دریافت نسخه PDF  ویژه‌نامه «روز جهانی کارگر» | کاری از «کانون مدافعان حقوق کارگر»

بیانیه‌ی «کانون مدافعان حقوق کارگر»

     اول ماه مه روز جهانی کارگر، روز رزم مشترک همه‌ی کارگران و رنجبران و استثمارشوندگان جهان است؛ این روز فرصتی است تا یک بار دیگر صف واحد طبقاتی را علیه سود پرستان ستمگر تشکیل دهیم و صدای رسای طبقه‌ی کارگر را به گوش جهانیان برسانیم که : «ما کارگران و زحمتکشان بازوی پر توان و تعیین‌کننده‌ی مسیر تاریخ آینده‌ی جهانیم و بیداد را به هر طریق ممکن به باد فنا خواهیم سپرد و دوش‌به‌دوش زنان و مردان کارگرِ همه‌ی کشورهای جهان، روند فاسد و روبه‌زوال نظم سرمایه‌داری را که عامل همه‌ی بحران های انسانی و اجتماعی است، سد خواهیم کرد؛ تا دیگر هیچ مادری برای سیر کردن فرزند خود مجبور به تن فروشی نشود و هیچ پدری برای درمان فرزند بیمار خود به التماس زار نزند و هیچ کودکی برای سیر کردن خود سطل زباله را زیر و رو نکند و هیچ کجای طبیعت قربانی سود اقلیت شکم‌باره و سیری‌ناپذیر نگردد».

کارگران و زحمتکشان ایران نیز بیش از یک قرن است که همگام و دوشادوش همه‌ی رنجبران جهان علیه بیداد طبقه‌ی سرمایه‌دار و نظم سرمایه‌داری  مبارزه می‌کنند. در مبارزه‌ی بی‌امان با این نظام به‌غایت مرتجع و سرکوب‌گر  پیروزی‌های بزرگی نیز به‌دست آورده و از شکست‌ها نیز تجربه‌های گران‌بهایی کسب کرده‌اند که در مبارزه‌ی آتی چراغ راهشان خواهد بود. درک بحران‌های ساختار نظم مسلط بر جهان که همه‌ی ارکانش با خون ستم دیدگان و استثمارشوندگان رنگین شده چندان دشوار نیست. این ساختار که تا کنون به کام اقلیت یک درصدی سرمایه‌داری بوده با تکانه‌های بحران های جدی آماده‌ی فروریزی است. وحدت طبقاتی و همگامی با زحمتکشان جهان‌، سازمان پذیری و تشکل‌، جدی‌ترین سلاح ما علیه این بیداد طبقاتی است با این سلاح است که می‌توان و باید این ساختار مبتنی بر سود یک درصدی‌ها را در جهان و ایران به چالش کشید. فعالان و مدافعان حقوق کارگر در پی آن‌اند که با درک شرایط و توازن قوای طبقاتی خواسته‌های کارگران و زحمتکشان ایران را در این رزم طبقاتی اعلام کنند و از همه‌ی باورمندان به برابری و رفع ستم طبقاتی می‌خواهند که با حمایت از این مبارزه به تعمیق آن یاری رسانند.

مبرم‌ترین این خواسته‌ها عبارت‌اند از :

۱ –  پرداخت فوری حقوق و دستمزد معوق کارگران شاغل در همه‌ی بخش‌های اقتصاد؛ اعم از بخش خصوصی و غیرخصوصی و تعیین حداقل دستمزد بر اساس بالاترین استانداردهای زندگی بشر امروز و با نظارت فعال تشکل‌های مستقل کارگری.

۲ – تأمین مسکن مناسب برای همه‌ی حقوق‌بگیران و تأمین کار برای همه‌ی بیکاران و همگانی کردن استفاده از مقرری بیمه‌ی بیکاری برای همه‌ی بیکاران.

۳ – واگذاری سازمان تأمین اجتماعی به  صاحبان واقعی آن و اداره‌ی آن توسط نمایندگان واقعی کارگران.

۴ – بیمه کردن همه‌ی شاغلان و بیکاران و کنترل و نظارت تشکل‌های صنفی کارگران بر صحت اجرای آن و پرداخت حق بیمه‌ی کارگران توسط کارفرمایان.

۵ – برچیدن بساط نظامیان و عناصر امنیتی از واحدهای تولیدی و مؤسسات اقتصادی و کارگاه‌ها و به رسمیت شناختن تشکل‌های کارگری و هرگونه اعتراض کارگران برای احقاق حق خود.

۶ – حذف برنامه‌ی اصلاح قانون کار از دستور کار مجلس و دولت.

۷ – لغو مصوبه‌ی خارج کردن کارگاه‌های زیر ۱۰ نفر از شمول قانون کار.

۸ – رفع محدودیت از سندیکاها، اتحادیه‌های کارگری و هرگونه تشکل و مراسم کارگری، به‌ویژه قانونی کردن تعطیلی روز جهانی کارگر به‌عنوان روز مبارزه‌ی کارگران علیه ستم طبقاتی.

۹ – الزام کارفرمایان به پرداخت دستمزد برابر در مقابل کار برابر و رفع هر گونه تبعیض در محیط کار اعم از تبعیض جنسیتی ، تابعیتی ، قومیتی ، عقیدتی و … .

۱۰ – حمایت از خانواده‌های نیازمند و جلوگیری از کار کودکان زیر ۱۸ سال.

۱۱ –  کنترل کارگاه‌ها و همه‌ی محیط های کار در زمینه‌ی رعایت بهداشت، ایمنی کار و حمایت از جان کارگران در برابر سود کارفرمایان.

۱۲ – برخورداری تمامی بازنشستگان و مستمری‌بگیران از یک زندگی مرفه و بدون دغدغه‌ی اقتصادی و رفع هرگونه تبعیض در پرداخت مستمری بازنشستگان و بهره‌مندی آنان از تأمین اجتماعی و خدمات درمانی.

۱۳ – آزادی حق اعتصاب برای کارگران و زحمتکشان به‌عنوان سلاح برنده علیه بیداد کارفرمایان صاحب قدرت.

۱۴ – قطع سرکوب اعتراضات کارگری و مردمی، لغو مجازات اعدام، آزادی فوری و بی‌قیدوشرط زندانیان کارگری و دیگر فعالان اجتماعی از زندان و توقف فوری پیگردهای قضایی علیه آنان و برچیده شدن فضای امنیتی موجود در جامعه.

۱۵ – حذف قراردادهای موقت و سفید امضا و به رسمیت شناختن قراردادهای جمعی با نظارت و مدیریت تشکل‌های مستقل کارگری.

۱۶ – واگذاری بنگاه‌های اقتصادی خصوصی شده به کارگران شاغل در همان واحد اقتصادی و جلوگیری از غارت این واحدها توسط مدیران حریص، آزمند و بی‌کفایتی که این واحدها را تا آستانه‌ی تعطیلی و ورشکستگی کشانده‌اند.

۱۷ – آزادی بیان و قلم و هر گونه تشکل برای کارگران و فعالان اجتماعی بدون محدودیت.

۱۸ – رفع قوانین تبعیض‌آمیز و محدودیت اشتغال و تحصیل برای زنان، کارگران غیر ایرانی ،اقلیت های قومیتی و عقیدتی و … .

۱۹ – حذف هزینه‌های آموزش‌وپرورش، آموزش عالی و مهارت‌آموزی در سطح کشور و نیز حذف هزینه‌های درمان تمام حقوق‌بگیران و بیکاران و خانواده هاشان در تمام بیمارستان‌ها.

۲۰ –  لغو جهت‌گیری های اقتصادی مبتنی بر توصیه‌ی نهاد های اقتصاد امپریالیستی – بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول و سازمان تجارت جهانی– و رفع محرومیت عمومی ناشی از این سیاست‌ها که تا کنون قربانی‌های بسیاری از جامعه گرفته است.

« پاینده باد اول ماه مه، روز رزم مشترک کارگران جهان»

اردیبهشت ۱۳۹۲

 دریافت نسخه PDF  ویژه‌نامه «روز جهانی کارگر» | کاری از «کانون مدافعان حقوق کارگر»

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)