آلودگی هوای تهران پیش از سال های ۸۹ و ۹۰ هرگز به این میزان کشنده و مرگبار نبود. از آن زمان برای برای سرپا ماندن و مقاومت در برابر موج تحریم‌هایی که در راه بود، بنزین معیوب ساخت داخل را جایگزین بنزین مرغوب وارداتی کردند. در آغاز دولت روحانی یکی دو سالی استفاده از بنزین ساخت داخل را قطع کردند که تاثیر مثبتش در میزان آلودگی هوا آشکار بود اما خیلی زود به خاطر الزامات مقاومت در برابر نظام سلطه استفاده از آن را از سر گرفتند و وضعیت به شکلی که می‌بینید درآمد.

ریشه مسائل اساسی ما همه از همین جنس است که خلاصه‌اش را ظریف گفت: ما انتخاب کرده‌ایم که جور دیگری زندگی کنیم و افتخار ما این است که از فلسطین دفاع می‌کنیم.

دقت کنید کودکان و عزیزان شما در این شرایط وحشتناک آلودگی هوا دارند قربانی “آرمان فلسطین” می‌شوند.

از روزی که نطفه‌های تیره‌بختی اکنونمان در دهه بیست در انجمن‌های اسلامی و دخمه‌های بازار بسته می‌شد، این آرمان فلسطین همواره حضور و نقش موثری داشته‌ است. چه آن‌ هنگام که جنبش بازاری‌های هوادار مصدق و کاشانی بر ضد مهاجرت یهودیان ایرانی متشکل می‌شدند و دولت برآمده از مجاهدت‌هایشان رابطه با اسرائیل را قطع می‌کرد و چه بعدها آن زمان که رفسنجانی کتاب فلسطینش را به مصدق هدیه می‌کرد و او با تجلیل از آن مبلغ قابل توجهی برای خرید نسخه‌های کتاب و اهدای آن به انجمن‌ها و مدارس اختصاص می‌داد و چه آن زمان که از صدر تا ذیل تروریست‌های سرخ و سیاه در فلسطین آموزش مرگ‌آفرینی می‌دیدند تا نقش‌آفرینی عمده اسد و قذافی در انقلاب ۵۷ و ماجراهای بعدی…

اکنون شرایطی است که باید تعارف و ملاحظه را کنار بگذاریم. حتی اگر فلسطینیان بر فرض محال صاحب حق باشند {که نیستند} خودشان، حقشان و موجودیتشان فدای سرفه‌های یک کودک بیمار ایرانی

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)