وضعیت زندانیان در زندان‌‌های ایران در بحبوحه کرونا

کرونا در ایران در حالی همچنان قربانی می‌گیرد که زندانیان، به خصوص زندانیان سیاسی در ایران در معرض ابتلاء به کرونا هستند و در روزهای اخیر شورش‌ در زندان‌ها، به تیراندازی، مرگ، شکنجه، فرار زندانیان منجر شده است. نظام همراه با کرونا از مردم ایران قربانی می‌گیرد و نظام ولایت فقیه در این مورد حقایق را پنهان می‌کند.

وقتی کرونا در ایران تبدیل به اپیدمی شد، یکی از جاهایی که نگرانی‌ها بر سر آن بالا گرفت زندان‌ها بود.

فعالین سیاسی و گرو‌ه‌های حقوق‌بشری از نظام ولایت فقیه خواستند که مانند سایر کشورها، زندانیان را به دلیل قرارگرفتن در معرض ابتلاء به کرونا، آزاد کند یا به آنها موقتا مرخصی بدهد تا از ابتلاء آنان پیشگیری شود.

نظام در ابتدا از این امر سر باز زد. در نهایت و هنگامی که فشارها بر نظام افزون گشت نظام مجبور شد تعداد محدودی از زندانیان را آزاد کند.

نظام انتظار داشت با دست‌زدن به این اقدام محدود، از شدت و حدت فشار افکار عمومی در داخل و از سوی جامعه بین‌المللی علیه خودش بکاهد.

اما نظام اندکی از بسیار از زندانیان در ایران را آزاد کرده بود و خطر هنوز پابرجا بود. در مورد زندانیان سیاسی نیز اخبار ناگوار بود. نظام از دادن مرخصی به آنها خودداری کرد.

بنا بر گفته سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، تنها به ۱۰۰هزار نفر از زندانیان محبوس در ایران مرخصی داده شد. اگر این رقم درست باشد،  معادل ۴۰ درصد کل زندانیان در ایران است. به عبارت دیگر ۲۵۰هزار نفر در زندان‌های ایران محبوس هستند.

سیاست‌های ضدانسانی نظام در روزهای پایانی سال برایش، سرنوشت تلخی را رقم زد که به نوعی در پرونده نظام بی‌سابقه بود؛ شورش در زندان‌های ایران و فرار زندانیان.

موج شورش در زندان‌های ایران از ۲۹ اسفند و از زندان پارسیلون خرم‌آباد آغاز شد که به فرار ۲۳ زندانی انجامید. دومین فرار بزرگ زندانیان نیز هشتم فروردین در زندان سقز روی داد که در این مورد دست کم ۷۰ زندانی از زندان گریختند.

به غیر از زندان‌ خرم‌آباد و سقز در زندان‌‌های شهرهای دیگری مانند شیراز، تبریز، تهران، اهواز، الیگودرز و همدان نیز شورش‌هایی رخ داد که در برخی موارد  به کشته‌شدن زندانیان انجامید.

بخشی از فاجعه توسط نظام بعد از شورش‌ها رقم زده شد. زندانیان به گلوله بسته شدند و کشته یا مجروح شدند. شماری نیز بعدا توسط نظام مورد شکنجه قرار گرفته و جان خود را از دست دادند.

نظام ولایت فقیه فراتر از کرونا عمل کرد و دست به شکنجه و قتل شماری از زندانیان زد. دانیال زین‌العابدینی پس از شورش اخیر در زندان مهاباد به زندان میاندوآب منتقل گشته و در آنجا در زیر شکنجه عوامل نظام کشته شد.

نظام به دروغ ادعا کرد که وی خودکشی کرده است. اما مانند همیشه این حربه‌ای بود که نظام از زیر بار مسئولیت جنایتی که انجام داده بود بگریزد.

راه فراری برای نظام نبود و محکومیت برای نظام در راه بود.

سازمان عفو بین‌الملل در این باره نوشت «ما از شنیدن گزارش‌ها در خصوص مرگ یک کودک-مجرم بر اثر ضرب و جرح ماموران وحشت‌زده شده‌ایم.

بر اساس اطلاعاتی که دریافت کردیم، دانیال زین‌العابدینی پس از شورش در زندان مهاباد در تاریخ ۱۰ فروردین به سلول انفرادی منتقل شد. زندانیان به خاطر شرایط زندان و قصور مقامات در خصوص آزادی موقتی آن‌ها به خاطر بحران ویروس کرونا دست به اعتراض زده بودند.

پس از آن دانیال زین‌العابدینی به زندان میاندوآب منقتل شده و در آنجا از سوی مقامات زندان مورد بدرفتاری‌های بیشتر قرار گرفته است.

خانواده او گفته‌اند که او در تماسی در ۱۲ فروردین ماه گفته بود که به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفته، به سختی نفس می‌کشد و به کمک نیاز دارد. مرگ او روز ۱۴ فروردین ۱۳۹۹ تایید شد …

ما همچنین نگران سرنوشت شش نفر دیگری هستیم که گفته می‌شود در جریان شورش‌ها در ۱۰ فروردین مورد ضرب و جرح قرار گرفته و به زندان میاندوآب منتقل شده‌اند…»

عفو بین‌الملل تنها سازمانی نبود که به این جنایات واکنش نشان داد.

سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل نیز در مورد شرایط زندانیان در جهان و به‌ویژه در ایران در بحبوحه جهانی‌شدن ابتلاء به ویروس کرونا ابراز نگرانی کرد.

رویترز در روز ۱۵ فروردین ۹۹، نوشت «روپرت کولویل این نگرانی را در شرایطی ابراز کرد که گزارش‌هایی راجع به شورش‌ در زندان‌های برخی کشورها‌‌‌، به‌ویژه ایران منتشر شده است.»

روپرت کولویل، افزود: «همانطوری که می‌بینید در ایران و چند کشور دیگر شاهد شورش زندانیان هستیم. آن‌ها می‌ترسند و به دلیل دوری از اعضای خانواده خود و دلایل دیگر پریشان‌اند.»

این جنایات در زندان‌های مخوف نظام ولایت فقیه در شرایطی صورت می‌گیرد که سران نظام ولایت فقیه در تلاش برای فریبند که جامعه بین‌المللی را متقاعد سازند که «تحریم‌ها» عامل مرگ و میر شهروندان ایرانی می‌شود، در حالی که هر چه زمان می‌گذرد پرده از روی جنایات بیشتری که نظام در بحبوحه کرونا انجام می‌دهد، کنار می‌رود که اگر کرونا نتوانست جان این زندانیان را بگیرد نظام این کار را انجام می‌دهد!

برخی تحلیگران همزمان با ویروس کرونا از تعبیر «کرونای ولایت فقیه» در این دوران یاد می‌کنند، به نظر می‌رسد این تعبیر، مضمون درستی از نظام خامنه‌ای ارائه می‌دهد وقتی جان انسان‌ها را هدف قرار می‌دهد.

اما تجربه شورش در زندان‌ها و فرار از آن که در نوع خود در ایران شاید بی‌سابقه باشد، توام می‌شود به حافظه تاریخی مردم ایران، که فراموش نخواهند کرد نظام با آنان در مواجهه با کرونا چه کرد.

آینده نشان می‌دهد خبر بزرگ و بحران بزرگ در جای دیگری برای نظام رقم خواهد خورد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)