یکی از شیوه های برخورد جمهوری اسلامی با مخالفین داخل کشور، پیشنهاد ترک ایران به آنها ست. حتی حاضرند پول سفر و هزینه جا افتادن شخص در کشور مقصد را هم بپردازند، در صورتیکه فرد مخالف ممنوع الخروج باشد آنرا برمی دارند، و حاضرند اگر لازم باشد ویزا هم تهیه کنند، در صورت درخواست شخص موصوف برای خروج غیرقانونی، به او قاچاقچی بابت انتقال به ترکیه معرفی می کنند. جالب اینکه برای او توضیح می دهند که این هم به نفع تو هست هم به نفع ما، چرا که اگر در کشور بمانی، ما مجبور هستیم دستگیرت کنیم، بروی زندان، با این قاضی های اجق وجق که قوه قضائیه دارد، ممکن است حکم اعدامت را صادر کنند. در صورتیکه اگر به خارج کشور کوچ کنی می توانی پناهنده بشوی و بدون زحمت حقوق بگیری، به تحصیلاتت ادامه بدهی، و زندگی را با خوشی بگذرانی، البته شرط این تعامل، عدم برگشت به کشور است، اگر بخواهی برگردی در فرودگاه دستگیر و سر و کارت با ما خواهد بود.

متاسفانه مخالفین جمهوری اسلامی که به خارج از کشور رفته اند از گفتن شیوه ترک ایران طفره می روند یا اگر توضیح بدهند، نقل می کنند که بصورت قاچاق از مرز رد شده اند. که داستان خروج درست است، اما این تمام قصه نیست.

شاید شنیدن مراتب بالا برای برخی افراد تازگی داشته باشد و تعجب کنند. حتمن اولین فکری که به ذهن شنونده متبادر می شود، که افراد مخالف برای دریافت خدمات خروج از کشور به وزارت اطلاعات باید قول همکاری بدهند. در حالیکه دستگاه امنیتی در برابر این گشاده دستی چیزی طلب نمی کند، مگر اینکه خود شخص مایل به همکاری باشد. پس چرا سازمانهای امنیتی حاضر به پرداخت چنین هزینه هائی برای مخالفین خود هستند؟

این سئوالی است که هر مخاف جمهوری اسلامی از خود می کند، چرا؟ یکی از مخالفین که پیشنهاد سخاوتمندانه را دریافت کرده بود، از بازجو سئوال می کند، شما چرا این کار را انجام می دهید؟ بازجو جواب داده بود، چه اهمیتی دارد که دلیل آن چی هست؟ مهم این هست که هر دو طرف معامله راضی باشند. شما که معتقدید ما نادان و ابله هستیم، این کار را به حساب عدم دانائی ما بگذار.

بازجو در برابر اصرار سئوال کننده، پاسخ می دهد، حالا که سماجت می کنی، دلیل آنرا به تو می گویم. چون زمانی که مخالفین به خارج از کشور می روند، تبدیل به مهره سوخته می شوند و برای نظام خطری نخواهند داشت. بازجو در مقابل تعجب شنونده ادامه می دهد. روایتی از امام جعفر صادق هست که ” الحمد لله الذی جعل أعدائنا من الحمقی” بدین معنی “خدا را شکر که دشمنان ما را از احمق ها آفرید”. خوشبختانه اپوزیسیون خارج از کشور، نه درک و فهم درستی از کشور و مردم دارند، نه می توانند با هم سازش کنند، کسی مثل تو هم که به خارج بروی، داخل یکی از همین دار و دسته ها میشوی و بعد مخالفین آن گروه، آنقدر برای تو داستان می سازند، که خواهی گفت، خر ما از کره گی دم نداشت، و میروی دنبال زندگی خودت، و ادامه داد، جمهوری اسلامی اپوزیسیون خارج از کشور را جدی نمی گیرد، چون اکثر آنها دنبال این هستند که از این نمد کلاهی برای خودشان بسازند. برای مخالفین خارج نشین، جنگ داخلی میان خودشان از مبارزه با جمهوری اسلامی مهمتر هست. ما هم بعضی اوقات ترتیبی می دهیم تا آنها دنبال نخود سیاه بروند، بخصوص اگر نخود بوی پول بدهد، خیلی جذاب خواهد بود. لذا دوست عزیز نگران نباش ، ما می دانیم داریم چکار می کنیم، اپوزیسیون خارج از کشور هست که نمی داند در حال چکاری هست. بهرحال برو به سلامت انشااله در خارج بهت خوش خواهد گذشت.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)