۳۵ سال پیش در چنین روزهایی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، گزارش فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر و سازمان عفو بین‌الملل، مبنی بر شکنجه و نقض حقوق زندانیان در زندان‌ها را «کذب محض» دانست و هدف انتشار گزارش‌هایی از این دست را «تبلیغات امپریالیسم و صهیونیسم» علیه جمهوری اسلامی توصیف کرد.

زندان‌ها در دوران جمهوری اسلامی، همواره با موارد بارز و گسترده‌ای از نقض حقوق زندانیان اداره شده‌ است. بسیاری از زندانیان در شرایطی در زندان‌ها جان باخته‌اند که هنوز چرایی و چگونگی مرگ آن‌ها روشن نیست، هیچ تحقیق مستقلی درباره مرگ این زندانیان صورت نگرفته‌ است و مسئولان جمهوری اسلامی نیز تا کنون پاسخگو نبوده‌اند. ضرب و شتم، نگهداری طولانی در سلول‌های انفرادی، ممانعت از تماس یا ملاقات با خانواده و وکیل و همچنین تهدید به بازداشت اعضای خانواده، از نمونه‌ شکنجه‌های جسمی و روحی است که به‌طور معمول در زندان‌های جمهوری اسلامی بر زندانیان روا داشته شده است. دسترسی زندانیان به خدمات پزشکی و انتقال آنها به مراکز درمانی نیز پیوسته با جلوگیری یا بی‌توجهی مفرط مقامات زندان‌ها همراه بوده‌ و باعث ایجاد مشکلات جسمی حاد و حتی مرگ برخی از زندانیان شده‌ است.

بیشتر بخوانید:
پرونده ناقض حقوق بشر: سازمان زندان‌ها و اقدامات تربیتی کل کشور
goo.gl/rRV3Gz

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)