بالاخره پس از گذشت ٣۴ سال از “توهین بزرگ” خمینی به مردم ایران، معنی و مفهوم وعدۀ او به مردم ایران در بهشت زهرا (“شما را به مقام انسانیت می رسانیم”) در ۴٨ ساعت اخیر روشن شد. مفهوم آن وعده، نابودی کامل فرهنگ و ادب ایران و ایرانی بود. معنی آن جایگزینی اشعار نغز رومی، حافظ، و سعدی با زبان لات و “چاله میدانی” و سرا پا فحش و نا سزا ی یک گروه بیمار روانی بود که در آن انواع توهین ها نثار بزرگترین فوتبالیست معاصر جهان (لیونل مسى) میشود ویکی از محبوبترین هنرپیشگان و مدل های کشور برزیل را تهدید به تجاوز جنسی می کند.
بله،حکومتی که ٣۴ سال جواب هر گونه اعتراضی را با خشونت و اعدام داده است، زبان و فرهنگ خشونت را در جامعه نهادینه کرده است. بقول مهرداد درویش پور “از صحنه های زقت بار سادو مازوخیستی عاشورا گرفته تا شرکت “پر شور” مردم در مراسم اعدام های خیابانی که با تخمه شکستن و همراه کردن بچه ها به تماشای اعدام های خیابانی” است” تا “تجاوزها و آزارهای دسته جمعی نسبت به زنان و قتل های خیابانی شهروندان علیه یکدیگر که با خونسردی عابران تماشا گر و بی اعتنایی اشان همراه است.” باید به آقای خمینی و وارثان حکومتش تبریک گفت چرا که آنچه را که حمله مغول و اعراب از انجام آن عاجز بود ه است، آرام آرام در ایران سعدی و حافظ و فردوسی به آن جامه حقیقت می پوشاند. بله رویای آقای خمینی به وقوع پیوست. ولی باید گفت که ما “انسان و انسانیت” وعده ای ایشان را نمی خواهیم. آقای خمینی، شما ایرانی را به جایی رسانده اید که دوباره می خواهد “مولانا وار” فریاد بزند: از دیو و دد ملولم و “انسانم” آرزوست.” ولی نه انسان شما و “جمهوری” اسلامی تان را. بلکه انسان “مولانا” را.
نظرات
این یک مطلب قدیمی است و اکنون بایگانی شده است. ممکن است تصاویر این مطلب به دلیل قوانین مرتبط با کپی رایت حذف شده باشند. اگر فکر میکنید که تصاویر این مطلب ناقض کپی رایت نیست و میخواهید توسط زمانه بازیابی شوند، لطفاً به ما ایمیل بزنید. به آدرس: tribune@radiozamaneh.com

نظرات
جناب آقای مصطفی فضلعلی
کدام اعدام خیابانی؟ طوری قلم فرسایی کرده اید که گویی در ایران روزانه چند صد اعدام خیابانی انجام میگیرد؟چگونه است کشتار بی رحمانه مردم در روز ۱۷ شهریور توسط رژیم پهلوی از دید شما مخفی مانده است اما اعدام قاچاقچیان مواد مخدر که سالیانه چندین هزار جوان پاک ایرانی را به آوردگاه مرگ میبرد برایتان دغدغه شده است؟
چرا در خرداد ۱۳۸۸ در هنگام اعتراضات خیابانی، استفاده از فیس بوک برای فحش و ناسزا به دولت ایران و مردمی که به نامزد مورد اعتمادشان آقای احمدی نژاد رای داده بودند خوب و عین فرهنگ مدرن بود اما در روزهای گذشته انجام عملی زشت در فیس بوک عین بی فرهنگی است؟شکی نیست توهین به بزرگترین فوتبالیست معاصر جهان (لیونل مسى) و نیز یکی از محبوبترین هنرپیشگان کشور برزیل امری ناپسند و زشت است اما این چه ربطی به آیت الله خمینی(ره) دارد؟ اتفاقا اگر دنبال ریشه یابی این معضل هستید ببینید چطور در سال ۱۳۸۸ اکثر رسانه های غربی با دعوت از مردمی که (به درست یا غلط) به نتیجه انتخابات اعتراض داشتند، فحاشی و بی قانونی و عبور از خط قرمزهای اعتراض را می آموختند. فحش و ناسزای فیس بوکی به مقامات جمهوری اسلامی و نیز به مقدسات مسلمانان و شیعیان آزادی بیان است اما به فلان فوتبالیست یا هنر پیشه، بی ادبی و زبان لات و چاله میدانی است.
اتفاقا ادبیات چاله میدانی را میتوان در برنامه های فارسی زبان شبکه دولتی یکی از کشورهای غربی که با دعوت از آقایان (ع.ر.ن)و (ع.م) به وفور مشاهده کرد.
سه شنبه, ۱۹ام آذر, ۱۳۹۲