تحقیقات نشان می‌دهند افرادی که درمعرض فجایع طبیعی مانند سیل قرار می‌گیرند میتوانند دچار اختلال استرس پس از سانحه شوند و عواقبی مانند افسردگی، ترس و اضطراب مزمن را تجربه کنند.

تجارب روحی-اجتماعی مردم سیل زده و چگونگی بروز آسیب دیدگی روانی-اجتماعی آنان میتواند به منشاء وقوع فاجعه و نحوه و زمان امدادرسانی و مراقبت از آنان بستگی داشته باشد. سیل مشکلات اجتماعی و رفاهی غول آسایی را ایجاد می‌کند که ممکن است به مدتی طولانی ادامه یابد، زیرا نه تنها به دلیل سیل (استرس اولیه) بلکه همچنین به دلیل استرس‌های ثانویه مرتبط با بازسازی، به وجود می‌آید.

اکثر افرا سیل زده بسیار واگشت پذیرند، همزمان، سیل زدگی می‌تواند انعطاف پذیری روانی-اجتماعی قوی ترین افراد را به چالش بکشد. سوگواری، مشکلات اقتصادی، مشکلات رفتار در کودکان، افزایش مصرف مواد مخدر، افزایش خشونت خانگی، وتشدید/ تحریک مشکلات روانی که از قبل وجود داشته‌اند از دیگر تاثیرات روانی-اجتماعی دراز مدت فاجعه سیل هستند.

انسجام اجتماعی، بازسازی سریع، برقراری ارتباط بین مردم و نگهداری افراد خانواده با هم از اصول مهم “کمک‌های اولیۀ روانشناختی” بوده و برای کاهش رنج مردم ضروری‌اند.

 

 


درباره نویسنده: نورایمان قهاری
دکترا در رشته روانشناسی مشاوره‌ای در آمریکا. با تجربه بیش از دو دهه کار در زمینه روانشناسی و روان درمان گری. استادیار رشته فوق لیسانس روانشناسی مشاوره‌ای در دانشگاه فلیشین و پیش از آن تدریس به مدت دوازده سال در دانشگاه سیتون هال در شرق آمریکا. متخصص در زمینه‌های آسیب دیدگی روانی – اجتماعی، افسردگی، اضطراب، مشکلات خانوادگی، آموزش والدین در زمینه پرورش فرزندان، و درمان کودکان، نوجوانان و بزرگسالان.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)