“قضاوت نکنید، غیبت نکنید، ادعا نکنید، سرزنش نکنید، تحقیر و مسخره نکنید، وگرنه سرتان می آید”.

***

دیگران فقط آینه شما هستند. نمی‌توانید از چیزی در دیگران خوشتان بیاید یا بدتان بیاید، مگر آنکه منعکس کننده چیزی باشد که درباره خودتان می‌پسندید یا از آن بدتان می‌آید”.

***

“انتخاب چگونه زندگی کردن با شماست. همه ابزار و منابع مورد نیاز را در اختیار دارید، این که با آنها چه می‌کنید، بستگی به خودتان دارد”.

***

“جواب‌هایتان در وجود خودتان است. تنها کاری که باید بکنید این است که نگاه کنید، گوش بدهید و اعتماد کنید”.

***

“خیرخواه همه باشید تا به شما نیز خیر برسد”

احمدرضا برایم پیام ایمیلی ای را فوروارد کرده بود حاوی “قوانین زندگی”، که نکات فوق را از آن میان برای تان انتخاب کردم. در روان شناسی مفهوم “فرافکنی” به عبارتی منعکس کننده ی قانون اول و دومی است که این جا ذکر کرده ام و در جامعه شناسی نیز کاربرد دارد. یعنی ما نسبت به همان مسائلی در دیگران حساس می شویم و واکنش نشان می دهیم که آن را در خود یافته ایم اعم از صفات خوب یا بد. گاهی باید به توصیفی که ناخودآگاه از دیگران به عمل می آوریم دقت کنیم تا بدانیم تصویرمان از خودمان چیست… و قوانین بعدی هم به عبارتی یادآور مسئولیت پذیری ما در قبال شرایطی است که در آن زندگی می کنیم. من شخصاً مدتی است که در نتیجه ی آشنا شدن با این نوع ادبیات، دست از مقصر جلوه دادن این و آن، یا ایفای نقش قربانی توسط خودم دست برداشته ام. ما مستحق زندگی در شرایطی هستیم که خود انتخاب کرده ایم. اگر از چیزی ناراحت می شویم باید بر ترس های مان غلبه کنیم و آگاهانه و با اراده ی خودمان، شرایط را به نفع خودمان تغییر بدهیم! مدتی است که یاد گرفته ام به توصیه های دوستان خوبم عمل کنم و بر ترس هایم غلبه کنم… مرسی!!!

 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)