اینکه گفته اند گرگ و میش ممکن است از یک چشمه آب بخورند شاید درست در بیاید ولی مطمئن باشید آن که هرگز آب خوش از گلویش پایین نخواهد رفت میش است.بخصوص میشی که عاقبت اندیش نباشد.

ارمنستان عضو پیمان«امنیت دستجمعی » است. این پیمانی نظامی و چند منظوره در حوزه ی آسیای میانه و قفقاز است که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به یادگار مانده است. اما این عضویت نتوانست سپر حمله ی جمهوری آذربایجان شود و پوتین با توجه به اینکه قره باغ جزء خاک ارمنستان نیست، تهاجم جمهوری آذربایجان را ندیده گرفت . در نتیجه ترکیه با پشتیبانی همه جانبه از جمهوری آذربایجان و سکوت روسیه، ارمنستان را وادار به  امضای توافقنامه ی آتش‌بس نمود و به شش هفته جنگ در قره باغ کوهستانی پایان داد . برای نظارت بر توافق آتش بس حدود دو هزار نیروی حافظ صلح روسی از روز سه شنبه به منطقه مورد مناقشه قره باغ کوهستانی اعزام شدند. نیروهای حافظ صلح فدراسیون روسیه به موازات عقب نشینی نیروهای مسلح ارمنستان در آنجا مستقر می شوند. پس از این توافق خبرهایی حاکی از عقب نشینی سریع ترکیه از سوریه رسید که نشان از توافق آشکار روسیه و ترکیه داشت. اردوغان  طی مصاحبه ای در پارلمان ترکیه گفت : «ترکیه روی همکاری نزدیک با روسیه در مورد سوریه حساب می کند و امیدوار است که مانند قره باغ  صلح عادلانه محقق شود..»

پس از آن گفته شد جمهوری آذربایجان ، مسکو و آنکارا توافق کردند که یک مرکز روسی- ترکی در قره باغ ایجاد کنند.

سردی روابط پوتین با ارمنستان را در گرمی روابط ارمنستان با آمریکا می توان جستجو کرد.

در این میدان برد و باخت  تعیین گرگ ها و میش های این وقایع با خوانندگان است. ولی آنچه مسلم است بجز ارمنستان که بازنده ی اصلی است اوضاع در منطقه به زیان ایران هم رقم خورده است.

البته این تمام ماجرا نیست بلکه آمریکا نیز قافیه را در اینجا باخته است. چندی پیش  پیش مارک اسپر وزیر دفاع قبلی  امریکا گفته بود:  ترکیه به مسیر نادرست می‌رود و به مسکو بیشتر نزدیک می‌شود. هم او گفته بود که: « ترکیه در حال خارج شدن از مدار ناتو است. بزرگترین نگرانی من در این باره، در واقع روابط ترکیه و روسیه است. نگرانی من این است که ترکیه از مدار ناتو خارج شود. چالش اساسی ما این است که ببینیم چگونه می‌توانیم این کشور را به اتحاد ناتو نزدیکتر کنیم.»

​ ترامپ، اسپر را اخراج کرد ولی حوادث بعدی نشان داد پیش بینی او واقع بینانه بود.

دنیای سیاست دنیای بده و بستان است و تحلیل مشخص از اوضاع روز را می طلبد و بستگی به آن دارد که دولتمداران با توجه به امکانات خود در جهت منافع ملت خود چگونه عمل کنند. متأسفانه بیشتر هموطنانی که به این جریان پرداخته اند، دائم مشغول گله گذاری از روسیه هستند و به جای اینکه به واقعیت روابط بین المللی نگاه کنند، در حال و هوای رفاقت و لوطی منشی و این حرفها هستند . بعد هم تا خبری می شود می نشینند و ناله می کنند که چرا منافع ما ملحوظ نشد.

منافع شما ملحوظ نمی شود، برای اینکه سیاست خارجی مملکتتان بی حساب و کتاب است، رئیس جمهوری دارید مثل روحانی و وزیر امور خارجه ای مثل ظریف. ندیدید که چه برجامی در کاسه تان گذاشتند؟ ندیدید که آنجا وقتی روسیه و چین توصیه کردند که تحریم تسلیحاتی را نپذیرید، گفتند نه و علاوه بر هر چه به آمریکا داده بودند، این را هم رویش گذاشتند؟

 برای اینکه دستگاه دیپلماسی شما بعد از چهل سال حکومت اسلامی این است که ادعای استقلال می کند ولی برای دفاع از آن به اندازه ی وزارت خارجه ی شاه هم که تازه بیعرضه بود، عرضه ندارد. برای این که در مملکت خودتان دعوا بین طرفداران آمریکاست و اینهایی که چشم به اسلام دارند و هیچکدام کاری به ایران ندارند، مگر به عنوان نقدینه ای که می خواهند خرجش کنند.

ملحوظ نمی شود چون از خودتان صدایی ندارید، کسی را ندارید که اقلاً حرفتان را بزند. ساکت و صامت نشسته اید تا همه چیزتان را ببرند و بعد هم ناله کنید که چرا رفت. تا خودتان دامن همت به کمر نزنید و اختیار مملکت را به دست نگیرید همین آش است و همین کاسه. نه در داخل حقی دارید و نه در خارج.

۲۳ آبان ۱۳۹۹

 ۲۰۲۰, Nov 13

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)