لُکنَت زبان یکی از متداول‌ترین اختلالات گفتار است. در لُکنَت زبان، شیوایی گفتار با تکرار غیرارادی و طولانی شدن صداها، هجاها و کلمات و همچنین سکوت‌های غیرارادی دچار مشکل می‌شود و فرد نمی‌تواند به‌صورت شیوا و روان جملات را بیان کند.
لُکنَت زبان به‌جز موارد استثنایی از دوران کودکی آغاز می‌شود. شروع لُکنَت از سن 2 تا 4 سالگی است اما در سن 6 یا 7 سالگی که زمان شروع آموزش تحصیلی می‌باشد نیز متداول است زیرا در این سن استرس عاطفی ناشی از تغییر در زندگی کودک (شروع مدرسه و دوری از والدین) می‌تواند در کودکان مستعد لُکنَت باعث ایجاد یا شدیدتر شدن آن شود. لُکنَت گاهی در دوران بلوغ در افرادی که مستعد آن هستند، نیز می‌تواند بروز کند.
لُکنَت زبان به‌طور کل ناشی از مشکلات تولید فیزیکی صداهای گفتاری یا مشکل در تبدیل افکار به کلمات نیست. عصبانیت و استرس شدید، باعث ایجاد لُکنَت زبان در افرادی که سابقه‌ی اختلال گفتاری ندارند، نمی‌شوند؛ اما آن‌ها می‌توانند در افراد مبتلا به اختلال گفتاری، لُکنَت زبان را تحریک و تشدید کنند.
اقدام برای کنترل و درمان لُکنَت زبان مهم است زیرا عدم رسیدگی به این مشکل می‌تواند باعث کاهش اعتمادبه‌نفس، عزت‌نفس و بروز مشکلات سلامت روان مانند افسردگی در فرد مبتلابه لُکنَت شود.
قطعاً اقدام برای درمان از طریق مراجعه به گفتار درمانگر از سن کودکی مؤثرتر است اما اگر بزرگ‌سالی هستید که تاکنون تحت درمان گفتار درمانگر نبوده‌اید، تصور نکنید که دیگر برای شما دیر شده هرگز برای کنترل و درمان لُکنَت زبان دیر نیست با تلاش و همکاری دوجانبه میان شما و پزشکتان از هر سنی می‌توانید شیوایی گفتار خود را بهبود ببخشید.
اگر هم شخصی از اطرافیان شما دارای لُکنَت زبان است بسیار مهم است که با رفتار و گفتار خود به فرد دارای لُکنَت حس تحقیر را منتقل نکنید. جملات او را کامل نکنید. با صبر و علاقه به صحبت‌های او گوش دهید. به او نگویید که تند‌تر یا آهسته‌تر صحبت کن. هرگز میان کلام او نپرید. همچنین خودتان در هنگام صحبت کردن آرام صحبت کنید و از عبارات کوتاه و ساده استفاده کنید.

 

راههای ارتباط با ما:

پیامک در تلگرام

کانال تلگرام

اینستاگرام

فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)