این روزها جمهوری اسلامی حکم یهودی سرگردان را پیدا کرده ، وزیر امور خارجه، سرگردان در کشورهای مختلف  بدنبال پیدا کردن کسی است ، که با جمهوری اسلامی همراهی کند و همچون گذشته فقط برای سرکار گذاشتن او حرفهای خوشایند نگویند. مسافری که مسئولین کشورهای میزبان به صراحت می گویند، آنها از ظریف برای سفر به کشورشان دعوت نکرده اند و او بوده که درخواست ویزا کرده است. در فرانسه ، دولت مذکور حتی یک کارمند وزارت خارجه را هم برای استقبال از او به فرودگاه نفرستاده بود. رژیم جمهوری اسلامی چنان به ذلت و خواری افتاده که ابرنفتکش آدریان دریا، در آبهای مدیترانه سرگردان است و کشوری حاضر نیست، نفت او را حتی رایگان تحویل بگیرد.

این آخر عاقبت حکومتی است که بجای جستجوی همراه در داخل کشور و بین مردم خودش، به دنبال یافتن همراه میان کشورهای خارجی است. نفت ایران در دوره مصدق هم تحریم شد و انگلیس با تمام قدرت در برابر فروش نفت ایران ایستاد، بطوریکه هیچ کشتی برای بارگیری نفت جرات نمی کرد به بنادر ایران نزدیک شود، تصور انگلیس این بود که با این تحریم می تواند کمر دولت مصدق را بشکند، اما دولت ملی مصدق با فروش اوراق قرضه دولتی مشکلات مالی خود را حل کرد و سال را بدون کسر بودجه به پایان رساند، و در نهایت تحریم کنندگان فهمیدند، که با ابزار جلوگیری از فروش نفت نمی توانند با دولت ایران مقابله کنند، لذا تنها راه برای سرنگونی دولت را توسل به کودتا با کمک آمریکا دیدند و هزینه سنگینی به دوش انگلیس گذاشت، چرا که مجبور شد شرکتهای آمریکائی را در نفت ایران شریک کند.

ایران کشور بزرگ با تاریخ چند هزار ساله است. گرفتار شدن کشور ما در شرایط کنونی که ذلیل دیگران باشد برای هیچ ایرانی قابل تحمل نیست. بخشی از مسئولین جمهوری اسلامی به این جمع بندی رسیده اند که این نظام با ساختار ولایت فقیه و حاکمیت قوانین دینی بر جامعه  دوام ندارد، امروزه نمی توان کشورهای مدرن با قوانین و مقرراتی اداره کرد که در 1400 سال قبل تهیه و تدوین شده است.

انتخاب با مسئولین ارشد رژیم جمهوری اسلامی است که همچون محمد رضا شاه با خفت و خواری از کشور اخراج شوند و با عملکرد خود، اسلام و مذهب شیعه را در ایران بر باد داده و همچنین منابع و زیر ساختهای کشور را با دست خودشان یا با حمله بیگانگان نابود کنند.و یا با پذیرش رفراندم برای نظرخواهی از مردم برای تداوم جمهوری اسلامی و یا جایگزینی با یک نظام عرفی که  قوانین توسط نمایندگان مردم براساس صلاح و مصلحت کشور تهیه و تصویب شود.

خواست مردم نظام عجیب و غریبی نیست، انتخاب مسئولین اداره کشور توسط مردم، آزادی نقد و انتقاد از عملکرد مسئولین، توسعه و گسترش رفاه اجتماعی، و خلاصه اداره کشور در جهت خواست و منافع مردم با روشهای هوشمندانه و با استفاده از تکنیکهای به روز شده در جهان، و رابطه مثبت با همسایگان و بقیه کشورهای جهان براساس صرفه و صلاح کشور و مردم است. بعضی دوستان برای توضیح مطالبه مردم از لغتهای خارجی استفاده می کنند اما معنای آنها همین است که گفته شد. از جمله، سکولار، دمکراتیک، و غیره که ممکن است به گوش مردم عادی مبهم باشد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)