در بعضی از کشورهای آفریقا رسمی است که وقتی دزد به خانه کسی میزند و اسباب او را می برد، صاحب اموال سرقتی در الویت خرید اسباب دزدیده شده است، سارق به مالک پیام می فرستد که اگر علاقمند به خرید اثاثیه هست پیشنهاد خود را ارائه کند.

خبر فرستادن نامه از طرف روحانی به سران کشورهای عربستان و بحرین یادآور رسم بالاست. طرف با موشک تاسیسات نفتی را تخریب و برای دیگری آرامش اجتماعی را مختل کرده، حالا می گوید، بیائید باهم آشتی کنیم و گذشته را فراموش کنیم. این نوع کارها فقط از آخوند از گونه شیعه برمی آید ولاغیر.

در دوره ریاست جمهوری هاشمی، با نگرش تعاملی که با سایر کشورها داشت، و علیرغم سوء سابقه دو کشور نسبت به یکدیگر، که شامل انتقال مواد منفجره با ساک حجاج از طرف جمهوری اسلامی و کشتن 600 نفر از حجاج ایرانی توسط عربستان بود، به آل سعود پیشنهاد آتش بس و امضاء قرارداد امنیتی داد، و با رویکرد دو طرف کار معاهده حسن همجواری امضاء شد و عرب ها برای نشان دادن حسن نیت ، بورس چاق چله ای هم به پسر مهاجرانی دادند

هنوز جوهر قرارداد کاملا خشک نشده ، عملیات تخریبی جمهوری اسلامی در عربستان آغاز شد، هاشمی پیام داد که اینها عوامل خودسر هستند و دولت در اعمال آنها دخالتی ندارد. عربستانی ها در پاسخ گفتند ما می دانیم دولت جمهوری اسلامی در اقدامات یک مشت جریان های مشکوک نقشی ندارد.

با تکرار عملیات ایذائی و بخصوص آتش زدن سفارت عربستان در تهران و کنسولگری آن در مشهد، و فحاشی تمام عیار رهبر به خاندان آل سعود، و علیرغم محکومیت آتش زدن سفارت توسط دولت جمهوری اسلامی، عربستان با ایران قطع رابطه کرد.

اکنون با شروع دور جدیدی از اقدامات تخریبی توسط جمهوری اسلامی بر علیه عربستان، از جمله مین گذاری کشتی های نفتکش و موشک پرانی به تاسیسات نفتی ، بابت امری که عربستان در آن نقشی نداشته و گناهکار کشور دیگری است که جمهوری اسلامی را تحریم کرده و از فروش نفت آن جلوگیری می کند. اینجا هم به یاد آوردن مثل معروف، ” گنه کرد در بلخ آهنگری به شوشتر زدند گردن مسگری” با واکنش جمهوری اسلامی بی ارتباط نیست.

پس از طی مراحل ذکر شده، روحانی نامه فدایت شوم برای سران عربستان می فرستد و خواستار آشتی می شود. خب می توان تصور کرد جواب آنها چیست؟

اولا شما که بنام رئیس جمهور جمهوری اسلامی مکاتبه می کنی در کشور چه اختیاراتی داری؟ وقتی کسی دائما از فقدان قدرت خود در حکومت می گوید و سخن او هم درست است، چگونه توقع دارد که دیگران نامه او را جدی بگیرند. خیلی که بخواهند به او احترام بگذارند، می گویند، “بچه برو بزرگترت را بیار !!”

ثانیا جمهوری اسلامی در گذشته بارها عهد و پیمان های خود را نقض کرده و بی پروا از بالا تا پائین عربستان را به فحش بسته است، چگونه جمهوری اسلامی توقع دارد که طرف مقابل فکر کند ” انشاالله این دفعه گربه است” .

در پایان اگر هم عربستان حاضر به پذیرش مذاکره شود، با توجه موضع بسیار ضعیف جمهوری اسلامی در این شرایط که پیشنهاد صلح کرده، عربستان می تواند امتیازات بزرگی بدست آورد که با توجه مقررات حقوق بین الملل ، حکومت های بعد از جمهوری اسلامی ملزم به اجرای آن خواهند بود که برای کشور نکبت بار است.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)