زدن بازرگان از نان شب هم واجب تر بود!!
سوپر انقلابى ها بعد از تسخير سفارت آمريكا روى ابرها پرواز ميكردند، حالا شاخ امپرياليسم جهانخوار را شكسته بودند!!! گروه هاى چپ گرا و سازمان مجاهدين خلق يكصدا از دانشجويان خط امام حمايت ميكردند، فقط يك دهه زمان كافى بود تا دانشجويان هيجان زده آن روزها متوجه شوند كه بازيچه كدام طمع قدرت شده اند، و كل اين هياهو هدف اولش سقوط دولت موقت بوده كه پيامدهايش را تا امروز مردم ايران پرداخت كرده اند (هر چند همين امروز هم بسيارى از اين عزيزان هنوز حاضر نيستند بپذيرند كه با آن رفتار خام چه بر سر كشور آوردند)
بعد متهم كردن عباس امير انتظام و سقوط بازرگان حمله علنى به ملى گرايان و ليبرال ها شروع شد و يك نفر در آن جو هيجان زده نپرسيد كه با كدامين مدرك انگ خيانت ميزنيد.
تكليف گروه هاى چپ كه مشخص بود چون آنها از اساس هم با تفكر ملى گرائى و هم با مكتب ليبراليسم دشمن خونى بودند .
مجاهدين خلق هم به رهبرى رجوى با چاپ عكس امام خمينى در صفحه اول نشريه “مجاهد” اين پيروزى عظيم را به رهبر تبريك گفتند.
دانشجويان(كه غالبأ از جناح چپ درون نظام بودند) هم كه در عرش سير ميكردند .
مبناى انگ خيانت به ملى گراها و ليبرال ها فقط از يك بنيه فكرى سر چشمه ميگرفت .
آنها تندروى هاى انقلابى را قبول نداشتند و خواهان برقرارى ارتباط به تمام جهان با همان عرف ديپلماتيك بودند و نكته طنز قضيه آنست كه وقتى دولت موقت قراردادهاى نظامى با آمريكاى جنايت كار آن وقت را ملغى اعلام كرد، بعدها همين را به عنوان سند خيانت اين طيف به خورد مردم دادند.
تا قبل از اين يك شعار براى خط كشى وجود داشت ،، “انقلابى در مقابل ضد انقلاب” اما اين براى حذف ملى گرايان كفايت نميكرد چون سابقه مبارز افرادى چون مهندس بازرگان به بعد از كودتاى بيست و هشت مرداد سي و دو بازميگشت كه بدون شك هيچكدام از مدعيان مبارزه چنين سابقه اى را نداشتند ،، شعار ليبرال خودفروخته دقيقأ براى همين منظور ابداع شد تا بتوان اين طيف را بنا بر تفكرشان از صحنه قدرت حذف كرد،
و باز هم در آن جو هيجان زده هيچ كس نپرسيد كه اگر بازرگان و همفكرانش خود فروخته بودند چرا آن بيست و پنج سال دوران مبارزه و شكنجه و زندان كسى به ليبرال بودن آنها اعتراض نكرد ، هنگام زندان و شكنجه چرا نميگفتند ليبرال خود فروخته ؟؟!! آنها كه يك شبه به اين تفكر نرسيده بودند.
و شعارهائى كه در خيابان ها با گفتن “بازرگان پير خرفت ايران” توسط جناح چپ درون نظام (اصلاح طلبان امروز) شروع شد به صحن مجلس كشيده شد و اين پرچم مقدس!! به دست نمايندگان راست گراى مجلس رسيد تا اين مرد شريف را به باد فحاشى و تهمت بكشند.
و از اين روزها بود كه ليبرال تبديل به يك فحش ناموسى شد .
اما سرنوشت تمام حاضرين در اين پروسه:
ملى مذهبى ها و نهضت آزادى و جبهه ملى اولين طيفى بودند كه از گردون قدرت درون نظام حذف شدند ، بعد از آنها نوبت به چپ ها رسيد تا شعار ارتداد و نجاست فرصت كوچكترين حضورى را از آنها بگيرد،، سازمان مجاهدين خلق هم به لطف برنامه هاى جنون آميز مسعود رجوى و در پى اعلان جنگ مسلحانه ، بهترين بهانه را به تيم لاجوردى براى قلع و قم داد ،، حزب توده هم كه كمال همكارى را با نظام داشت و معتقد با ولايت فقيه هم شده بود، قلع و قم شد ، فدائيان خلق اكثريت هم كه سلاحشان را تحويل داده بودند و معتقد به حضور مدنى در جامعه بودند كمى بعد از حزب توده رانده شدند.
نيروهاى چپ درون نظام ، هر چند دو دهه طول كشيد اما بالاخره آنها هم از قطار قدرت نظام به بيرون رانده شدند .
اكثر نمايندگان فحاش آن روزهاى مجلس هم به تير غيب نظام گرفتار شدند تا تمام كسانى كه يكروز همه يكصدا شعار ليبرال خودفروخته را فرياد ميزدند ، خود طعم تلخ اين حركت را بچشند.
خليلى
عكس متن كنايه آميز ترين عكسى است كه ميشود بر اين پرونده درج كرد ، عادل اسدى نماينده اهواز به گوش على اكبر معين فر سيلى ميزند و هادى غفارى هم با كفش به جان صباغيان ميفتد و لبخند رضايت هاشمى رفسنجانى كه همگان ديدند آخرش به كجا ختم شد .
Image may contain: one or more people
 
 
 
<img class="j1lvzwm4" src="data:;base64,” width=”18″ height=”18″ />
<img class="j1lvzwm4" src="data:;base64,” width=”18″ height=”18″ />
<img class="j1lvzwm4" src="data:;base64,” width=”18″ height=”18″ />
امیر مهدی نامداری, Hossein Djavadzadeh and ۴۱ others
۳۰ Comments
۲ Shares
Like

 
Comment
 
Share
 
 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)