«و این بند بندگی،

 و این بار فقر و جهل، به سرتاسر جهان،

 به هر صورتی که هست،

 نگون و گسسته باد، نگون و گسسته باد!» 

 «زنده یاد کرامت دانشیان»


تحریم
های حداکثری امریکا و روابط حداقلی اتحادیه اروپا به دلیل سابقه ی جنگ طلبی و صدور انقلاب و تررویسم دولتی با حکومت اسلامی و احتراز از سرمایه گذاری های کلان به منظور مواجه با بحران ساختاری ایران، عاملی بود تا طبقه متوسط ۱۴ میلیونی ایران با شیب تندتری به سمت فرودستان و طبقه کارگر رانده شود. 

بنا بر گفته ی عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی، با احتساب شاخص خط فقر تعیین شده ی ۳میلیون و ۴۰۰هزار تومانی؛ تعداد خانوارهای ایرانی زیر این خط فقر، ۵۵درصد است. و این سقوط کیفی طبقه متوسط خود زمینه ساز شورش ۹۶ و خیزش ۹۸ است. از طرفی حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۳۹۷ با احتساب دلار ۴ هزار تومانی در حدود ۳۰۰ دلار بوده است. این حقوق در ۱۳۹۸ با احتساب دلار ۱۲ هزار تومانی تقریبا ۱۳۹ دلار یعنی کمتر از نصف سال قبل شده است.

مقایسه قدرت خرید حقوق با قیمت بنزین :

با دریافت ماهیانه در ترکیه که حدود ۴۲۰ یورو است، می توان ۵۲۷۰  لیتر بنزین خرید. 

دراروپا رقم متوسط دستمزد  ۱۱۸۰ یورو است که قابلیت خرید  ۱۴۷۳۰ لیتر بنزین فاقد آغشته به آب و گازوئیل را دارد.

در ایران رقم متوسط دستمزد به یوروی ۱۳هزار تومانی حدود ۱۲۸ یورو در ماه است. با این مبلغ  فقط می توان  ۵۵۴ لیتر بنزین آزاد خرید.

فشار معیشتی بعد از سرکوب شدن ده روزه اعتراضات دیماه ۹۶، شدت یافت و اعتصابات کارگری اوج گرفت. اما درسطح منازعات جامعه آنچنان سیاسی نشد.

آنگاه که چند نماینده کارگری هفت تپه و اهواز و اراک دستگیر شدند و اسماعیل بخشی، وزیر اطلاعات را به خاطر شکنجه و اعتراف گیری اجباری خود  به مناظره دعوت کرد، معضلات کارگری بیشتر آشکار شد، او پیش از این در یکی از سخنرانی ها برای کارگران گفته بود:

“ما باید مسوولان را یکجا جمع کنیم و بهشان بگوییم خاک بر سر بی لیاقت تون” 

او آگاه بود که سهم دستمزدها از هزینه ی تولید در جامعه ما نهایتا ۱۲ درصد بیشتر نخواهد بود. اما آنچه به کارگر تعلق می گیرد، کفاف گذران امور روزمره را از آنان سلب کرده و باعث  مشارکت آنان در اعتراضات آبان ماه شده است. 

 کارگران، بیکاران، تهیدستان، خستگان از شرایط خفقان آور جامعه و جوانان بی افق از آینده، که نسبت به سالهای گذشته فزونی یافته  است،  به مقابله و عقب راندن حکومت امام زمانی برخاسته است.

 ساختار مدیریت بیت رهبری و قدرت نظامی سپاه و مافیای ثروت انباشتهِ رانتی که قادر است هنوز به سرکوبگری و کشتار و غارت چهل ساله ادامه دهد، با گستردگی کمی و کیفی خیزش آبان ۹۸ و در ادامه با شورش و قیام، فرو می ریزد.  

خامنه ای با « اشرار» خواندن مردم معترضی که حکومت اسلامی هستی شان را به تاراج برده است، فرمان «برخورد قاطع» یعنی سرکوب و کشتار خونین را صادر کرد، و در شامگاه سه شنبه ۲۸ آبان گفت: «کارهای این چند روز، کارهای امنیّتی بود؛ اینها کارهای مردمی نبود، کار امنیّتی بود؛ عقب‌زده شدند».

و به این ترتیب رهبر نظام، سید علی خامنه ای، بر مجوز قبلی خود، آنچه او “آتش به اختیار” داشتن حزب الهی ها توصیف کرده بود ، دوباره تاکید نمود و فرمان خونین سر کوب را صادر کرد. 

رویدادهای هفته آخر آبان ۹۸ از زبان حاکمان ایران بدون شرح و توضیحی خود نقطه عطفی است که نشان می دهد روند فروپاشی نظام اسلامی به مرحله گذار از آن نزدیک شده است:

  حسین نقوی حسینی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، نیز اعلام کرد که تاکنون حدود هفت هزار نفر از معترضان بازداشت شده‌اند.

یک مقام وزارت کشور  به ایران وایر گفت: «تا ظهر روز دوشنبه ۴ آذر، کشته شدن ۲۱۸ نفر از معترضان از سوی فرمانداری‌ها تائید شده است، انتظار می‌رود تعداد کشته‌ها از این بیشتر باشد. از این تعداد ۸۷ نفر در استان تهران کشته شده‌اند.» به گفته این مقام مطلع  که نمی‌خواهد نامش فاش شود، تعداد بازداشتی‌های اعلام شده به وزارت کشور تا سه‌شنبه هفته پیش ۲۸ آبان، ۴۵۲۳ نفر بود، وزارت کشور از سه‌شنبه گذشته آمار جدید بازداشتی‌ها را دریافت نکرده است

جلال پور از اتاق بازرگانی می گوید: قطع اینترنت ۱.۵ میلیارد دلار به اقتصاد ضرر زد.

رحمانی فضلی وزیر کشور گفت: بحران از ساعت ۱۶ تا ۱۷ جمعه ۲۴ آبان با پوشش خبری اعتراضات در رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور بالا گرفت. کانون درگیری‌ها در حومه تهران در ملارد، بهارستان، شهر قدس و اسلامشهر بود. جمعیتی حدود ۱۳۰ تا ۲۰۰ هزار نفر در تجمعات اعتراضی حومه تهران شرکت کرده‌ بودند. علاوه بر این ۱۰۰ نقطه از تهران نیز درگیر اعتراضات مردمی بود. در این نقاط، در حومه تهران و در شهرستان‌های درگیر، زنان معترض هدایت و رهبری گروه‌های کوچک معترضان را به عهده داشتند. در اعتراضات به بیش از ۵۰ پایگاه و پاسگاه نظامی و انتظامی حمله شد و ۷۳۱ بانک، ۱۴۰ مکان عمومی، ۹ مرکز مذهبی، ۷۰ پمپ بنزین، ۳۰۷ خودروی شخصی، ۱۸۳ خودرو انتظامی و ۱۰۷۶ موتور سیکلت مورد حمله قرار گرفتند. علاوه بر استان تهران، استان‌های خوزستان، اصفهان و فارس به طور ویژه درگیر اعتراضات گسترده مردمی بودند. در مجموع در ۲۷ استان کشور اعتراضات اتفاق افتاد. معترضان جاده ماهشهر به بندر امام را به مدت سه روز بسته بودند. همچنین جاده مازندران به مشهد، جم به عسلویه و بزرگراه تهران- کرج از جمله مسیرهایی بود که در جریان اعتراضات توسط معترضان بسته شد.

محمد جواد کولیوند، نماینده کرج، فردیس، اشتهارد و آسارا در مجلس شورای اسلامی هم در جمع خبرنگاران اظهار داشت: در روز اول اعتراضات علیه گرانی و سهمیه‌بندی بنزین،  در “۷۱۹ نقطه از کشور” تظاهراتی برگزار شده است.همزمان با سهمیه‌بندی بنزین یارانه جدیدی با عنوان «حمایت معیشتی» نیز به وجود آمد که قرار است بین ۶۰ میلیون نفر توزیع شود. اما محروم‌ترین قشرها از جمله کارگران از این یارانه بی‌نصیب مانده‌اند. خاستگاه اعتراضات آبان ۹۸ هم در حومه شهرها بود. جنوب اهواز و شیراز و همچنین ملارد، بهارستان، شهر قدس و اسلامشهر در حومه تهران کانون درگیری بسیج و مأموران امنیتی با معترضان بود. در این مناطق قشرهای «آسیب‌پذیر» سکونت دارند.

عبدالله گنجی، دبیر مسئول روزنامه “جوان”، وابسته به سپاه پاسداران، در سرمقاله روز شنبه ۹ آذر این روزنامه بدون نام ‌بردن از منابع اطلاعاتی خود نوشت : در بیش از ۱۰ شهر “جنگ مسلحانه” رخ داده است. معترضان در شهرهای گوناگون “برای بیرون کشیدن سلاح” به ۸۰ مرکز نظامی و انتظامی حمله کرده‌اند و “بخشی از تلفات انسانی در چنین مکان‌هایی بوده است”.  ۲۵ درصد دستگیرشدگان در شهر تهران “گرایش‌های سلطنت‌طلبی دارند.. . .در حوادث اخیر البرز بیش از  ۴۰۰ نفر دستگیر شدند که ۲۰۰ تن از آنان هنوز در زندان به‌سر می‌برند. ” 

یدالله جوانی معاون سیاسی سپاه پاسداران گفت: برآورد دشمنان این بود که دولت برای ترمیم وضعیت اقتصادی یا باید اصلاحاتی در مدیریت سوخت کند یا مالیات‌ها را افزایش دهد یا با پول بدون پشتوانه تورم کمبود بودجه را جبران کند که هیچ‌ کدام از اینها رضایت مردم را به همراه نمی‌آورد. مقام معظم رهبری هم با علم به این نکته فرمودند که طبیعی است مردم دست به اعتراضات بزنند. البته راه چهارمی هم برای برون رفت از مشکلات بود که آن هم  مذاکره با قدرت‌های جهانی بود که جمهوری اسلامی بارها تاکید کرده که مذاکراتی با این قدرت‌ها نخواهد داشت. بعد از فرمایشات رهبر انقلاب در 26 آبان سوالات و ابهامات و بعضا دلخوری‌ها و گلایه‌هایی از ایشان توسط مردم و حتی نیروی‌های انقلابی و ولایت‌مدار رخ داد و آنها بر این باور بودند که رهبر انقلاب باید از دولت می‌خواست که اجرای طرح را متوقف کنند. این گلایه‌ها و اظهار نظرات خود نشانه این است که این مسئله را آن طور که باید و شاید درک نکردیم و نظر خود را برتر از نظر رهبری می‌دانیم در حالی که ایشان رهبر کشور هستند و تجربه 30 ساله در این زمینه دارند. اتفاقاتی که رقم خورد تا این حوادث شکل بگیرد از بامداد روز جمعه 24 آبان و با اعلام خبر افزایش سه برابری قیمت بنزین و سهمیه‌بندی آن به‌صورت محدود آغاز شد و سپس اعتراضات از روز جمعه به‌صورت محدود شروع شد و در روزهای شنبه و یک‌شنبه به صورت گسترده و در 29 استان و در صدها شهر ادامه یافت. یکی از این استان‌ها استان اصفهان بود که در 110 نقطه از استان اعتراضات و درگیری‌ها رخ داد و از حیث تجمعات بعد از استان‌های فارس و تهران رتبه سوم را در کشور در اختیار دارد. ابعاد در طول عمر چهل ساله انقلاب اسلامی در نوع خود بی‌نظیر بود. ما حوادثی هم در ماه‌های ابتدایی انقلاب از حیث بی‌ثبات‌سازی داشتیم و در آن حوادث اکثرا مناطق قومیتی مورد توجه بود اما اتفاقی که در روزهای پایانی آبان‌ماه رخ داد، مسئله‌ای گسترده و جدید بود که گر چه نمونه‌هایی از آن مانند حمله به حوزه بسیج و آتش زدن آن و آتش زدن بانک‌ها و مراکز دولتی در اغتشاشات سال 88 و 96 دیدیم اما به لحاظ گستردگی در ابعادی بسیار کوچک‌تر از حوادث اخیر قرار دارد.

حسین سلامی، فرمانده سپاه پاسداران گفت:  کشتار نصف ایران را در نظر گرفته بودند، جنگ جهانی تمام عیاری علیه نظام و انقلاب وضع حمل کرد و خوشبختانه نوزاد آن در لحظه تولد فوت کرد.

سردار سالار آبنوش، فرمانده عملیات بسیج می گوید: «فتنه، فتنه دیگری بود. به عنوان کسی که در صحنه بودم معتقدم فقط خدا ما را نجات داد. فتنه‌گران کشتار نصف ایران رادر نظر گرفته بودند و برای اولین بار با هماهنگی و سازماندهی خاصی مواجه شده بودیم. پدیده عجیب و جدیدی بود که یک دفعه کل کشور را فراگرفت.»

کانال تلگرام وبسایت کلمه با استناد به اظهارات “یک منبع آگاه” شمار ثبت‌شده قربانیان اعتراض های اخیر ایران را ۳۶۶ نفر اعلام کرده بود.«در شهریار حداقل ۵ نفر، بخش کهنز ۱۷ یا ۲۰ نفر، در بخش‌های فردوسیه امیریه و وحیدیه ۱۰ یا ۱۳ نفر، بخش ملارد ۸ نفر، قلعه حسن خان ۸ یا ۱۰ نفر، یوسف‌آباد صیرفی ۶ نفر، جاده ساوه ۱۰ یا ۱۲ نفر، اسلام‌شهر ۸ یا ۱۰ نفر، حد فاصل ملارد و شهریار شامل روستاهای لم آباد، اسفند آباد و بکه حدود ۱۲ یا ۱۴ نفر و اکبرآباد و وجیه‌آباد بیش از ۲۰ نفر از هموطنان‌مان با شلیک مستقیم نیروهای نظامی یا استفاده از تیربار مسلسل جان خود را از دست داده‌اند که در مجموع آمار جانباختگان اعتراضات مردم در شهریار را دستکم به بیش از یکصد نفر می‌رساند.»

جنبش توده ها و حاد شدن تضادهای درون حکومتی 

عباس عبدی استراتژیست نظام وقایع اخیر را چنینن تحلیل می کند:

” . . . این اتفاقات به لحاظ تاریخی ماندگار شده و تعیین کننده روابط مردم با حکومت خواهد شد. اگر به یک شیشه، خش انداخته شود، براحتی ترمیم نمی‌شود حالا اگر شکسته شکسته شود، با بندزدن درست نمی‌شود و باید در کارخانه دوباره ذوب و ساخته شود. . . بازهم رهبری آمدند این مسأله را جمع کردند و اگر ایشان به ماجرا ورود نمی‌کردند هیچ چیز باقی نمی‌ماند. . . . بدترین اتفاقات در شهرهای اطراف تهران نظیر اسلامشهر، شهریار، ورامین و… افتاد.  مطابق اطلاعاتی که موجود است طی ۱۰ سال ۸۵ تا ۹۵ ، این شهرها از حداقل  ۲۵ درصد افزایش جمعیت تا ۲۰۰ درصد را داشته اند. این نشان می دهد که این شهرها بنیان های اجتماعی با ثباتی ندارند که این حجم از جمعیت به آن اضافه شده است. این اتفاق در شرایطی افتاده که ما رشد اقتصادی جدی در کشور نداشته ایم. کل رشد اقتصادی از سال  ۹۰ تاکنون رقمی معادل ۷ درصد است که اگر بر اساس سرانه حساب کنیم ۳ درصد هم منفی است. . . . اتفاق بدی که افتاده این است که هم امید اجتماعی کم شده هم امید فردی. این دو با هم متفاوتند. هر کدام از دو نوع امید دارای اهمیت هستند. بر اساس اکثر نظرسنجی ها، امید به آینده هم از نظر اجتماعی و هم از لحاظ فردی به شدت پایین آمده و در کنار آن کاهش اعتماد نیز رخ داده است.  . . . سال ۸۸ شاهد حضور کسانی بودیم که چیزی داشتند و می خواستند بیشتر داشته باشند و این مسأله را حق خود می دانستند. بنابراین تحلیل این بود اگر آنها را سرکوب کنند برای اینکه چیزی که دارند را از دست ندهند، کوتاه می آیند. اما این بار کسانی که به خیابان آمدند چیزی ندارند که بخواهند از دست دهند یا این تصور برایشان وجود دارد که اگر هم چیزی دارند قرار است از آنها گرفته شود.  . . .  یک تعدادی به ویژه از سال ۸۴  تا ۹۲ به این نتیجه رسیدند که حذف شده یا به حاشیه رانده شده اند و از سال  ۸۸ به عنوان یک فرصت استفاده کردند. در نتیجه برای من بیشتر از آنکه انتخابات سال  ۸۸ مهم باشد، همین وجه از اتفاقات آن سال اهمیت داشت. اما در سال ۹۶ ، نوع دیگری از معترضان حضور داشتند. یعنی اغلب کسانی که بیکار بودند و راهی برای ادامه بقا نداشتند. ولی معتقدم که این دو نوع معترض در سال ۹۸ کمابیش به هم رسیدند. حالا ممکن است مشارکت شان در این حوادث هم سنگ نبوده باشد ولی کم و بیش به هم رسیدند.”

حسین نجات، جانشین رئیس اطلاعات سپاه سه‌شنبه ۵ آذر در سخنانی که در جمع بسیجیان استان مرکزی در اراک ایراد کرد در پاسخ به مخالفان حمایت خامنه‌ای از سهمیه‌بندی بنزین در صفوف بسیج گفت با بالا گرفتن اعتراضات در فاصله بین ۲۴ تا ۲۶ آبان رهبر جمهوری اسلامی به این جمعبند رسید که اگر مسئولیت مصوبه فراقانونی سران قوا برای افزایش قیمت بنزین را به عهده نگیرد، ” ممکن است کار بالا بگیرد و به خواست استعفای سران سه قوه و تغییر نظام سیاسی در ایران بینجامد.”

علم‌الهدی امام جمعه مشهد در جمع بسیجیان انتقاد کرد که: «باورمندی برخی از افراد حزب‌اللهی به ولایت ضعیف است» 

علی خامنه‌ای چهارشنبه ۶ آذر در دیدار با بسیجیان تلاش کرد تعریف دیگری از «مستضعف» ارائه دهد و حساب بسیج را از قشرهای آسیب‌پذیر جامعه جدا کند. خامنه‌ای گفت:

«اسم شما نیروی مقاومت بسیج مستضعفین است. مستضعفین چه کسانی هستند؟ برخی مستضعفین را به اقشار آسیب‌پذیر معنا می‌کنند. قرآن می‌گوید مستضعفین یعنی ائمه و پیشوایان بالقوه‌ عالَم بشریت و کسانی که وارثان همه‌ موجودی زمین خواهند بود.»

 رهبر نظام اسلامی دسترسی به «موجودی زمین» را جز با گسترش نفوذ جمهوری اسلامی در خاورمیانه و «نظم‌بخشی اقتصادی» در داخل میسر نمی داند. به این ترتیب با اعتراضات آبان ۹۸ نیز بسیج وارد مرحله تازه‌ای می‌شود: مشارکت در سرکوب حاشیه‌نشینان فقیر به وعده دسترسی به «موجودی زمین». 

او چند توصیه خطاب به بسیجیان بیان کرد: ” ۱- بسیج در همه‌ی میادین دفاع سخت، نیمه‌سخت و نرم، آماده‌به‌کار باشد و در همه‌ی محله‌های کشور در مقابل حوادث گوناگون، راهبرد و تاکتیک آماده داشته باشد. ۲- در هیچ زمینه‌ای غافلگیر نشوید و سعی کنید در همه‌ی محله‌ها حضور داشته باشید. ۳- در جنگ نرم، عکس‌العملی رفتار نکنید البته باید پاسخ دشمن را داد اما همیشه مانند شطرنج‌بازی ماهر یک قدم از دشمن جلو باشید و کنشی عمل کنید. ۴- ارتباطات خود را با مساجد تقویت کنید چراکه بسیج متولد مساجد است. ۵- با مجموعه‌های همسو با اهداف بسیج در دانشگاه‌ها و خارج از آن، هم‌افزایی و همکاری کنید. ۶- بسیج در عین گستردگی چابک باشد و اسیر پابندهای رایج اداری نشود.”

رحیمی عضوهیات رئیسه مجلس  به علی لاریجانی نوشته است: «از آن‌جا که اکثریت آسیب‌دیدگان از مردم معترض و غالباً از طبقات ضعیف جامعه بوده‌اند و هیچگونه همدلی و دلجویی از آنان به عمل نیامده و همین امر موجب دلخوری در بخش بیشتری را فراهم کرده است و از طرفی هیچگونه گزارش موثقی از بازداشت‌شدگان وضعیت پرونده قضایی آن‌ها ارائه نشده؛ بنابراین تقاضا دارد با قید فوریت تدبیر فرمایید تا کمیته‌ای حقیقت‌یاب از مجلس شورای اسلامی زیر نظر هیئت رئیسه مجلس تشکیل گردیده و در خصوص افراد کشته شده و مصدومین و بازداشت شدگان حوادث آبان‌ماه و همچنین تدابیر وزارت کشور در مواجهه با اعتراضات خصوصا نحوه مقابله نیروهای انتظامی و امنیتی گزارش جامعی تهیه و به مجلس شورای اسلامی ارائه گردد.» 

میرحسین موسوی در بیانیه کوتاهی نوشت: “برخورد خشن و خونین با مردمی خشمگین و فرودستانی جان به لب رسیده که در اعتراض به یک تصمیم غیرمعقول کاسبکارانه و مخالف منافع اقشار مستضعف، و زخم خورده از سیاست‌های خانمان برانداز به خیابان‌ها آمده بودند، و تأمل در گستردگی اعتراض‌ها در تهران و سایر نقاط کشور که نشان‌دهنده سرخوردگی همگانی در میان اقشار جان به لب رسیده از اوضاع کشور دارد شباهت تام و تمام با کشتار بیرحمانه مردم در ۱۷ شهریورخونین ۵۷ دارد. آدمکشان سال ۵۷ نمایندگان یک رژیم غیردینی بودند، و ماموران و تیراندازان آبان ۹۸ نمایندگان یک حکومت دینی. آنجا فرمانده کل قوا شاه بود و امروز اینجا ولی فقیه با اختیارات مطلقه. “

اظهار نظر نخست وزیر نظام اسلامی که دوران امام را طلایی می دانست در کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸ از رای مردم دفاع کرد، و با تحمل حصر خود به مشروعیت ولایت فقیه خامنه ای ضربه کاری زد. حال بعد از ده سال  فتنه مهم تری که مقایسه آبان خونین به امررهبراست را با شهریور۱۳۵۷ شاه ، برای نظام تدارک دیده است که در شقه شدن جمهوری از ماهیت ولایت فقیه حکومت، نقش مهمی ایفا می کند. بعد از گسترده ترین اعتراض مردمی  در طول۴۰ سال عمررژیم و رویارویی تمام وکمال ارکان حکومت با آن که به خیزش آبان ۹۸ منجر شد، پروسه فرو پاشی رژیم دینی اوج می گیرد.

بیت رهبری، سپاه و بسیج، دولت امنیتی روحانی که فریبکارانه ادعای حقوق دانی می کرد، توان سد کردن سقوط نظام اسلامی را ندارند.  جریان های تحول خواه متشکل و کنشگران منفرد که همراه و همدل با جنبش طبقات متکی به کار و دستمزد هستند. با تضاد ها و همگرایی متعدد و پر پیچ وخم بیشتتر از پیش روبرو می شوند. در میان سرنوشت چپ چه خواهد بود ؟ می تواند با تنوری که دارد آبی برای جامعه آزاد و آباد گرم کند.

 

آتش زدن بانک ها و شورش فرودستان  

از ۲۴ تا ۲۹  آباان ۹۸ طبق آمار دولتیان بیش از ۱۰۰۰ شعبه بانک آسیب دیده است.  بی‌عدالتی‌ها و تبعیض ها، در بانکها شکلی ملموس و قابل فهم برای همه طبقات و اقشار اجتماعی و مال باختگان دارد. بانکها هر روز به هزینه مشتریان خود مدرن‌تر می‌شوند و چون قارچ در بهترین مکان هر خیابانی افتتاح می‌ گردند.  بانک ها نمادِ غارت، رانت، فساد سیستماتیک هستند که در مقابل چشم مردم خودنمایی می‌کنند. در روز موعود، روزی که مردم خشم و نفرت از ستم طبقاتی خود را به خیابان‌ها می آورند، آنگاه که همبستگی برای رها شدن از چنگال فقر ضرورت یابد، آتش زدن بانک ها همان زبان مشترک مردم فقیر و جوانان بیکار خواهد شد. چرا که مردم فلاکت زده از تبعیض، بی عدالتی، فساد، رانت و ناکارآمدی به تنگ آمدند.  تعداد بانک‌های سوخته در هفته گذشته به حدی است که در ذهن هر روشنفکر و سیاستمداری که سال‌ها از درد این اقشار و طبقات ضعیف عقب مانده قابل درک نیست. برای اینان مسئله است، که چرا مردم  باید اموال خود را تخریب و به آتش به کشانند. این خود بارزترین نشانه دورافتادگی این تحلیل گران و منتقدین و فعالان اجتماعی از رنج مردم است. بانک‌های سوخته‌ی برجا مانده‌ی در شورش آبان ۹۸ انفجار خشم مردم از نزول خواری نهادینه شده درسیستم رسمی و اسلامی شده بانکی کشور است. زمانی که مردمی گرسنه به کف خیابان آمده تا صدای اعتراض خود را بلند کنند، وضعیت فلاکت بار خود را به حکومت و جهانیان فریاد کنند، رژیم، نیروهای مسلح و بسیجی و آتش به اختیار خود را  برای سرکوب مردم محروم به خیابانها می فرستتد. تا در نطفه با ضرب و کشتن مردم نسق بگیرند و رعب ایجاد کنند. سوزاندن بانکها، مراکز ستم، ماشین پلیس ضد شورش و برخی مراکز فساد و غارتگران ثروت مردم در لوای حوزه های علمیه توسط مردم جان به لب رسیده، دفاع مشروع و گزینه ای است در برابر رژیمی که تا بن دندان مسلح است. طرفداران اعتراضات مسالمت آمیز قبل از همه  باید از رژیم بخواهند که مطالبات مردم را برآورده سازد و از خشونت دست بردارد. عده‌ای از روشنفکران ایرانی و اصلاح‌طلبان، برای فهم مسئله خشونت، به دنبال همسان‌سازی شرایط ایران با کشورهای اروپایی بخصوص فرانسه هستند. اما از این همسان‌سازی نتیجه می گیرند که خشونت موجود معترضان در جامعه ما لجام‌گسیخته است لذا واکنش خشن طبعیی مقابل گارد خشونت پروررا اغتشاشگر می نامند. اما با درنگ کوتاه در نحوه برخورد پلیس در دو کشور می‌توان آشکارا مشاهده کرد که پلیس فرانسه در برابر ضررهای مادی‌ای که معترضان به «اموال عمومی» وارد آورده‌اند، معترضین را مورد حمله مستقیم قرار نداده است. ازاین‌روست که آمار کشته‌ها در اعتراضات یک‌ساله فرانسه کمتر از یک‌دهم افرادی است که در ایران براثر خشونت پلیس در پنج روز کشته‌شده‌اند. شرایط داخلی و خارجی ایران چنان است که دولت در اینجا فقط با زبان خشونت سخن می‌گوید و  از معترضان حق حیاتشان را می‌ستاند،  در آینده نزدیک نه تنها نباید انتظار کاهش خشونت را داشت بلکه برای مقا بله با افزایش خشونت‌های دولتی که از جانب حکومت در سیمای اسلامی با الگوی قرآنی توصیه و انجام می شود. به نحوی برنامه ریزی و در محدوده ای با قهرعمل کرد که نقض اهداف جنبش نگردد.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)