اگر بی‌نام و نشان بودن سیصد رانندۀ کامیون اعتصابیِ بازداشتی دست و بال همۀ ما را برای حمایت و پیگیری سرنوشت یک به یک‌شان می‌بست، اینک اما با بازداشت ۵ فعال صنفی شناسنامه‌دار جنبش معلمان روبه‌رو هستیم که جای چنین بهانه‌ و اما و اگرهایی را می‌گیرد. هر درجه اختلاف نظر هم دلیلی برای کمرنگ کردن حمایت از یک فعال زندانی نیست، بلکه ترجیح همۀ ماست که در فضای آزاد و به دور از فشارهای امنیتی، اگر نقدی هست مطرح شود.

ضمن آنکه قرار نبوده و نیست فعالین عملی جنبش یک‌تنه هزینه‌های اعتراض را به دوش بکشند. رسانه‌های رنگارنگ حقوق بشری که انگار برای پوشش خبری این یا آن چهرۀ خاص قرارداد انحصاری بسته‌اند و از عطسه کردنشان هم “تولید محتوا” می‌کنند، آن‌جایی که بحث دفاع از مبارزان عملیِ کم و بیش ناشناس طبقۀ کارگر و از جمله معلمان باشد غایبند.

بنابراین این وظیفه بر دوش خود معلمان پیشرو و البته ما متحدین طبقاتی‌شان است که با هر امکانی که داریم صدای این معلمان زندانی باشیم و یقین داشته باشیم که با شکستن سکوت رسانه‌ای و راه‌اندازی یک کارزار وسیع، حداقل خواهیم توانست هزینۀ دست‌اندازی‌ حکومت به این فعالین را گران کنیم!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)