هر ساله ماه مهر همراه با بازگشایی مدارس و آغاز سال تحصیلی جدید، میزبان هفته کودک نیز می‌باشد. هفته‌ای که با نگاهی اجمالی به رسانه‌های دولتی، آموزش و پرورش و سایر نهادهای فرهنگی دیگر، در می‌یابیم که عملا برنامه خاصی جز پخش چند برنامه تلویزیونی غالبا تکراری، چیز دیگری برای ارائه به کودکان ندارند. اما از همه این‌ها که بگذریم، دومین روز هفته کودک در سال ۹۷ با جان باختن یک دختر بچه به پایان رسید.

دنیا ویسی

«دنیا ویسی» دختر بچه ۷ ساله اهل روستای «گرماش» از توابع سنندج، در اولین سال تحصیلی‌اش از ادامه آن برای همیشه انصراف داد. زیرا بر اثر ریزش دیوار فرسوده مدرسه، جان باخت. رشید قربانی مدیر کل آموزش و پرورش استان کردستان در گفت‌وگو با خبرگزاری تسنیم این خبر را تایید کرد و اظهار داشت: امروز بر اثر ریزش بخشی از دیوار حیاط آموزشگاه مدرسه روستایی به علت فرسوده بودن بنا، این دانش‌آموز مصدوم و بلافاصله توسط مدیر، آموزگار و پدر نامبرده به بیمارستان بعثت سنندج اعزام شد، اما متأسفانه بر اثر جراحات وارده فوت کرد. او همچنین می‌افزاید که این مدرسه تنها ۱۳ دانش آموز دارد و بارها در جلسات و گفت‌وگوهای مختلف هشدار داده‌ایم که مدارس سطح استان فرسوده هستند، اما مورد بی‌توجهی مسئولان قرار گرفته است.

این حادثه تلخ، سوالات تکراری و بی‌شماری را پیش روی ما می‌گذارد. آیا تعداد پایین دانش آموز دلیل نساختن مدرسه با ساختمانی ایمن بود؟ چرا مناطق محروم و مرزی همچنان نادیده گرفته می‌شوند؟ چرا با وجود اخطارها در مورد فرسوده بودن ساختمان مدارس، مسئولان همچنان نسبت به آن بی‌توجه هستند؟

مشکلات مدارس غیر استاندارد تنها به ساختمان آنها محدود نمی‌شود. از فضای مناسب و تمیز گرفته، تا مشکلات گرمایشی همه و همه گریبانگیر مدارس چهارگوشه ایران است. هنوز فاجعه آتش سوزی دانش آموزان دورودزن و شین آباد در یادها باقی‌ست. یا کودکان محروم بلوچستان که بر روی زمین می‌نشیدند و عاشقانه درس می‌خوانند تا مشق محرومیت و مرگ را تمرین کنند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)