اخیراً، در گیر و دار این انتخابات ‌بین خودی ها که به زحمت اسباب سرگرمی است، یکی دو تا از این عمامه های مستعمل رژیم صدا بلند کرده اند که خمینی نمرده و دارد مملکت را از آن دنیا هدایت می کند. از بی خبری، این شده خبر و مخالفان هم مضمون کوک کرده اند که ببینید چه چرندیاتی باید بشنویم. به تصور من حرف درست است.

دلیل امر روشن است. حیات انواع دارد. حیات طبیعی را همه دارند، ولی برخی حیات سیاسی، هنری، مذهبی… هم دارند که می تواند بعد از مرگ جسمی شان ادامه پیدا کند. خمینی هم از همین قسم آدم هایی است که نه فقط امتیاز داشتن حیات سیاسی را واجد بوده است، این حیات بعد از مرگش ادامه هم پیدا کرده است. حیات سیاسی خمینی از طریق نظامی که بنیاد گذاشته ادامه یافته، نه به مدد جانشینانش. جانشین به مدد نظام تعریف می شود و نه بر عکس.

برخی تصور می کنند از آنجا که نظام اسلامی پس از مرگ بنیانگذارش تغییراتی به خود دیده است، دیگر آنی نیست که خمینی تأسیس کرد. تصور خطاست و ماندن در بند آن، نابجا. هیچ نظام سیاسی نیست که از بدو تأسیس تغییری به خود نبیند. این تغییر، چه در متون اساسی منعکس گردد و چه فقط در عمل واقع شود، اجتناب ناپذیر است. اگر اصلاحاتی که ممکن نبود و نشد، واقع شده بود، می توانست به تغییر نظام تعبیر شود که نمی تواند.

تا نظام برجاست، دست خمینی از گور بیرون است و گلوی ملت ایران را می فشارد. پرسنل نظام، خدمهُ بنیانگذارش هستند و از ورای گور، در خدمت ارادهُ او. اگر می خواهید این دست را قطع کنید و بالاخره بر گور خمینی خاک بریزید، باید نظام را بربیاندازید.

۲۳ ژوئن ۲۰۲۱، ۱۷ خرداد ۱۴۰۰

rkamrane@yahoo.com

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)