وساطت چینی بین سعودی و ملایان، امتداد دیپلماسی پینگ پنگ به دیپلماسی فوتبال
در پی لغو بازی الاتحاد عربستان و سپاهان اصفهان به دلیل وجود سردیس قاسیم سلیمانی و در حالی که بسیاری از سران حکومت ایران تهاجمات به این تیم سعودی را در دستور کار خود قرار دادهاند گویا وزارت خارجه ملایان دیپلماسی فوتبالی را پیشه کرده است.
در دهه ۸۰ قرن گذشته میلادی که روابط سیاسی ایالات متحده و چین هنوز در پی تنشهای پیشین آغاز نشده بود، دو کشور برای شروع مذاکرات توافق کردند که به بهانه برگزاری یک تورنمنت پینگ پنگ، تیم ملی آمریکا را به چین دعوت کنند.
در میان ترکیب تیم ملی پینگ پنگ اعزامی آمریکا به چین، شماری از دیپلماتهای این کشور نیز مخفیانه به چین وارد شدند تا مذاکرات مخفی را چین را شروع کنند.
این گفتگوها سرانجام به سفر مخفیانه کسینجر به پکن در سال ۱۹۷۱ و شروع روابط دوجانبه بین دو کشور انجامید.
در عرف سیاسی به این روند شروع و ادامه مذاکرات «دیپلماسی پینگ پنگ» اطلاق میشود.
حال به نظر میرسد سیاست پینگ پنگی که در ابتدای دهه ۸۰ میلادی قرن پیش، راه توافق بین آمریکا و چین را گشود راه به دیپلماسی فوتبالی برده است و خاستگاه هر دو به نوعی چین است.
پس از چند سال تنش بین ملایان تهران و پادشاهی سعودی، که از سال ۱۳۹۴ و در پی حمله به سفارت و کنسولگری این کشور در تهران و مشهد و قطع روابط انجامید و در حالی که تنشها به دلیل جنگ نیابتی در یمن آن چنان بالا گرفت که دستگاه تبلیغاتی رژیم ترانه مصور میساخت که به زودی مکه را «فتح» و تبدیل به پایتخت ایران خواهد کرد، اما ناگهان اضطراری برای خامنهای پیش آمد و وی را مجبور به عقبنشینی کرد.
به دنبال قیام سراسری ۱۴۰۱ در ایران که میرفت تا بود ملایان را به نبودش تبدیل کند، خامنهای به فراست دریافت که نمیتواند هم در جبهه جهانی بجنگد، هم در جبهه منطقهیی و هم در درون ایران.
از این رو تخفیف تضاد در دو جبهه جهانی و منطقهیی در دستور کار قرار گرفت، توافقات پنهانی با «شیطان بزرگ» ملایان که راه به آزادسازی پولهای بلوکهشده و تبادل زندانیان برد نتیجه تاکتیک کاهش تنش با غرب بود.
از پکن تا ریاض و از دیپلماسی پینگ پنگی تا دیپلماسی فوتبالی
به موازات، ملایان با وساطت «برادران چینی» خود قدم به راه توافق با سعودی و عادیسازی روابط گذاشتند. [شکست سیاست منطقه یی خامنهای و روی آوردن به تهدید و تروریسم]
سعودی نیز که به فراست دریافته بود که این اقدام خامنهای از سر ناچاری و استیصال است، فرصت را مغتنم شمرد تا با و بیبهانه به تحقیر ملایان بپردازد.
از تعویض سالن کنفرانس وزرای خارجه دو کشور به دلیل وجود تصویر سلیمانی در سالن کنفرانس تا…
ملایان اما این میزان از حقارت و ذلت را نمیتوانستند برتابند و بر آن شدند تا در بازی فوتبال الاتحاد عربستان و سپاهان، تلافی تغییر سالن کنفرانس را بکنند و بازی را با وجود سردیس سلیمانی پیش ببرند.
اما باز سعودیها دست ملایان و اضطرار آنان را دریافته و ضمن اطلاع به ناظر کنفدراسیون آسیا، ورزشگاه را ترک کردند.
متعاقبا تهاجمات اردوی خامنهای به الاتحاد و سعودی، توسط کارگزاران غیررسمی خامنهای شروع شد، اما گویا اضطرار خامنهای چنان بالا بود که دستگاه سیاست خارجیاش مجبور شد وارد گود شود.
ایرنا در ۱۳ مهر ۱۴۰۲ گزارش کرد که حسین امیرعبداللهیان و فیصل بن فرحان، وزرای خارجه ملایان و سعودی در یک گفتگوی تلفنی به توافق رسیدند که مشکلات ایجاد شده در جریان بازی فوتبال بین دو تیم مربوطه را، نهادهای ورزشی دو کشور با گفتگو و تفاهم پیگیری و حل کنند.
ایرنا همچنین افزود که بن فرحان از عبداللهیان دعوت کرده است که برای تماشای مشترک یک بازی فوتبال به عربستان سفر کند.
انتشار این خبر بلافاصله افکار عمومی را سوق به جانب دیپلماسی پینگپنگی داد، اما این بار دیپلماسی فوتبالی.
اما در ورای تمامی تلاش ایرنا و عبداللهیان، باز هم اضطرار خامنهای هویدا میشود که مجبور است برای ادامه توافق و رابطه با عربستان دست به دامان سعودی شود.
این اضطرار در جایی اهمیت بیشتری پیدا میکند که خامنهای اخیرا خیز آن را برداشته است که به هر ترتیب از توافق سعودی و اسرائیل جلوگیری کند. از این رو هر تاکتیکی، از جمله دیپلماسی فوتبالی را نیز به کار گرفته است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.