در بحثها و نوشته‌های اخیر ابعاد اقلیمی کووید۱۹ مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ از جمله متون مهمی به رابطه بحران فعلی با کسب و کار کشاروزی سرمایه‌دارانه، از دست رفتن فزاینده تنوع زیستی و نابود شدن اکوسیستمهای طبیعی پرداخته اند. با وجود این، در رابطه با ابعاد اقلیمی کووید۱۹ عامل دیگری هم هست که لازم است توجه بیشتری به آن شود: و آن عبارت است از تداخل فزاینده پاندمی کنونی با شوک عمیقی که به صنایع سوختهای فسیلی وارد آمده و نقش این پاندمی در تسریع این شوک. در پی این شوک بازارهای جهانی نفت در حال حاضر به طور بیسابقه‌ای در حال دگرگون شدن‌اند و تردیدی نیست که تحولات فعلی سیاستهای نفتی –  و همچنین چشم‌انداز تخفیف تغییرات اقلیمی – را برای دهه‌های پیش رو شکل خواهند داد.

با «بسته» شدن دولتهایی که بیش از ۹۰ درصد تولید ناخالص داخی جهانی را تولید میکنند و توقف همزمان بخش گسترده‌ای از صنایع تولیدی، حمل و نقل و صنعت و تجارت خرده‌فروشی در ابعاد جهانی تقاضای نفت و فراورده‌های نفتی به پایینترین سطوح خود در تاریخ رسیده است.

فقط کاهش استفاده از اتوموبیل در ایالات متحده موجب سقوط ۵ درصدی تقاضای جهانی نفت شده است. این یعنی تقریباً معادل توقف همزمان استفاده از اتوموبیل در مجموعه اروپا و آفریقا و خاورمیانه. فاتح بیرول، دبیرکل انجمن جهانی انرژی روز ۲۵ مارس گفته بود که تخمین زده شده که تقاضای جهانی نفت ممکن است ۲۰ میلیون بشکه در روز سقوط کند. کمی بعدتر این تخمین را به ۳۰ میلیون بشکه در روز افزایش دادند. سقوط کنونی مصرف انرژی در جهان هم از نظر شدت آن و هم از نظر عمق آن بیسابقه است و از این نظر از تمام بحرانهای بزرگ گذشته پیشی گرفته است – از جمله رکورد ۱۹۲۹ و سقوط مالی ۲۰۰۸.

و در همین حال که تقاضای انرژی در سقوط آزاد است عرضه جهانی نفت، پس از آن که روسیه و عربستان سعودی در اوایل ماه مارس اعلام کردند که میخواهند محدودیتهایی که بر تولید نفت اعمال شده بود را بردارند، باید بطور قابل توجهی افزایش یابد. این جنگ نفتی همزمان با اثرات پاندمی فعلی باعث شد تا قیمت جهانی نفت به پایینترین سطوح خود در دهه‌های اخیر برسد و در حال حاضر تولیدکننده‌ها در زمین و دریا (روی تانکرها) به دنبال جایی برای انبار کردن نفتهای خود هستند تا آن را با ضرر نفروشند. ظرفیت انبارهای جهانی نفت رو به اشباع است و حالا برخی از معامله‌گران نفت منتظرند تا تولیدکننده‌ها برای خلاص شدن از نفت تولید شده به آنها پولی هم بدهند. این عوامل موجب شده که تحلیلگران ورشکستگی بیسابقه شرکتهای نفتی را  در سال ۲۰۲۰ پیش‌بینی کنند. این اتفاق میتواند مثل آنچه در سال ۲۰۰۸ گذشت مجموعه بزرگی از بانکها و موسسات مالی مهم را به خطر بیاندازد.

ادامه مطلب

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)