشابه آبله در میمون‌ها شناسایی شد. این بیماری عفونی و مسری از ویروس آبله میمون ناشی می‌شود، توانایی سرایت به برخی جانوران و انسان را دارد.

نشانه‌های اولیه این بیماری شامل تب، سردرد، دردهای ماهیچه‌ای، تورم غدد لنفاوی و احساس خستگی است. پس از این علائم، دانه‌هایی روی پوست ظاهر می‌شوند. به تدریج به تاول‌ها و سپس به پوسته تبدیل می‌شوند. دوره نهفتگی این بیماری معمولاً حدود ۱۰ روز است. علائم آن معمولاً بین دو تا چهار هفته طول می‌کشد.

سازمان جهانی بهداشت، شیوع آبله اِم نوع جدیدی از آبله میمون در کنگو و سایر مناطق آفریقا را به‌عنوان یک وضعیت اضطراری جهانی اعلام کرد. و درخواست اقدام فوری برای مهار انتقال این ویروس را کرده است.

این نگرانی‌ها تنها به آفریقا محدود نمی‌شود؛ چرا که سوئد در تاریخ ۲۵ مرداد اعلام کرد اولین مورد از نوع جدید آبله اِم که پیش‌تر تنها در آفریقا مشاهده شده بود، در یک مسافر شناسایی شده است.

همچنین، مقامات بهداشتی اروپا هشدار داده‌اند که احتمال شناسایی موارد بیشتری از این بیماری وجود دارد.

سویه‌‌ی «شاخه یک» این بیماری، اخیراً از کنگو به کشورهای بوروندی، کنیا، روآندا و اوگاندا گسترش یافته است. از پاییز سال گذشته، صدها نفر در کنگو به دلیل این بیماری جان خود را از دست داده‌اند.

تا دو سال پیش، سویه‌ای از آبله اِم که شناسایی شده بود، عمدتاً از طریق تماس جنسی منتقل می‌شد. اما سویه جدید از طریق تماس نزدیک هم قابل انتقال است. ابتلا به این ویروس و انتقال آن به‌نظر بدون علائم است.

افراد مبتلا پس از عفونت، با علائمی نظیر تب، التهاب غدد لنفاوی، دردهای عضلانی و تاول‌های پوستی دردناک مواجه می‌شوند. در موارد شدید، این بیماری می‌تواند اندام‌های جنسی، دهان و چشم‌ها را نیز درگیر کند.

 

این بیماری به صورت کند گسترش می‌یابد

احتمال گسترش گسترده این بیماری بسیار کم به نظر می‌رسد. همه‌گیری‌ها، مانند آنفلوانزای خوکی و کووید-۱۹، معمولاً توسط ویروس‌های هوابرد ایجاد می‌شوند که به سرعت گسترش می‌یابند. در این بین، این بیماری‌ها می‌توانند توسط افرادی که علائم خاصی ندارند نیز منتقل شوند.

با این حال، آبله اِم عمدتاً از طریق تماس نزدیک پوست با پوست افراد آلوده یا از طریق لباس و ملحفه‌های آلوده آن‌ها منتقل می‌شود.

علاوه بر این، این بیماری معمولاً ضایعات پوستی قابل مشاهده‌ای ایجاد می‌کند که می‌تواند احتمال تماس نزدیک افراد با دیگران را کاهش دهد.

کارشناسان توصیه می‌کنند برای جلوگیری از ابتلا، از تماس فیزیکی نزدیک با افرادی که ضایعات مشابه آبله اِم دارند خودداری کنید.

همچنین، ظروف، لباس‌ها یا ملحفه‌های خود را با این افراد به اشتراک نگذارید و بهداشت فردی، از جمله شست‌وشوی مرتب دست‌ها را رعایت کنید.

مرکز پیشگیری و کنترل بیماری‌های اروپا در تاریخ ۲۶ مرداد اعلام کرد احتمال ورود موارد جدید آبله اِم از آفریقا به اروپا «بسیار زیاد» است، اما احتمال شیوع گسترده آن در اروپا اندک می‌باشد.

دانشمندان معتقدند در کشورهایی که آبله اِم هنوز شیوع نیافته، خطر جدی برای مردم وجود ندارد. برخلاف ویروس کرونا، آبله اِم به‌طور بسیار کندتری گسترش می‌یابد.

مدت کوتاهی پس از شناسایی ویروس کرونا در چین، تعداد موارد ابتلا به‌طور تصاعدی از چندصد نفر به چندهزار نفر افزایش یافت و طی یک هفته در ژانویه، شمار مبتلایان بیش از ۱۰ برابر شد.

تا مارس ۲۰۲۰، یعنی سه ماه پس از شناسایی اولین مورد ویروس کرونا، زمانی که سازمان جهانی بهداشت کووید-۱۹ را به‌عنوان یک بیماری همه‌گیر اعلام کرد، بیش از صدوبیست‌وشش هزار مورد عفونت و ۴۶۰۰ مورد مرگ به ثبت رسید.

 

آبله اِم به اندازه کووید ۱۹ برای نسل انسان خطرناک نیست

اما در مورد آبله اِم، از سال ۲۰۲۲ که سازمان جهانی بهداشت وضعیت اضطراری جهانی اعلام کرد، تا کنون نزدیک به ۱۰۰ هزار مورد عفونت و حدود ۲۰۰ مرگ در سطح جهان به ثبت رسیده است. برخلاف کووید-۱۹، واکسن‌ها و درمان‌هایی نیز برای آبله اِم در دسترس است.

[آیا داروی ضد کرونا جهان را تغییر خواهد داد؟]

دکتر کریس بیرر، پزشک و مدیر مؤسسه بهداشت جهانی در دانشگاه دوک، اظهار داشته که در حال حاضر ابزارهای لازم برای متوقف کردن آبله اِم در دسترس است، اما در دوران کووید، واکسن یا داروی ضد ویروسی وجود نداشت.

همچنین، شیوع آبله اِم در سال ۲۰۲۲ در بیش از ۷۰ کشور، به لطف برنامه‌های واکسیناسیون و دسترسی به دارو برای جمعیت‌های در معرض خطر در کشورهای ثروتمند، طی چند ماه کاهش یافت.

با این وجود اعلام وضعیت اضطراری جهانی برای آبله اِم، و اکثر موارد این بیماری که در آفریقا مشاهده می‌شود، اما کشورهای آفریقایی تا کنون تقریباً هیچ واکسن یا درمانی دریافت نکرده‌اند.

به‌عنوان مثال، کشور کنگو که یکی از فقیرترین کشورهای جهان است، به دلیل سوء‌تغذیه، وبا و سرخک با سیستم بهداشتی فروپاشیده‌ای مواجه است.

۹۶ درصد از موارد و مرگ‌ومیر ناشی از آبله اِم در این کشور ثبت شده است. با این حال، درخواست‌های مقامات کنگو برای دریافت چهار میلیون واکسن بی‌پاسخ مانده است.

دکتر بیرر از دانشگاه دوک معتقد است که سرمایه‌گذاری برای سرکوب شیوع این بیماری در آفریقا به نفع همه جهان است.

او همچنین تأکید می‌کند که اکنون فرصت مناسبی برای کنترل این بیماری همه‌گیر داریم و باید کشورهای آفریقایی را در اولویت قرار دهیم.

بنابراین با توجه به شناخته‌شدگی این بیماری به نظر نمی‌رسد به اندازه کرونا برای گونه بشر خطرناک باشد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)