“گل بس”، زنی کارتن خواب در اثر سرما در شیراز جان سپرد.

“گل‌بس”

یخ می‌زنم کنار تو هر شب
در کوچه‌های شهر
بر تختخواب مقوایی یک جنون مسطح روی سنگ
تا صبح نمناک غلت زده روی مسیر درد

خم می‌شوم
جیغ می‌کشم
بغل می‌کنم ترا
می‌پیچم میان خود از لرز

شیروانی بدون سقف
حوضی پر از لجن
روزنامه‌های پر از جسدهای چکیده بر خطوط کج

روی کسی انگار کم نمی‌شود
پیشانی قناس سرنوشت زن
هنوز
از سرفه‌های لنگه به لنگه
تلنبار می‌شود

مهناز قزلو
پانزده ژوئن ۲۰۱۹

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)