با وجود انتقادات جامعه جهاني،ايران همچنان به مجازات اعدام ادامه ميدهد.سازمان ها و كشورهاي مختلف سالهاست از ايران به خاطر اجراي مجازات اعدام كه اين نهادها آن را نقض حقوق بشر ميدانند انتقاد كرده اند.ايران تنها كشوري است كه با وجود اينكه كنوانسيون حقوق كودك را امضا كرده است حكم اعدام را در مورد مجرمان زير ١٨ سال اجرا ميكند.اين كنوانسيون اعدام و حبس ابد غير قابل بخشش را براي افراد زير ١٨ سال ممنوع كرده است كه از ميان آنها ميتوان به عاطفه رجبي سهاله و ريحانه جباري را نام برد.
اعدام در ملأ عام در ايران امري است كه به شكل پيوسته در شهرهاي كوچك و بزرگ تكرار ميشود و حتي مشاهده شده كه از طريق پلاكاردهايي كه در سطح شهر نصب ميشود از مردم دعوت به عمل مي آيد تا شاهد گرفتن جان انساني باشند.جمهوري اسلامي سالهاست كه بقاء خود را در زندان،شكنجه،اعدام آزادي خواهان جستجو ميكند.دوران حكومت بربريت رژيم اسلامي مملو از خشونت،آدم كشي است كه هرروز آن را توليد و بازتوليد مي نمايد.دستگيري فعالين كارگري ،سياسي،اجتماعي و صدور احكام زندان و اعدام ها توسط ديكتاتوري اسلامي هدفي جز ايجاد ترس و واهمه در جامعه نبوده كه اين حكومت نزديك به چهار دهه از عمرننگين اش، كوچكترين تخفيفي در آن قائل نبوده است.مجازات اعدام به مثابه قتل سازمان يافته يكي از شنيع ترين ابزارهايي است كه چه در دست حكومت هاي ديكتاتوري و چه حكومت هايي كه ادعاي دموكراسي برژوايي را دارند،به عنوان قتل عمد با تصويب دولت روندي جنون آميز به پيش ميرود و از هر طيف و اقشاري را در بر ميگيرد.رنج و درد جسماني كه در زمان حكم اعدام به شخص وارد ميشود قابل تصور و اندازه گيري نيست.آنچه مسلم است توقف اين اعدام ها يك مبارزه طبقاتي همه جانبه از طرف طبقه كارگر و ساير جنبشهاي اجتماعي را مي طلبد.طبقه كارگر تنها نيرويي است كه با اعتصابات و اعتراضات خود مي تواند بر يكه تازي سرمايه داري افسار زده و به اين همه جنايت خاتمه دهد همچنين بايد اين معضل جدي اعدام ها را در سطح خارجي كشور منعكس و افشاء نموده و از تمام نهادها و اتحاديه كارگري در سطح بين المللي خواهان حمايت از توقف و لغو اعدام و محكوم كردن جمهوري اسلامي شد.
به اميد ايراني آزاد و بدون اعدام
پوريا پاك روان 

pouria.pakravan@gmail.com

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)