رابطه ارتجاعی به رابطه ای گفته می شود که بلافاصله یا با فاصله کمی بعد از جدایی ظاهری و اتمام یک رابطه عاطفی دیگر آغاز می شود. در حالی که احساسات و عواطف مربوط به رابطه قبلی هنوز حل نشده است. در این مقاله، طرفی را که به تازگی از رابطه ی شکست خورده ی قبلی به رابطه ی جدید آمده است، بازمانده می نامیم.
این نوع روابط غالبا بیشترین آسیب را به فردی وارد می سازند که بی خبر از آنچه پیش از او رخ داده، به رابطه جدید وارد شده است. رابطه ای که در ظاهر دونفره است اما در واقع متشکل از سه نفر است زیرا سایه ی شریک قبلی فرد بازمانده همیشه بر همه ی ابعاد رابطه سایه افکنده است. روابط ارتجاعی به ندرت ممکن است موفق باشند. به این دلیل که فرد بازمانده با ضعف، ترس ها و ناامنی هایش قدم به رابطه جدید می گذارد. او ممکن است بی اعتماد باشد و ترس از طرد شدن داشته باشد. ممکن است بخواهد انتقام رفتارهای شریک قبلی اش را به طور ناخودآگاه از فرد جدید بگیرد. به طور مثال اگر در رابطه پیشین خود بسیار مهربان و دست ودلباز بوده است، اکنون در رابطه تازه، تعمدا ً نقش فردی خشک و خسیس را بازی کند زیرا به زعم خودش نمی خواهد اشتباهات گذشته اش را تکرارکند. در هرحال، به نظر می رسد هر رفتاری که فرد بازمانده در رابطه جدید انجام می دهد، بیش از آن که بازتاب خود واقعی اش باشد ، بازتاب واکنش های او به شریک سابق خود و رابطه نافرجام گذشته اش است. اما چگونه بفهمیم که در یک رابطه ارتجاعی گرفتار شده ایم؟‌! تشخیص روابط ارتجاعی چندان دشوار نیست. گاه ممکن است خود فرد بازمانده آشکارا اعتراف کند که از رابطه ای نافرجام بیرون آمده است. در این صورت او بیشتر اوقات درباره فرد سابق صحبت می کند. حتی ممکن است همچنان با او درتماس باشد و ادعا کند که او فقط یک دوست معمولی است. جمله ای که غالبا توسط کسانی استفاده می شود که نمی توانند از وابستگی های گذشته شان دست بردارند و به این شیوه دست به خودفریبی می زنند. در این حالت، فرد بازمانده درعین حال که تلاش دارد در حرف، اهمیت شریک قبلی اش را منکر شود، در عمل، با یادآوری مداوم و صحبت درباره او، شما را متوجه می سازد که ذهنش همچنان درگیر رابطه قبلی است.
در شرایطی ممکن است خود فرد بازمانده، درباره رابطه قبلی اش حرفی نزند. خواه به این دلیل که می خواهد برای فرار از تنهایی رابطه تازه ای را آغاز کند. خواه آن که نیاز به فردی در زندگیش دارد که به واسطه او محبت و توجه دریافت کند و نیاز جنسی اش را مرتفع کند و یا حتی شاید به این دلیل که خودش نیز درانکار به سر می برد و به طور کامل از درگیری اش با مسایل مربوط به رابطه قبلی اش آگاه نیست. در چنین شرایطی، علایم هشداردهنده ای وجود دارد که بر اساس آنها میتوان رابطه ارتجاعی را شناسایی کرد. در ادامه به بررسی برخی از این علایم می پردازیم.


چگونه بفهمیم درگیر یک رابطه ارتجاعی شده ایم؟

– وقتی در در رابطه ای هستید که دورنمایی برای آن متصور نیستید. ممکن است وارد رابطه ای شوید که در آن لحظات خوشی نیز وجود دارد اما همیشه حس موقتی بودن دارید. حس می کنید حضورتان نوعی گذران وقت و دم غنیمت شماری برای طرف مقابل تان(فرد بازمانده) است و به رابطه با ثبات و دوامی منجر نخواهد شد. البته اگر دو فرد بالغ ، مشترکا توافق کنند و تصمیم بگیرند که آگاهانه وارد رابطه کوتاه مدت، صرفا جنسی یا حتی یک شبه شوند، موضوع متفاوت است. در اینجا صحبت از شرایطی است که در آن یک نفر، با گمان اینکه قرار است ارتباط جدی و با دوامی داشته باشد ، وارد رابطه می شود. اما با او به گونه ای رفتار می شود که جایگاهش را نمی داند، گیج است و حس موقتی بودن دارد.

– وقتی حس می کنید فقط به این دلیل شریک تان با شماست که او را غرق توجه و محبت کرده اید. محبت و توجه گرفتن از یک فرد به طور خاص، آن هم بعد از بیرون آمدن از یک شکست عاطفی، میتواند بسیار آرامش دهنده باشد. با این وجود، فرد بازمانده، غالبا فقط با هدف تسکین و اخذ محبت و توجه، وارد رابطه جدید می شود. در واقع، او بیش از آن که تمایل و آمادگی برای ساختن یک رابطه تازه و عشق ورزیدن به فردی تازه را داشته باشد، به دنبال بازسازی اعتماد به نفس فروریخته ی خویش است و می خواهد به خودش ثابت کند که هنوز هم می تواند دوست داشتنی باشد و مورد عشق قرار بگیرد. در این موارد، فرد بازمانده ، به محض اینکه محبت و توجه مورد انتظارش را حتی برای مدتی کوتاه دریافت نکند، به گونه ای اغراق شده واکنش منفی نشان می دهد. افراد بازمانده ، معمولا انتظارات زیادی از طرف مقابل شان دارند. حساس و زودرنج هستند. با این وجود، نسبت به انتظارات طرف مقابل تا حد زیادی بی اعتنایند. آنها تشنه ی توجه، تایید شدن و محبت دیدن هستند. اما به طورخودخواهانه ای از دادن محبت و توجه به طرف مقابل شان ناتوانند. به همین دلیل معمولا در روابط ارتجاعی، تعادل لازم بین گیرنده و دهنده وجود ندارد. فردی که ناخواسته و ندانسته وارد رابطه با فرد بازمانده می شود، غالبا احساس سرخوردگی و ناکامی دارد چراکه حس می کند به اندازه ای که انرژی، وقت ، محبت و توجه صرف طرف مقابل می کند، چیزی از او دریافت نمی کند.

– وقتی شریک تان اغلب در مواقع تنهایی و افسردگی به شما روی می آورد. ممکن است متوجه شده باشید که شریک تان فقط زمان هایی با شما تماس می گیرد یا به یاد شما می افتد که خسته، کلافه، غمگین یا بی حوصله است و نیاز به حمایت گرفتن یا درد دل کردن دارد. در حالی که وقتی شاد است، به مسافرت یا تعطیلات رفته یا با دوستانش وقت می گذراند، نه تنها توجه چندانی به شما ندارد بلکه حتی شما را نادیده می گیرد. چنین خواستنی بر اساس نیاز است نه دلبستگی. این علامت نیز میتواند نشانه ی این باشد که شما با یک فرد بازمانده وارد رابطه شده اید.
– وقتی شریکتان اصرار دارد شما را به شریک قبلی خود نشان دهد.
به لطف شبکه های اجتماعی، افراد به راحتی می توانند روابط خود را اعلام کنند و به نمایش بگذارند و حتی در نمایش آن اغراق کنند. اگر حس می کنید شریک تان، بیش از حد لازم اصرار دارد رابطه اش با شما را به رخ دیگران بکشد، ممکن است در واقع این رفتار، تلاشی برای انتقام گرفتن از شریک قبلی اش، برانگیختن حس حسادت او یا اثبات این نکته به او باشد که «آهای ببین! من هنوز دوست داشتنی هستم! اگر تو نباشی دیگری هست!» . در این وضعیت بازهم احتمالا شما قربانی یک رابطه ارتجاعی شده اید.

– وقتی شریک تان شما را وارد حلقه ی آشنایان نزدیکش نمی کند.
نشانه رایج دیگری که ممکن است در روابط ارتجاعی مشاهده شود، هرچند درظاهر متناقض با نشانه قبلی به نظر می رسد اما بیشتر و رایج تر از نشانه قبلی دیده می شود و آن زمانی است که شریک شما (فرد بازمانده) تمایلی به معرفی کردن شما به حلقه اطرافیان نزدیکش وعلنی کردن رابطه اش با شما ندارد. به گونه ای که انگار در باطن خویش اذعان دارد که رابطه اش با شما موقتی است و دوام چندانی نخواهد یافت. آنها معمولا به ندرت از واژه ی «ما» برای اشاره به خودشان و شما استفاده می کنند. همچنین از نامیدن رابطه با عناوینی مانند پارتنرشیپ ابا دارند و از ابراز هرنوع کلمه ای که نشانگر یک اتحاد دونفره است پرهیز می کنند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)