چهل و سه سال است که هیچ بودجه لایق و در خور شأن هنرمندان و دانشجویان به آن‌ها تعلق نگرفته است. فارغ از تحصیلات دانشگاه‌های سراسری کشور چه محصل علم و چه هنر، اکثرا مهاجرت کرده یا به کارهای غیر مربوطی چون راننده اسنپ و … مشغول هستند . همه می دانیم در این مرز و بوم هیچ چیز و هیچ کس جای خودش نیست.

در کردستان‌، سنندج‌، اصفهان ، اهواز، کرج، شیراز و تهران حتی مشهد و قم سرمایه‌های کشور یعنی جوانان ما به‌خاطر اعتراض به تبعیض‌ها و بی‌عدالتی‌ها به خاک و خون کشیده شده‌اند .

همدان آب ندارد. سیستان و بلوچستان آب ندارد. از دریاچه ارومیه چیزی باقی نمانده است. بی کفایتی مسئولین و عدم مدیریت صحیح در کشور بیداد می‌کند. اختلاس و رانت‌خواری به اوج خود رسیده است.

بسیاری از کسانی که بازداشت یا کشته شده‌اند حتی در اعتراضات و اعتصابات نقشی نداشته‌اند که این خود روش شما برای ایجاد رعب و وحشت و سلب حقوق اقشار مختلف مردم در این ۴۳ سال بوده است.

امروز نه تنها به خواست دانشجویان در خصوص تحویل همکلاسی‌های بازداشتی ما اهمیت قائل نشدید بلکه برای حتک حرمت و کسر حقوق مدنی ما کمر بسته‌اید.

شما در عوض توجه به خواسته های ما دانشجویان در این چهار هفته که گذشت عده‌ای از معترضان را تهدید و وادار به تعهد کتبی کردید که بر اساس منشور حقوق دانشجویی چنین حقی را نداشتید. 

شما با اجازه ورود نیروهای سرکوبگر و بسیج به دانشگاه‌ها سلامت جسمی و روانی ما را تهدید کردید.

شما حق گرفتن کارت دانشجویی جماعت کثیری از ما و سلب اجازه حضور در دانشگاه را نداشتید.

دیگر تهدیدها و حربه‌های روانی شما کهنه شده و روی ما اثری ندارد.

امروز کلاس درس ما در دانشگاه نیست بلکه باید برای باز پس گرفتن حقوق خود تحصن را ادامه دهیم.

ما کنار کولبران شهید شده ایستاده‌ایم.

ما کنار کارگران و کارمندانی ایستاده‌ایم که سال‌های سال قرار نیست به ابتدایی‌ترین شرایط رفاه مالی و اجتماعی دست یابند.

ما کنار کارگران نفت و پتروشیمی ایستاده‌ایم.

ما کنار معلمان و فرهنگیان خود ایستاده‌ایم که شأن و نقش شأن به‌خاطر شما کمرنگ شده است.

ما کنار زاهدان ایستاده‌ایم، کنار شهیدان زاهدان که همه رو به قبله بودند. ما کنار کودکان و نوجوانان بی‌گناه اردبیل ایستاده‌ایم.

کلاس درس ما امروز اینجاست.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)