دولتها در ایران بهویژه پس از شکلگیری حکومت جمهوری اسلامی، تلویزیون و سایر رسانههای جمعی را همواره بهعنوان رسانههایی در خدمت تبلیغات سیاسی و ابزاری یکسویه برای پیشبرد اهداف سیاسی-فرهنگیِ مدنظر خود در اختیار داشتهاند.
رشد شبکههای اجتماعی در سالهای اخیر اما سبب شده است تا هژمونی رسانهای به نفع توده مردم تغییر کند از اینروست که حکومت ایران در برابر گسترش غیرقابل کنترل شبکههای اجتماعی و رشد جریان آزاد اطلاعات از طریق این شبکهها، اقدام به مسدود سازی (فیلترینگ) وسیع آنها کرده است.
«با وجود گسترده شدن استفاده از شبکههای اجتماعی، آیا کارکرد رسانههای جمعی مانند رادیو و تلویزیون تغییر کرده است؟ آیا گسترده شدن پلتفرمهای اجتماعی تاثیری بر تامین حق بر آگاهی شهروندان داشته است؟ آیا راهحلهای عمدهای برای آگاهسازی شهروندان در برابر پخش اطلاعات غیرواقعی وجود دارد؟ سواد رسانهای شهروندان چه تاثیری بر میزان دموکراسیخواهی و مطالبهگری آنها دارد؟»
مجله حقوق ما برای یافتن پاسخ به این پرسشها و پرسشهای بیشتر از آن، با بهروز تورانی، نیلوفر غلامی، مهرداد درویشپور و رضا حاجیحسینی گفتوگو کرده است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.