مرور اطلاعات مربوط به فهمیه دری نوگورانی، همسر سعید امامی که در جریان پرونده مربوط به قتل‌های زنجیره‌ای نویسندگان و فعالان سیاسی در سال ۱۳۷۷ دستگیر شد و به احتمال زیاد در بازداشتگاه توحید تحت بازجویی قرار گرفت نشان می‌دهد که چگونه بازجویان، برای اینکه بتوانند سناریوی خود را ثابت کنند که عده‌ای از «عناصر خودسر» در وزارت اطلاعات، قتل‌ها را به دستور موساد انجام داده‌اند، متهمان را تحت فشار شدید قرار می‌دهند که به داشتن روابط جنسی خارج از چهارچوب ازدواج و روابط هم‌جنس‌گرایانه اعتراف کنند. فیلم‌هایی که از بازجویی فهیمه دری نوگورانی منتشر شده و صحت آن توسط مقامات رسمی تایید شده است، جزییات تکان دهنده‌ای را درباره نحوه، روند و اهدافی که تحت فشار قرار دادن زندانیان سیاسی از طریق تکیه بر روابط جنسی آنها دنبال می کند در اختیار ما قرار می‌دهد. در این فیلم‌ها، به وضوح دیده می‌شود که فهیمه دری نوگورانی، که در ابتدا داشتن هر نوع رابطه خارج از ازدواجی را با این جمله که «حاج آقا من یه زن شوهردارم، ارتباط با نامحرم حرامه»، انکار می‌کند، چگونه در روند بازجویی‌ها، به شکلی درهم می‌شکند که نه تنها به داشتن رابطه جنسی با همکاران همسرش بلکه حتی به داشتن رابطه با پسر خود نیز اقرار می‌کند. وی در نهایت، به دست داشتن در انفجارهای مختلف و جاسوسی برای سیا و موساد هم اعتراف می‌کند؛ موضوعی که به نظر می‌رسد هدف اصلی بازجوهاست. براساس آنچه از فیلمها به دست می‌آید، بازجویان علاوه بر استفاده از شکنجه بدنی و شلاق زدن وی، از شنیع‌ترین عباراتی که حتی تصور آن هم ممکن نیست، برای توصیف روابط جنسی که می‌خواهند زندانی را وادار به اقرار آن کنند، استفاده می‌کنند.

یشتر بخوانید:
جنایت بی‌عقوبت-شکنجه و خشونت جنسی علیه زندانیان زن در دهه ۷٠ و ۸٠-انتشارات عدالت برای ایران ١٣۹٢

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)