کمال‌گرایی در روانشناسی یعنی شخص معتقد است که باید کارهایش را در حد اعلا به انجام برساند. کمال‌گرایی از نوع مخرب و منفی وقتی ظهور می‌کند که استانداردهایی که شخص کمال‌گرا برای نتایج کارهایش و رسیدن به کمال مطلق در ذهن دارد بسیار بالا و دست‌نیافتنی هستند و هیچ نتیجه‌ای غیر از رسیدن به آن استاندارد مدنظر شخص برای او قابل قبول نیست.
کمال‌گرایی منفی و افراطی، یک ویژگی است که به راحتی می‌تواند شخص را مستعد ابتلا به اختلال‌ شخصیتی وسواسِ جبری کند که وضعیتی مخرب برای سلامت روان شخص کمال‌گراست. همچنین این دسته از افراد کمال‌گرا، ارزش فردی خود را بر اساس دستیابی به اهدافشان می‌سنجند و با توجه به اینکه معمولاً استاندارد مد نظرشان برای موفقیت در هدف یا کاری بسیار بالا و غیرمنطقی است، مرتباً دچار شکست و ناامیدی می‌شوند که این موضوع و به عزت‌نفس آن‌ها آسیب وارد می‌کند.
کمال‌گرایان، منتقدان بسیار سرسخت خود هستند و این انتقاد دائمی و مخرب که از درون همیشه با شخص است منجر به ایجاد وضعیت “ترس از شکست” در شخص می‌شود.
استرس، اضطراب، نا امیدی از توانایی‌های شخصی، کاهش عزت‌نفس، ترس از شکست، ایجاد اختلال شخصیتی وسواس جبری (ocpd)، همگی از عوارض کمال‌گرایی کنترل نشده و افراطی هستند.
اگر شخص کمال‌گرایی هستید، به یاد داشته باشید که ویژگی کمال‌گرا بودن باید همواره کنترل شود تا نتواند با گذشتن از مرز اعتدال به سلامت روان شما آسیب بزند.
اگر نتایج دلخواه شما دست‌نیافتنی و غیرمنطقی هستند، به جای اصرار برای رسیدن به آن نتایج، استانداردهای خود را به واقعیت نزدیک کنید.
کمال‌گرایی اگر در چارچوب منطق و واقعیاتی که وجود دارد باشد، می‌تواند به موفقیت و افزایش خلاقیت شما کمک کند.

راههای ارتباط با ما:

پیامک در تلگرام

کانال تلگرام

اینستاگرام

فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)