دارد ۵ ماه می شود که امیر امیرقلی، ساناز الله یاری، امیرحسین محمدی فر، اسماعیل بخشی و سپیده قلیان دستگیر شده اند و حال حدود یک ماه هست که همگی در بندهای عمومی زندان اوین نگهداری میشوند. علیرغم اینکه ۴ ماه است که بدون بازجویی هستند، مراجع قضایی از آزادی به قید وثیقه آنها جلوگیری میکنند و در برابر پیگیری های فراوان هر بار جوابهایی می دهند که از همان ابتدا بوی تزویر و ریا میداد.

سیستم قضایی در نظام کاپیتالیستی یکی از ریاکارترین و متملق ترین و بیرحم ترین بخش های این نظام است و به متهم و اطرافیان آن به چشم بازیچه و بدون حقوق مینگرد. سیستم قضایی در این نظام سرمایه دارانه طبیعی میداند که با هر کسی را که بخواهد و به هر شکلی که مایل باشد رفتار کند و در مقابل این رفتارش به هیچ کجا پاسخگو نباشد. چرا که به تعریف، همین سیستم قضایی خود مرجع نهایی تعیین کننده حق و باطل است و ما نیک میدانیم که حق و باطل در یک نظام طبقاتی، خود تا بن دندان طبقاتی هستند. حق همان هست که در راستای زادورشد سرمایه و سرمایه داری باشد و باطل خلاف آن.

بعد از حدود 5 ماه مراجع دادستانی اوین خبر از اعزام پرونده ها به دادگاه انقلاب داده اند تا در آنجا تعیین شعبه شده تا محاکمه این افراد شروع شود. اینکه چه موقع دادگاههای آنها شروع میشود و چه حکم هایی در پی داشته باشد معلوم نیست. سیستم قضایی با دستگیری و محاکمه این افراد و امثال حسن سعیدی و … دارد امنیت کاروبار سرمایه دارانی که دیگر آبرویی برایشان نمانده را تضمین میکند.

این عزیزان و رفقای دربند ما تا بدینجا بر سر آرمانهای کارگری و طبقاتی خود بوده اند و لازم است که ما افراد بیرون از زندان، تمام تلاش خود را برای یاری رسانی بدانها و نیز آزادی شان بکنیم. لذا واجب است که اگر نقدی و بحثی نیز وجود دارد، با حفظ نقدها و بحثها، تمام قد به یاری آنها بشتابیم. چرا که این یاری، کوشیدن در مسیر سیاست کارگری معنا دارد و نه چیزی دیگر. باید برای دفاع از این عزیرزان و سایر پیشروان کارگری متحد بود. هر آنچه بر آنها برود بر ما میرود و هر چه سیستم امنیتی و قضایی خود را فارغ البال احساس کند رفتارهای شدیدتری خواهد داشت.

پیش به سوی اتحاد برای آزادی تمامی زندانیان کارگری، معلمان و حامیان طبقه کارگر

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)