در روزهای قورت دادن جمعی بغض‌ها

و کیپ کردنِ تمامِ پرده‌ها

و بستن درزها

در روزهای هیس کشیدن پی در پی آن‌ها،

با انگشت‌های مستقیم اشاره به دخمه‌ها و دارها،

شما خارج از چهارچوب پنجره‌ها و اتاق‌ها

بیرون از امنیت شیشه‌ای انبوه‌ِ فریب‌ها

شما در حقیقت خیابان‌ها،

ایستاده‌اید و بر سر آنان فریاد می‌زنید

و با آغوشی باز

صف‌های طویل اعتراض را به سوی میدان‌های بزرگِ امید می‌رانید

شما نه خدایید، نه معجزه‌‌

انسانید

شما شیفته‌ی فردایید

و می‌خواهید آزاد و آرام زندگی کنید!

 

پویان مقدسی

آذرماه 1397

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)