حکومت ایران در ورای طرح صیانت چه منافع اقتصادی دارد؟
با وجود افت و خیزهای فراوان برای تصویب طرح صیانت و محدودکردن اینترنت و شبکههای اجتماعی اما حکومت ولایت فقیه تا کنون نتوانسته است این طرح را به تصویب برساند. طرح صیانت از جنبههای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است اما جنبه اقتصادی و سود آن برای حکومت ولایت فقیه مسکوت مانده است.
برای طرح صیانت و پیشبرد آن از طرف حکومت ولایت فقیه دلایل عدیدهای عنوان میشود اما خیلی کم به جنبه اقتصادی این موضوع پرداخته شده است.
ایجاد انحصار در طرح صیانت
در صورت تصویب و اجرای طرح صیانت، اینترنت و شبکههای اجتماعی به نحو بیسابقهای در قبضه دولت و ارگانهای وابسته به قدرت قرار میگیرند.
بیشک انحصار یک پدیده در دست یک ارگان یا دولت با هر عنوانی که باشد عامل فساد و رانت میشود چرا که در آن رقابتی وجود ندارد خاصه آن که در دولت ولایت فقیه اهرمهای نظارتی و کنترلی نیز برای این ماجرا وجود ندارد.
نمونه افزایش قیمت بسته اینترنت از سوی نهادهای وابسته به قدرت در سال گذشته که غیر قانونی بوده و باعث ایجاد سود سرشاری برای این ارگانها شد بدون آنکه دولت وقت در مقابل آن کار قابل توجهی انجام دهد، نمونه بارز رانت و فساد در دستگاه حاکمیتی ولایت فقیه است.
انحصار در زمینه اینترنت در ایران پس از اجرای طرح صیانت
به بیان دیگر انحصار در حکومت ولایت فقیه پدیدهای است که نه در فرآیندهای بازار بلکه توسط خود دولت ایجاد و تضمین میشود و دولت در ایجاد تراستها و تضمین منافع آنان شریک بوده و خود نیز از این قبل سود هنگفتی به جیب زده و به انحصار در این زمینه دامن میزند.
پیشبینی میشود پس از تصویب احتمالی طرح صیانت و محدودسازی حضور ارائهدهندگان خدمات پایه بینالمللی در بازار وسیع ایران، فضایی رانتی برای بازیگرانی ایجاد شود که نه تنها بر منبای اقتصاد آزاد، فاقد الگوی اقتصاد کارآمد و رقابتپذیری هستند بلکه به دلیل منافع سرشار بیش از پیش به دنبال منافع خویش میگردند این دسته را میتوان کاسبان طرح صیانت در داخل حکومت ولایت فقیه نام برد. [طرح صیانت و محکومیت بینالمللی حکومت ایران]
حمایت از تولید داخلی بهانهای برای پیشبرد طرح صیانت و انحصارگرایی
یکی از دلایل دیگری که حکومت ولایت فقیه به آن متوسل شده است تا این طرح را پیش ببرد «حمایت از تولید داخلی» میباشد.
پر واضح است که شبکههایی چون آپارات، فیلمیو، نماوا، دیجیکالا و روبیکا هیچ قدرت رقابتی با هم نوعان خارجی خود همچون یوتیوب، آمازون، علیبابا و اینستاگرام ندارند.
از این رو عرصه مخابرات و اینترنت در ایران که از سال ۱۳۸۸ از بخش دولتی به دست سپاه پاسداران و ستاد اجرایی فرمان امام و بنیاد مستضعفان افتاد نمیتوانند ببینند که شبکههای اجتماعی و اقتصادی خارجی گوی سبقت را از شبکههای داخلی دستساز آنها ربوده و سود سرشار نصیب آنان شود از این رو پیدا و پنهان به دنبال حمایت از تصویب این طرح به بهانه حمایت از تولید داخلی هستند در حالی که تولیدات داخلی در زمینه اینترنت به هیچ وجه یارای رقابت با همنوعان خارجی خود را ندارند.
حذف راحتتر رقبای داخلی توسط انحصارگرایان در طرح صیانت
در چنین وضعیتی حتی در سطح داخلی نیز رقابت بر اساس قواعد بازار آزاد نیست و همان ارگانهای قدرت که قصد دارند بازیگران خارجی را در قالب طرح صیانت از دور رقابت خارج سازند قطعا در کاری به مراتب سهلتر رقبای داخلی خود را نیز از گردونه رقابت خارج ساخته و انحصار را به تمامیت در اختیار خود میگیرند.
با پیشرفت اینترنت و استفاده از آن و گسترش شبکههای اجتماعی، این عرصه بازار نقد و پررونقی است که روزانه میلیاردها تومان عاید صاحبان ثروت و قدرت در ایران میکند.
اما حکومت ولایت فقیه بر این میزان نیز راضی نیست و مانند نمونههای دیگر چنگاندازی کامل بر صنایع، نفت و پتروشیمی و… میخواهد منافع اقتصادی کلان عرصه اینترنت و شبکههای اجتماعی را در چنگ خود داشته باشد.
از این روست که با وجود همه فشارهایی که از ناحیه افکار عمومی و جامعه شهروندی ایران و حتس فشارهای خارجی که متوجه منع تصویب این طرح است اما پروپاگاندای ارکان قدرت و ثروت و انحصارگرایان مطلق وابسته به حکومت، به انحاء مختلف و در پی بارها تغییر نام این طرح کماکان در صدد تصویب و اجرای آن هستند تا از سود آن بهره بگیرند.
در این میان قطعا حمایت از تولید داخلی نیز به دلیل فقدان رقابت نه تنها یک شعار پوچ و تو خالی بوده پس از گذشت مدتی دیگر امکانات موجود قابل عرضه و ارائه به مردم نخواهد بود و هر گونه تولید جدید در عرصه اینترنت دوباره در یک چرخه شوم در اختیار انحصار گرایان قرار خواهد گرفته و در فقدان رقبای دیگر باز با قیمت بالاتری به جامعه ایران عرضه خواهد شد!
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.