“قضاوت نكنيد، غيبت نكنيد، ادعا نكنيد، سرزنش نكنيد، تحقير و مسخره نكنيد، وگرنه سرتان مي آيد”.

***

ديگران فقط آينه شما هستند. نمي‌توانيد از چيزي در ديگران خوشتان بيايد يا بدتان بيايد، مگر آنكه منعكس كننده چيزي باشد كه درباره خودتان مي‌پسنديد يا از آن بدتان مي‌آيد”.

***

“انتخاب چگونه زندگي كردن با شماست. همه ابزار و منابع مورد نياز را در اختيار داريد، اين كه با آنها چه مي‌كنيد، بستگي به خودتان دارد”.

***

“جواب‌هايتان در وجود خودتان است. تنها كاري كه بايد بكنيد اين است كه نگاه كنيد، گوش بدهيد و اعتماد كنيد”.

***

“خيرخواه همه باشيد تا به شما نيز خير برسد”

احمدرضا برایم پیام ایمیلی ای را فوروارد کرده بود حاوی “قوانین زندگی”، که نکات فوق را از آن میان برای تان انتخاب کردم. در روان شناسی مفهوم “فرافکنی” به عبارتی منعکس کننده ی قانون اول و دومی است که این جا ذکر کرده ام و در جامعه شناسی نیز کاربرد دارد. یعنی ما نسبت به همان مسائلی در دیگران حساس می شویم و واکنش نشان می دهیم که آن را در خود یافته ایم اعم از صفات خوب یا بد. گاهی باید به توصیفی که ناخودآگاه از دیگران به عمل می آوریم دقت کنیم تا بدانیم تصویرمان از خودمان چیست… و قوانین بعدی هم به عبارتی یادآور مسئولیت پذیری ما در قبال شرایطی است که در آن زندگی می کنیم. من شخصاً مدتی است که در نتیجه ی آشنا شدن با این نوع ادبیات، دست از مقصر جلوه دادن این و آن، یا ایفای نقش قربانی توسط خودم دست برداشته ام. ما مستحق زندگی در شرایطی هستیم که خود انتخاب کرده ایم. اگر از چیزی ناراحت می شویم باید بر ترس های مان غلبه کنیم و آگاهانه و با اراده ی خودمان، شرایط را به نفع خودمان تغییر بدهیم! مدتی است که یاد گرفته ام به توصیه های دوستان خوبم عمل کنم و بر ترس هایم غلبه کنم… مرسی!!!

 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)