جمهوری اسلامی در جنگش علیه خیزش آبان، از سلاح جدیدی پرده‌برداری کرد که به مدت ۱۰ سال مشغول توسعه و ساختش بود: اینترنت ملی یا همان اینترانت.
سلاحی که دهان معترضان را نشانه گرفت تا مکمل تیری باشد که در خیابان به سوی بدن‌هایشان شلیک می‌شود. بیش از صد کشته و هزاران زخمی و زندانی تلفات این جنگ نابرابری بود که در سکوت و بایکوت خبری رخ داد.
اما همانطور که با قطع اینترنت این صدا تا یک هفته خاموش نشد؛ از این به بعد هم نمی‌شود. چه اینترنت باشد چه نباشد. چون هر قلم مهارت در سانسور از اینترانت تا کاهش پهنای باند و فیلترینگ اینترنت و پارازیت را استاد شوند، اما #خیابان را نمی‌توانند فیلتر و سانسور کنند.
خیابان از آن ماست!
خیابان: تریبون کارگران و ستمدیدگان! 
 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)