انقلاب ۵۷ و وعده های دروغین خمینی به زنان ایران

انقلاب ۵۷ برای زنان ایران یادآور وعده‌های محقق نشده، فرصت‌های از دست رفته، دولت‌های ناصادق و داستان‌های ناگفته است. انتظارات میلیون‌ها نفر که در سال ۵۷ به سلطنت نه گفتند و به رفاه و آزادی رأی دادند، ولی خواسته‌های آنها برآورده نشد و به جای دموکراسی، استبداد دیگری در ایران حاکم شد.

یک حاکمیت فاسد قدرت را به دست گرفت و حقوق بشر و بخصوص حقوق زنان و اقلیت های قومی و مذهبی را  به نام دین نادیده گرفت.

ایدئولوژی زن ستیز آخوندها بلافاصله بعد از دستیابی آنها به قدرت فعال شد.

زنان ایرانی از پیر و جوان که نقش بسزایی در سرنگونی حکومت مستبد شاه داشتند، یک بار دیگر پشت پرده دین اسیر حکومت دیگری شدند، که تا امروز همچنان توسط خامنه ای و سایر آخوندها اداره می‌شود.

درباره؛

زنان ایران، بیشتر از همیشه تحت سرکوب

حجاب اجباری، اولین قدم برای محدود کردن حقوق زنان ایران

هنوز از انقلاب ضدسلطنتی ۵۷ یک ماه هم نگذشته بود که خبر حجاب اجباری برای زنان در رسانه ها چاپ شد.

اما این تصمیم خمینی به دلیل مخالفت و تظاهرات زنان در ۲۶ اسفند ۵۷ موقتاً به اجرا گذاشته نشد.

چون هنوز خمینی کاملا بر قدرت مسلط نشده بود و در نتیجه مجبور به عقب نشینی شد.

اما با حذف مخالفان در اوایل دهه ۶۰ آخوندها حجاب را در ادارات دولتی، و سپس در بخش خصوصی، مدارس و دانشگاه ها و در نهایت در خیابان ها و اماکن عمومی اجباری کردند.

زنانی که پاسداران را به زانو در آورده بودند!

جایگاه زن در سیاست و حکومت آخوندها

با گذشت زمان آخوندها، دخالت درزندگی شخصی زنان را از طریق قوانین پوشش و اجرای برخی سنت های منسوخ شده و قدیمی و همچنین گسترش اقتدار مردان هرچه بیشتر افزایش دادند.

این مجموعه قوانین، با عنوان «ارزش های خانوادگی» توسط آخوندها به اجرا گذاشته شد.

در قانون اساسی جدید هم در یک تبعیض آشکار، زنان از حق کاندیداتوری برای ریاست جمهوری محروم شدند.

نگاهی به ۴ دهه حکومت آخوندها بیانگر محدودیت حضور زنان در فعالیتهای سیاسی است. در اولین انتخابات مجلس در سال ۵۹، زنان تنها چهار کرسی از ۲۷۰ کرسی یا ۱.۵ درصد را به دست آوردند.

در دوره احمدی نژاد، تنها وزیر زن پس از انقلاب منصوب شد. در دولت حسن روحانی، فقط سه زن به عنوان دکور در منصب معاون منصوب شدند.

اما در کابینه رئیسی، این آخوند بیسواد که فقط بخاطر جنایاتش و سرسپاریش به خامنه ای به این سمت منصوب گردید حتی بعنوان نمایش یک زن در سمت معاون هم حضور ندارد.

پایمال کردن حقوق زنان در ایران

ناکامی آخوندها در تحمیل قوانین زن ستیزانه برزنان ایران

در طول چهل سال تحمیل و زور، بسیاری از زنان دست به اعتراضات گسترده ای علیه حجاب اجباری زدند که با سرکوب و صدور احکام زندان‌های طولانی و شلاق مواجه شدند.

با این حال، آنها به مبارزه برای حقوق خود از جمله حق آزادی پوشش ادامه داده و توانسته‌اند مرزهای حجاب اجباری را بسیار فراتر از استانداردهای دولتی پشت سر بگذارند.

آخوندها برای مقابله با مقاومت زنان در برابر سیاست‌های زن ستیزانه خود به بهانه گلایه خانواده شهدا از پوشش برخی جوانان تلاش کرده‌اند این محدودیت ها را مجددا اعمال کنند. انتشار و نصب هزاران عکس، فیلم و بنر در سطح شهرها با هدف ترویج حجاب و عفاف و تلاش‌های مستمر تبلیغاتی در فضای مجازی حکایت از شکست مستمر سیاست های آخوندها در قالب حجاب اجباری برای زنان دارد.

با افزایش تعداد زنان مخالف حجاب اجباری، خامنه ای با سازماندهی و تشکیل مجموعه‌ای از گشت‌های سرکوب و ارشاد، تلاش کرد تا زنان را از خواسته‌ های به حقشان منصرف کند.

تحقیر زنان و توهین به آنان در ملاء عام، و ارسال پیامک به زنان به اصطلاح بد حجاب در خودروهای شخصی، دستگیری و گرفتن تعهد در بازداشتگاه‌ها و انواع دیگر حربه‌های تخریب روحیه، از شیوه های رایج مبارزه آخوندها با زنان در محیط های عمومی مانند پارک‌ها، ادارات دولتی و خصوصی، وسایل حمل و نقل عمومی و غیره است ولی با همه این اقدامات وحشیانه، آخوندها تاکنون نتوانسته اند به نتیجه مورد نظر خود برسند.

زن ستیزی حکومت خامنه ای و قوانین بی پایان تبعیض آمیز

دو نهاد سرکوبگر جدید برای اعمال حجاب اجباری علیه زنان ایران

محمدصالح هاشمی گلپایگانی، دبیر ستاد سرکوبگر امر به معروف در اردیبهشت امسال اعلام کرد که ستاد امر به معروف طرح جامعی برای حجاب اجباری در ۱۱ حوزه اجرایی و فرهنگی تدوین کرده است. 

دو قرارگاه با عناوین «قرارگاه ۲۱ تیر» و «قرارگاه تبیین جهاد» فعالیت های جاسوسی و سرکوبگرانه خود را آغاز کرده اند. این نهادهای سرکوبگر با ابلاغ دستورالعمل های اجرایی به ۱۲۰ ارگان دولتی، تحقیر زنان را از طریق تحمیل حجاب اجباری گسترش داده اند.

به گفته محمدصالح هاشمی گلپایگانی، مسئولیت این دو نهاد، اجرای حجاب اجباری مورد نظر آخوندها برای زنان کارمند در ادارات دولتی است. به زبان ساده، وظایف این نهادهای سرکوبگر (دبیران ستاد استان با همکاری مدیران دستگاه ها) این است که با پیگیری و نظارت محسوس و نامحسوس از اجرای طرح مورد نظر آخوندها در باره پوشش زنان در گوشه و کنار کشور اطمینان حاصل کنند.

مجید امامی دبیر شورای فرهنگ عمومی رژیم در تاریخ ۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ آیین نامه جدیدی را برای پوشاک زنان از جمله طراحی، تولید، توزیع و قرار دادن این لباس‌ها در فروشگاه‌ها رونمایی کرد. وی از جمله اعلام کرد که از این پس فروش لباس زنانه که بالای زانو یا جلو باز باشد ممنوع است.

زنان ایران و نهادهای سرکوب

زنان ایران خطرناک ترین دشمن آخوندها

این اعمال وحشیانه، توهین و تحقیر زنان در زمینه حجاب اجباری سالهاست که در رژیم زن ستیز آخوندها تکرار می‌شود.

اما زنان ایران به خوبی می‌دانند که هدف اصلی این رژیم گسترش فضای رعب و وحشت برای مهار خیزش‌های مردمی به منظور افزایش عمر نامشروع حکومت خود است.

علیرغم محدودیت‌های شدید برای زنان، که در قانون اساسی آخوندها گنجانده شده است، زنان ایران ثابت کردند که بیش از آنچه رژیم انتظار داشت، مقاوم‌ و استوار ایستاده اند.

در قیام های اخیر در بسیاری از شهرها، حضور زنان چشم بسیاری از ناظران را به خود جلب کرد. کلیپ‌های حضور گسترده زنان در تظاهرات‌ها و اعتراضات اجتماعی، مردم و سیاستمداران سراسر جهان را به تحسین واداشت.

پیام زنان ایران واضح و روشن است: آنها به دنبال برابری جنسیتی و تغییر هستند. تغییر دیکتاتوری مذهبی آخوندی. چون آخوندها در چهار دهه حکومت خود با سیاست های نادرست، محاسبات و اشتباهات مرگبار، لفاظی های مسموم، باعث هدر دادن و تلف کردن منابع عظیمی از  مملکت شده اند.

همچنین آنها با گرفتن جان بسیاری از فرزندان این مرز و بوم، و پرورش افراط گرایی مذهبی زمینه را برای گسترش بنیادگرایی در منطقه و جهان فراهم کرده اند.

اما زنان ایران در کنار سایر هموطنان خود مصمم هستند که این دوران که مانند لکه آلوده‌ای در  تاریخ این میهن است را به پایان برسانند و حلقه طناب حیات این رژیم را هر چه تنگ‌تر کنند.

این واقعیتی است که هر روز در تمامی شهرهای ایران شاهد آن هستیم.
ح. بیضایی