روز سه شنبه ششم آذر ماه اعتصاب و اعتراض متحدانه کارگران نیشکر هفت‌ تپه در شهر شوش برای بیست و سومین روز پی در پی ادامه یافت. کارگران نیشکر هفت تپه با گذشت بیش از سه هفته از اعتصاب و اعتراض همچنان با اراده و مصمم علیه خصوصی سازی این مجتمع صنعتی و عدم پرداخت دستمزدهای معوقه شعار سر دادند و خواستار آزادی فوری اسماعیل بخشی یکی از نمایندگان خود شدند.

اکنون ده روز از دستگیری اسماعیل بخشی و سپیده قلیان، فعال مدنی می گذرد و مقام های حکومتی با اتهام بی پایه و اساس امنیتی آنها را در بازداشت نگاه داشته اند. کارگران در جریان راه پیمایی و تجمع اعتراضی خود و در واکنش به تهدید رئیس قوه قضائیه که گفته بود “بهانه کردن مطالبات کارگران برای برهم زدن نظم کشور قابل قبول نیست”، با فریاد شعار ” نه تهدید، نه بازداشت، دیگر اثر ندارد”، “اسماعیل رو گرفتند، ما همه بخشی هستیم”، “فولاد، هفت تپه پیوندتان مبارک” بر ادامه مبارزه خود تا آزادی نماینده خود و تحقق خواسته هایشان تأکید کردند. اعتصاب و اعتراض یکپارچه کارگران در حالی ادامه دارد که روز یکشنبه کریم یاوری نماینده وزیر تعاون،‌ کار و رفاه اجتماعی، در گفتگو با خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران ضمن اعلام اینکه حقوق یک ماه کارگران واریز شده است، از کارگران خواست به سر کار خود بازگردند و برای رسیدن به حقوق خود،‌ “بی‌اعتمادی به کارفرما را پشت سر بگذارند.” 

همزمان با این تحولات در هفت تپه، روز سه شنبه اعتصاب کارگران گروه ملی صنعتی فولاد وارد هجدهمین روزخود شد و برای چهادرهمین روز متوالی با حضور پر شمار نیروهای گارد ویژه در خیابان های شهر اهواز راهپیمایی کرده و در مقابل مراکز دولتی تجمع های اعتراضی برپا کردند. در این روز نیز شعارهای “ما کارگران آهنیم ریشه ظلم و میکنیم”، “فولاد، هفت تپه، اتحاد اتحاد”، همشهری به هوش باش، ما کارگریم نه اوباش، “ما کارگران فولاد، علیه ظلم و بیداد، می‌جنگیم، می‌جنگیم”، “ام‌الفساد اهواز همین‌جاست همین‌جاست” و “کارگر می‌میرد ذلت نمی‌پذیرد” در فضای شهر طنین انداز شدند. کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز با حمل پلاکاردهایی که بر روی آنها نوشته شده بود، “کارگران بیدارند، از استثمار بیزاریم”، “آیا سکوت مسئولان دولتی نشانه همدستی با مافیا نیست؟” به همدستی مسئولان حکومتی با مافیای حاکم بر این مجتمع صنعتی اعتراض کردند. کارگران فولاد اهواز با این شعارها عزم و اراده خود را برای ادامه مبارزات خود علیه خصوصی سازی این مجتمع و برای دریافت چهار ماه حقوق های معوقه اعلام داشتند. 

ادامه مبارزات پیگیرانه کارگران هفت تپه و فولاد اهواز و انعکاس گسترده اخبار آن در شبکه های اجتماعی و رسانه های داخلی و خارجی موج گسترده ای از حمایت و اعلام همبستگی به دنبال داشته است. بخش های از کارگران ایران و فعالین جنبش کارگری در مراکز مختلف تولیدی و خدماتی در تجمع های خود و یا با صدور بیانیه های حمایتی همبستگی خود را با کارگران فولاد اهواز و هفت تپه اعلام داشتند. معلمان مبارز و استادان دانشگاه، دانشجویان و دانش آموزان، زندانیان سیاسی، وکلا و حقوق دانان شریف و آزاده و انسانهای مبارز و آزادیخواه در برخی از شهرهای ایران از مبارزات حق طلبانه کارگران هفت تپه و فولاد اهواز پشتیبانی کرده و تهدید و بازداشت فعالین و نمایندگان کارگران را محکوم کردند. 

تداوم اعتصاب و مبارزات سرسختانه کارگران هفت تپه و فولاد اهواز و انعکاس آن در سطح جامعه سران رژیم جمهوری اسلامی را سراسیمه کرده است. صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه رژیم روز دوشنبه پنجم آذرماه، در نشست مسئولان این قوه، با اشاره به مسئله گرانی و تشدید مشکلات معیشتی کارگران و با بیان اینکه “موضوع اقتصاد و معیشت، محور اصلی نفوذ دشمن و ضربات او است” و تأکید بر اینکه “دشمن در پی سوء استفاده از برخی مطالبات است”. تهدید کرد که “بهانه کردن مطالبات کارگران برای برهم زدن نظم کشور، قابل قبول نیست”. رئیس قوه قضائیه رژیم در ادامه تهدیدات خود هشدار داد که “با اغتشاش، بحران و اقدامات خلاف نظم عمومی، مطالبات به نتیجه نخواهد رسید”. 

اما آنچه رئیس قوه قضائیه و دیگر سران رژیم را هراسناک کرده است نفوذ دشمن در این اعتراضات نیست. رئیس قوه قضائیه و دستگاه اطلاعاتی آن بهتر از هر کسی می دانند که از نفوذ دشمن خارجی در این جنبش اعتصابی و حق طلبانه خبری نیست. پاپوش امنیتی دوختن برای اسماعیل بخشی نیز اوج رذالت و فرومایگی است. این نه نفوذ دشمن در صفوف کارگران، بلکه رشد آگاهی طبقاتی این کارگران گرسنه، درجه سازمانیابی، وجود شبکه ای از رهبران پرشور و با تجربه، تهور و آزمودگی و سنجیدگی آنان در پیشبرد این مبارزه است که هراس به دل سران رژیم انداخته است. سران رژیم می دانند که ماهیت مبارزه کارگران هفت تپه و فولاد اهواز به این اعتبار که یکی از محوری ترین سیاست های اقتصادی دولت یعنی خصوصی سازی را به چالش کشیده اند، یک مبارزه سیاسی است.

کارگران اعتصابی اعلام کرده اند که این مجتمع های صنعتی اگر به مالکیت دولت هم در آید باید با مدیریت کارگران اداره شوند. سران رژیم می دانند درست در شرایطی که آنان می خواهند دشمن خارجی را عامل فقر و فلاکت اقتصادی معرفی کنند، کارگران با هوشیاری سیاسی و آگاهانه دشمن طبقاتی در داخل را آماج مبارزه خود قرار داده اند و این یک مقابله و رویاروئی سیاسی است. سران رژیم از تأثیرات انکار ناپذیر مبارزات متحدانه کارگران هفت تپه و فولاد اهواز بر فضای سیاسی و جنبش های اعتراضی در جامعه آگاه هستند و هراس از این واقعیات آنها را برای سرکوب این مبارزات به تکاپو انداخته است. اعتصاب یکپارچه و متحدانه کارگران هفت تپه و فولاد اهواز به اعتبار همین جایگاه عینی که در اوضاع سیاسی کنونی پیدا کرده است، نقطه عطفی در جنبش کارگری ایران به حساب می آید. 

کارگزاران رژیم نمی خواهند به خواسته ها و مطالبات کارگران یکجا پاسخ بدهند، چون می دانند در شرایط کنونی هر گونه عقب نشینی روحیه کارگران را تعرضی تر می کند، از اینرو تلاش می کنند با تهدید و بگیر و ببند فعالین کارگری و پرونده سازی امنیتی برای آنها و با تحمیل یک مبارزه فرسایشی، کارگران را از مبارزه برای رسیدن به خواسته هایشان ناامید کنند.

در این شرایط تنها عزم و اراده کارگران برای ادامه این مبارزه، پشتیبانی همه جانبه مردم مبارز شهرستانهای شوش و اهواز و بر پائی اعتصاب های حمایتی کارگران در دیگر مراکز تولیدی و خدماتی است که می تواند رژیم جمهوری اسلامی را به عقب نشاند و پیروزی کارگران هفت تپه و فولاد اهواز را تضمین کند. 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)