برای جلوگیری شرنوشت قذافی، نظام ج ا چاره جز سریعا ساخت انبوه سلاح هسته ای و حامل‌های هایپرسونیک ندارد!

شرایط کاملا واضح است عاقبت بیت و سران سپاه و جامعه اقلیت مذهبی ج ادر مسیر سرنوشت رژیم و شخص قذافی و صدام است، عملا ایران به سرنوشت یوگسلاوی دچار خواهد شد، دیگر معلوم شده است که برجام ۱۰۱۵ و هیچ چی شبیه برجام راه نجات نظام و حتا ایران از سنوشت شوم قذافی و صدام و لیبی و یوگسلاوی نیست، تنها راه همان است که کره شمالی رفته است، هیچ راهی نیست. با گندی که تروریستهای عرب فلسطینی در هفتم اکتبر زدند و نظام ج ا و کشور و ملت ایران به اجبار شریک جرم کردند، دقت کنید این مدعیان ملی‌گرایی و ایران‌دوستی به خیال خام خویش حساب کشور و ملت ایران را نظام ج ا جدا می‌کنند، اما هیچ حکومت و ملت دیگر از همسایگان تا دور دست‌ها و هیچ نهاد بی المللی حساب یک حکومت از کشور و ملت تحت تسلطش جدا نمی‌کند، چنین چیزی در تاریخ معاصر سابقه نداشته است، بارها منتقدان از نگاه بشردوستانه خواستند حداقل کالاهای انسان دوستانه از شمول تحریم‌ها معاف کنند، اما حتا حاضر نشدند در لفظ و حرف هم ای خواسته اجابت کنند!، این نظر بر اساس تجارب گذشته و موازین حقوقی گفته شده، وقتی شورای امنیت سازمان ملل کشوری ذیل فصل هفتم می‌برد، دقت کنید کشور و ملت و حکومتی که آن کشور و ملت تحت سلطه دارد یکجا ذیل فصل هفتم می‌برد و مجوز حملۀ نظامی می‌دهد، ایران عملا جزء دارندگان سلاح هسته ای شده است بنا بر اساس شواهد درز کرده و اعترفات خود مقامات، تسلیم شدن و تحویل صنایع و قدرت ساخت سلاح اتمی و هسته ای به سازمان ملل و یا غرب، هیچ کمکی نمی‌کندف دیر و زود غربیان و بقیۀ قدرت‌های هسته ای حتی چین و روسیه به ایران حملۀ نظامی خواهند کرد و تنها مانع این حمله فقط سلاح‌های هسته است. همان طور به نظر می‌رسد که اگر کره شمالی اقدام به ساخت و نمایش عملی توان بازدارندگی هسته ای اش نکرده بود تا کنون به سرنوشت عراق زمان صدام و لیبی زمان فذافی دچار شده بود. و البته حتا مردم کره شمالی اندکی شانس دارند در صورت اشغال کشورشان درbنهایت به کره جنوبیالحاق می‌شوند و اتفاقا شبیه آلمان شرقی برایشان می‌افتد، اما کشور و ملت ایران تنهاست، بین زنده بودن حداقلی (در پناه سلاح هسته ای) و یا مگر حتمی (جنگ داخلی و نسل‌کشی عمدتا فارس‌ها) گزینه دیگر قابل تصور نیست.

هر چند در تمام تحلیل‌ها امکان اشتباه است، اما این یی محتمل‌ترین سنارویوها است، اما این تحلیل بر اسس فکت ها حقیقی و تجارب مشابه کشور و ملت‌های گرفتاری مشابه در گذشته ارائه شده است. فرقی نمی‌کند نظام ج ا باشد و یا نظام جایگزین، سرنوشت همین است، فقط اگر نظام ج ا تبدیل به حکومت نسبتا بهتری مثلا سکولاری برود و بتواند اتحاد و همبستگی اکثریت مردم جلب کند، تمام بازدارنگی اجتماعی و سیاسی اش بیشتر می‌شود در برابر فاجعه ای ابرقدرتها و همسایگان حامی تجزیه‌طلب قرار است برایش رقم بزنند!، برای همین پیشنهاد انقلاب از بالا (شبه کودتا)، گزینۀ مناسبی است تا میزان تاب آوری ملی در برابر نابودی و سرنوشت محتومی می‌خواهند به سبک ترکیبی از لیبی و یوگسلاوی برایش رقم بزند را جلوگیری کند!

اجازه دهید این نمایشگاه احتمالات سقوط یا عدم سقوط ج ا برگزار کنم. از بمب اتم با هایپرسونیک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)