افراد بسیار حساس، معمولاً در زندگی با چالش‌های زیادی مواجه می‌شوند زیرا فرهنگ غالب در اکثر جوامع حساس بودن را نشانه‌ی ضعف می‌داند اگر شما هم فرد حساسی هستید حتماً تجربه این را دارید که به شما بگویند این‌قدر نازک نارنجی نباش یا این‌قدر حساس نباش! بزرگ شو و سخنانی از این دست.
حقیقت این است که حساس بودن بخشی از هویت فرد است که با او متولد می‌شود و چیزی نیست که فرد آن را یاد بگیرد. این ویژگی هویتی نه نشانه ضعف است و نه نشانه‌ی عدم بلوغ اجتماعی تنها بخشی از شخصیت فرد است که باید به آن احترام گذاشت.
تحقیقات علمی زیادی در رابطه با افراد بسیار حساس یا آنچه در پزشکی با نام « sensory-processing sensitivity» شناخته می‌شود، انجام شده. افراد حساس این‌گونه متولد می‌شوند. در دوران کودکی آن‌ها ممکن است توسط اطرافیان خود به‌عنوان افرادی خجالتی توصیف شوند و به‌عنوان بزرگ‌سال آن‌ها به‌عنوان افرادی درون‌گرا توصیف می‌شوند اما این در حالی است که افراد برون‌گرا هم می‌توانند حساسیت بالایی داشته باشند.
یک فرد بسیار حساس:
• دارای یک زندگی درونی و پیچیده است.
• عمیقاً تحت تأثیر هنر و موسیقی قرار می‌گیرد.
• به‌راحتی دست‌پاچه و آشفته می‌شود.
• اگر در هنگام انجام کار زیر نظر و مورد مشاهده قرار بگیرد در انجام کار خود دچار مشکل می‌شود.
• به‌راحتی از جا می‌پرد و وحشت می‌کند.
• نسبت به درد، کافئین و گرسنگی حساس است.
• به‌راحتی تغییرات حسی خود یا دیگران را متوجه می‌شود.
وجود این موارد در فرد باعث می‌شود که بعضی ویژگی‌های مثبت در او بیشتر باشند برای مثال چنین افرادی دارای خلاقیت و حس همدلی هستند اما در عین حال این افراد در ریسک بالاتری برای ابتلا به افسردگی و دیگر مشکلات سلامت روان قرار دارند.
آگاهی از اینکه آیا ما حساسیت بالایی داریم یا خیر، مهم است زیرا به ما کمک می‌کند تا در روابط اجتماعی/کاری و محیط‌هایی قرار بگیریم که مناسب این ویژگی‌مان هستند. برای مثال حضور در محیط‌های بسیار پرسروصدا و شلوغ، محیط‌هایی با نور تند یا بوهای قوی، انجام چند کار هم‌زمان و اجبار به تماشای فیلم‌های وحشتناک و بسیار هیجان‌انگیز برای افراد بسیار حساس، آزاردهنده و حتی در مواردی غیرممکن است.

راههای ارتباط با ما:

پیامک در تلگرام

کانال تلگرام

اینستاگرام

فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)