در روزها و هفته های اخیر دور تازه ای از احضار، بازداشت و زندانی کردن کارگران، رهبران و فعالین کارگری شدت یافته است. بر اساس گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ۶ تن از فعالین کارگری به اسامی : وفا قادری، خالد حسینی، حامد محمودنژاد، علی آزادی و بهزاد فرج‌اللهی از اعضای کمیته هماهنگی و شریف ساعد پناه عضو اتحادیه آزاد کارگران ایران در آستانه ٨ مارس روز جهانی زن، دستگیر و زندانی شده‌اند. همچنین جلیل محمدی، کوروش بخشنده، فردین میرکی، عباس اندیاری، گوهر ناصری، گلریز خلیلی، یدالله صمدی، آرام زندی، سیمین چایچی، سوسن رازانی و بسیاری دیگر از طریق تلفن و یا با حضور وحشیانه نیروهای امنیتی به منازل آنان تهدید شده‌اند.

این در حالی است که پدرام نصراللهی، شاهرخ زمانی، محمد جراحی، رسول بداغی، فریبرز رئیس‌دانا، عبدالرضا قنبری و بسیاری دیگر از فعالین کارگری و سیاسی همچنان در زندان به سر می‌برند.
در شرایطی بازداشت و محاکمه کارگران و فعالین سرشناس کارگری تداوم می یابد که طبقه کارگر از نظر شرایط کار و زیست هم چنان در شرایط نامساعدی بسر می برد. از یک سو تعطیلی مراکز کار و بیکار سازی ها و به تعویق افتادن همان حقوق ٣٩٠ هزار تومانی  و از سوی دیگر در اختیار داشتن ابزارهای قانونی و فرا قانونی توسط سرمایه دارن در برابر اعتراض های کارگری، آنها را با مشکلات معیشتی فراوانی روبرو کرده است.
در چنین وضعیتی کارگران برای دفاع از مطالبات و حقوق پایمال شده ی خود راهی جز اتکا داشتن به نیروی خود ندارند. کارگران و فعالین دربند و محاکمه شده، جرمی جز دفاع از ابتدائی‌ترین حقوق خود و هم طبقه ای‌هایشان مرتکب نشده‌اند. جای کارگران و نمایندگان و فعالین کارگری در زندان نیست، بلکه آنها باید در کنار همکاران و هم طبقه ای های خود، در صف مبارزه برای داشتن یک زندگی انسانی قرار بگیرند.
ما به سهم خود از هر تلاشی برای دفاع از کارگران زندانی دریغ نخواهیم کرد و از همه ی کارگران، تشکل های کارگری و نهاد های حقوق بشر داخلی و بین المللی می خواهیم که نسبت به سرنوشت کارگران زندانی بی تفاوت نباشند واز هر طریق ممکن به ادامه احضار، محاکمه و بازداشت آنها، اعتراض کرده و خواستار آزادی همه کارگران زندانی در ایران شوند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)