یکی از روزهایی که مردمان مترقی جهان ، جشن می گیرند  و از آن  بعنوان  روز خوب  و  فر خنده یاد می کنند، روز هشتم مارس یا هجدهم اسفند است.

در یک چنین روزی  یعنی  روز ۸ مارس ۱۸۷۵  زنان کارگر کارخانجات نساجی در شهر نیویورک برای بهبود شرایط کارشان  و در اعتراض به پایین بودن سطح دستمزد شان ، دست به تظاهرات زدند. این حرکت به درگیری  قهر آمیز با  پلیس آمریکا  انجامید  و پلیس بطور وحشیانه به تطاهرات  حمله کرد  و آنرا سرکوب نمود. عده ای  از زنان  تظاهر کننده  زخمی  و دستگیر شدند. این مسئله باعث شد که  زنان کارگر دیگر هم  کم کم به حقوق انسانی خود آگاهی پیدا کنند .

و سعی کنند که راه  آنها  را ادامه بدهند . حرکت اعتراضی هر سال به  حالت آشکار و یا مخفی در کارخانه های مختلف  ادامه پیدا کرد.  روز  ۸  مارس ۱۹۰۷ مجددا  زنان  نساج آمریکا  با خواست ۱۰ ساعت کار روزانه  دست  به  تظاهرات  می زنند  که این بار هم  تظاهرات آنها با سرکوب پلیس روبرو می گردد و به دستگیری بسیاری از زنان منجر می شود. در این تظاهرات عده ی زیادی از مردان کارگر و زنان طبقات دیگر جامعه  نیز شرکت می کنند. در سال  ۱۹۰۸  حزب سوسیالیست آمریکا به تشکیل کمیته ملی زنان برای  کمپین  حق  رأی  زنان  در انتخابات اقدام می کند و در مارس همان سال کارگران زن بافنده سوزنی با خواست ممنوع  کردن  کار برای  کودکان و کسب حق رأی زنان درنیویورک تظاهرات می کنند.  رویدادهای ۸ مارس همان سال سبب گردید که در سال بعد یعنی سال ۱۹۰۹ این روز بعنوان نخستین روز ملی زنان در آمریکا  تثبیت شود.

این روز کم کم به روز مخالفت زنان کارگر  با  دولت  و کارفرمایان سرمایه دار ،  برای بهبود شرایط کار و کسب  حقوق اجتماعی  برای کل زنان  در سراسر دنیای صنعتی ،  تبدیل می گردد.

در  کنگره ی   بین المللی سوسیالیستها  که در  سال ۱۹۱۰ در کپنهاگ  دانمارک  برگزار گردید ،

” کلارا  زتکین ”  زن سوسیالیست  از حزب سوسیال دموکرات آلمان ۸ مارس را بعنوان روز جهانی مبارزه زنان پیشنهاد می کند.  کنگره این پیشنهاد را تصویب میکند.   یک میلیون زن سوسیالیست و کارگر و دیگر اقشار اجتماعی همراه مردان  خواهان حقوق سیاسی ـ اجتماعی برابر برای همه زنان و مردان شدند . آنها  در ۸ مارس  سا ل ۱۹۱۱ در کشورهای آلمان ،  دانمارک ، سویس  و استرا لیا  تظاهراتی بر پا می کنند .  و با  جشن  و سخنرانی  ، خواهان  حق رأی ، حق کار و آموزش حرفه ای برای زنان شدند. در همین سال  در روسیه و چین هم  تظاهراتی به مناسبت ۸ مارس بر گزار شد   در مدتی کمتر از یک هفته از ۸ مارس  در آتش سوزی  ” تریانکل”  در شهر نیویورک  به خاطر  نبود دستگاههای امنیتی  و  بدی  شرایط  کار، ۱۴۹ زن  کارگر جان باختند.  همین موضوع باعث شد که  تظاهرات ۸ مارس سال بعد  به طور وسیعی در سراسر دنیای  متمدن برگزار شود  و بدی شرایط کار، مورد اعتراض  قرار گیرد  و محکوم گردد.

با شروع  جنگ جهانی اول ، میلیونها مرد به جبهه ها گسیل شدند .  زنان سوسیالیست در این سالها تظاهرات ۸  مارس را بر علیه جنگ   و کشتار  و خرابی ناشی از آ ن برگزار کردند.

در ۸  مارس ۱۹۱۷ در روسیه زنان علیه افزایش قیمت ها، تعطیلی کارخانجات و اخراج  کارگران دست به تظاهرات زدند. این تظاهرات در رویداد انقلاب فوریه همان سال  در روسیه  تأثیر  زیادی داشت.

در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم تا اوایل دهه ۶۰ روز جهانی زن  جلوه  چندانی  نداشت .  چون  زنان توانسته بودند  به  مقدار زیادی از خواستهای خود دست یابند.  با  رشد جنبش زنان در دهه ۶۰ این روز هم بار دیگر اهمیت یافت.  سال ۱۹۷۵ از طرف سازمان ملل متحد ، سال بین المللی  زنان اعلام  شد  و دو سال  بعدتر یعنی سال ۱۹۷۷ یونسکو ۸ مارس را  به عنوان  روز جهانی زن،  به رسمیت شناخت. از آن روز به بعد ، در چنین روزی مردان به زنان گل  یا هدیه تقدیم می کنند  و بدینوسیله از مبارزات انسانی  زنان  قدردانی می کنند.

 اکنون در مجلس سوئد ۱۶۵ نفر از نمایندگان ، یعنی  بیش از ۴۷  درصد آنها ،  زن هستند.

در  سالهای  اخیر با  توجه  به شرایط  نا بسامانی  که  برای  زنان در سراسر جهان و بویژه  برای زنان کارگر در کشورهایی  با حکومت دینی ، ایجاد شده است،  روز جهانی زن  می رود  تا  همان جایگاه اولیه خود ،  که دفاع  از  شرایط بهتر کاری  و حقوق اجتماعی زنان می باشد را بدست آورد.

زنان ایران در تظاهرات  و گردهمایی هایی  که  در ۸ مارس ۲۰۰۳ در تهران و سایر شهرهای ایران برگزار کردند،  ضمن مطرح کردن  دیگر درخواستهای انسانی  و اجتماعی خود،  خواستار گنجاندن  روز ۸  مارس در تقویم  رسمی جمهوری اسلامی ایران ،  بعنوان روز جهانی زن شدند.

 تظاهرات روز 8 مارس سال 1979:

http://www.facebook.com/video/video.php?v=10150156241184612

سرود عشق و عدالت به مناسبت روز زن:

https://www.youtube.com/watch?v=6HpCmdLRuF8

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)