از مرگ بختیار به این طرف، آنچه که در اپوزیسیون شاهد بودیم، مقداری بازی آماتوری بود و توسط افرادی اجرا میشد که خود را به دلایل مختلف حرفه ای میدانستند. طی سالها، محفلهای مضحک، با اسامی پرطمطراق و متشکل از افراد با سابقه و بعضاً شناخته شده، در پیش چشم ما، یکی بعد از دیگری تشکیل شد و یکی در پی دیگری منحل گشت یا به جرگۀ اشباح سرگردان اپوزیسیون پیوست. تأسیس جبهۀ جمهوری دوم، این فضا را تغییر داده است و آرایش جدیدی بدان بخشیده.
دلیل اصلی این تغییر، حتماً امکانات مالی و تبلیغاتی جبهه نیست که با دیگر گروه های مدعی مخالفت، قابل مقایسه نیست. این است که اساسش بر تکیه گاه تاریخی آبرومند و پرافتخار و فکر درست و متین و برنامۀ عمل روشن و محکم است. جبهه اکنون شاخص ترین گروهی است که ادامۀ راه پدران نهضت مشروطیت و مصدق و بختیار را در بردن ایران به سوی آزادی و استقلال، در پیش گرفته است و برای این کار استراتژی معین و مشخص دارد.
دیگر گروه هایی که در میدان جولان میدهند و گاه سر و صدایی هم بر پا میکنند، از هیچیک اینها بهره ندارند و دلیل اصلی و عمیق ناکامی ادواری آنها همین است.
مایۀ اصلی کار موفق سیاسی، داشتن فکر مدون و استوار است. اگر این نباشد، هیچ چیز نیست. مقصود از فکر، همین شعارهای دمکراسی و… که همه میدهند، نیست. مفاهیمی است که جذب ذهن شده باشد، تبدیل به محور مختصات کار کردن اندیشه بشود و موضوع اعتقاد باشد. بدون اینها، میتوان با کلمات بندبازی کرد و چیزهایی گفت و در رسانه ها ابراز وجود نمود، ولی راهی درازتر از اینها نمیتوان رفت. پشتوانۀ تاریخی، تکیه گاه ملموس این مفاهیم است در گذشتۀ ایران، در راهی که دیگران، پیش از ما، با گامهای بلند پیموده اند و هرچند به مقصد نرسیده اند، برای ما گشوده و روشنش کرده اند. مفاهیم سیاسی، در فضای تجریدی تفکر و نگارش شکل میگیرد، ولی برای تأثیر نهادن بر سرنوشت انسانها، باید کالبد تاریخی خود را پیدا کند. ارجاع به گذشتۀ سیاسی آزادیخواهان ایران، ضامن جدی بودن افکاری است که عرضه میکنیم و بر همه معلوم مینماید که هدف ما، رسیدن به این مقصد است. استراتژی ما روشن است و بر تبلیغ و سازماندهی استوار است، نه بر امید فروپاشی خودبخودی رژیم یا قیام خودانگیخته و بی هدفی که دیگران به امید آنها نشسته اند. روش کار ما منظم کردن اذهان و خواسته های مردم است و هدایتشان در عمل.
ورود جبهۀ جمهوری دوم به صحنه، ترکیب فضای اپوزیسیون را تغییر داده و تکلیف اینهایی را که کاری جز سد معبر بر سر راه مبارزۀ ملت ایران بلد نیستند، روشن کرده است. از اینجا، بر همگان معلوم است که جدا از مجاهدین و پهلوی طلبان که نه گذشتۀ قابل دفاعی دارند، نه امروز در خور اعتنایی و نه اصلاً آینده ای، قطب آزادیخواهی که هر چه آنها ندارند، دارد، شکل درست و حسابی پیدا کرده است. امروز هر کس که بخواهد جداً پا در راه این مبارزۀ تاریخی بگذارد، میداند به کجا باید مراجعه کند. بار دیگر و پس از سالها، آزادیخواهان نام و نشانی درست پیدا کرده اند. در این خانه به روی تمام کوشندگان راستین باز است.
۲۵ مه ۲۰۱۹
این مقاله برای سایت (iranliberal.com) نوشته شده است و نقل آن با ذکر مأخذ آزاد است
به تلگرام ایران لیبرال بپیوندید
https://t.me/iran_liberal

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)