بی‌بی‌سی فارسی خبر داده است که بریتانیا با تأیید و تصدیق جان سیمپسون (با جان سیمپسون دیگری که با هواپیمای آیت‌الله خمینی به ایران آمد، اشتباه نشود) نُه سردیس متعلق به مجسمه‌های بودایی را که طالبان از افغانستان به لندن قاچاق کرده بوده‌اند، «از روی حسن نیت» به افغانستان بازمی‌گرداند. مشابه همان حسن‌نیت دولت آمریکا در تحویل جام شیردال تقلبی به مسئولان دولت آقای روحانی و نیز تحویل آفتابه به دولت افغانستان. اینکه این آثار سال‌ها پیش و در فرودگاهی در لندن از طالبان ضبط شده (و تاکنون هم خبری در موردش منتشر نشده)، قصه‌ای است که برای توجیه و سابقه‌تراشی و کسب هویت برای آثار لازم بوده است.

باید توجه داشت که این آثار تقلبی هستند و محصول کارگاه‌های تقلبی‌سازی و تقلبی‌فروشی که بخصوص در لندن فراوانند. جام نقره‌ای که انگلستان سال پیش به عنوان یک اثر باستانی و باز هم با سخنرانی پرصمطراق جان سیمپسون به افغانستان تحویل داد، محصول دیگری از همین کارگاه‌های ساخت آثار جعلی بود که البته از نظر اهل فن ساختی بسیار ناشیانه داشت و به حیثیت ۱۵۰ ساله ساخت آثار تقلبی بریتانیایی صدمه زده بود.

دوغاب رنگی که بر روی مجسمه‌ها مالیده‌اند، برای پوشاندن ناشیگری‌ها و جزئیات افشاگرانه مجسمه‌ها انجام پذیرفته است. مشابه همان رنگی که بر روی منشور تقلبی کوروش هم پاشیده بودند و به تهران آورده بودند. همان خیمه‌شب‌بازی‌ای که در زمان شیوع کوروش‌پرستی‌های عصر احمدی‌نژاد و رحیم‌مشایی و در همکاری با جان کرتیس و دیگر مسئولان موزه بریتانیا انجام شد. به گمانم نتوانسته‌اند همان رنگ را بر روی آن شیر زخمی و بیمار و بینوا بپاشند که آنرا در میان اینهمه اخبار نگران‌کننده و داغ تحریم و رنج مردم و بوی ویرانی و جنگ، از باغ‌وحشی بیرون آوردند و به تهران آوردند و در بوق و کرنا کردند که تفاخر کنید به این حیوانی که ما می‌گوییم شیر ایرانی است و شما و همگان تاکنون از آن بیخبر بوده‌اید! این ما هستیم که هم تاریخ گمشده و به یغمارفته‌اتان را باز می‌گردانیم و هم حیوانات منقرض شده‌اتان را. این ما هستیم که هویت شما را می‌شناسیم و آنرا در اختیار داریم.

پیش از این، بی‌بی‌سی با ارائه تصاویری که حتی هر شخص غیرحرفه‌ای براحتی متوجه مجعول بودن آثار می‌شد، از وجود نسخه دوهزارساله انجیل خبر داده بود که در شهر بلخ در افغانستان نگهداری می‌شود. همراه با تصویر چند مجسمه گچی تقلبی دیگر. صفحات فوم سوراخ شده و دالبر شده و بدون یک سطر نوشته و پر از تصاویر کارتونی مضحک و ناشیانه که با ماژیک اکلیلی کشیده شده بودند و کسی روی قالی خانه‌اش از آن عکس گرفته بود.

وظیفه فرعی این خبرها، می‌تواند اهداف سیاسی مختلفی را دنبال کند. اما وظیفه اصلی اینگونه اخبار، معرفی چند نمونه از آثار تقلبی نوساخته به منظور کسب هویت و اصالت برای آنان از طریق انتشار گسترده اخبار و تصاویر و بخصوص دمیدن بر آتش تعصبات ملی و کسب تأیید و تصدیق از مقامات کشور قربانی است. به این طریق، شبکه‌های پرقدرت و بانفوذ دلالی عتیقه می‌توانند تعداد بیشتری از آثار مشابه را به قاچاقچیان اشیای عتیقه تقلبی عرضه کنند و درآمدش را با سیاسیون و صاحبان رسانه تقسیم کنند.

امیدوارم مسئولان افغانستان و روزنامه‌نگاران آنجا مثل مسئولان ایرانی و روزنامه‌نگاران اینجا نباشند و از روی سادگی و دستپاچگی و بالا زدن عِرق ملی در دیگ آشی نیفتند که منافع متحده استعمارگران و سوداگران را یکجا تأمین می‌کند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)