۱-
وقتی که رفتی
تمام نگاه غربت وتنهایی ات را
درکاسه ی آسمان
ته کشیدم
تاکه برای تمامی عمر
نگاهت را
داشته باشم
۲-
ای سهراب
چنان دل تنگ غروبتم
که می ترسم
روزی درنگاهت
من نیز…
غروب کنم
وگردشگران ازاین
غروب همیشگی ام عکس بگیرند
۳-
وقتی که رفتی
باران اندوهگینانه
روی جای پاهایت آخرین گامهایش را
باچشمان نمناک اش برمی داشت
۴-
وقتی که رفتی
دردریای اشکهایم
آب تنی کردم
وتو
آنسوی دریا
دست تکان می دادی
۵-
وقتی که رفتی
دیگرپنجره
هرگز!
به روی کوچه
بازنشد
۶-
امشب!
ازآن شبهاست
که بایدبروم
کفش هایم کو؟!
سهراب جان؟؟!!
۷-
آه او!
کبوتری بود
پروبال شکسته
که هرشب
درقفس اش پروازرا
خواب می دید
۸-
پروانه ای سوخت
وخاکسترپروبال اش را
عطرافشان
بررخساریارتکاند
۹-
هیچ می دانید:
چراشب
هزاران سال است
سیه پوش است
چون هرشبی
ستاره ای راازآسمان اش می کشند
وهرشبی
درسوگ ستاره ای
به سوگ می نشیند
۱۰-
پروانه ای!
برشانه هایت نشست
وتو
پروازکردی
۱۱-
فکری آزارم می دهد
پرپرشدن
وسوختن
آرام آرام آرام
درکوچه پس کوچه های غربت
۱۲-
شب!
سیاه پوش ستاره ای است
که برسقف آسمان
آونگ شده است
۱۳-
اوازنژادپروانه هابود
پیش ازآنکه
پیرشود
درپیله ی خودمرد
وخاطرات اش را
به شبهای تنهایی شمع سپرد
نظرات
این یک مطلب قدیمی است و اکنون بایگانی شده است. ممکن است تصاویر این مطلب به دلیل قوانین مرتبط با کپی رایت حذف شده باشند. اگر فکر میکنید که تصاویر این مطلب ناقض کپی رایت نیست و میخواهید توسط زمانه بازیابی شوند، لطفاً به ما ایمیل بزنید. به آدرس: tribune@radiozamaneh.com
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.